رفتن به محتوای اصلی

پیروی از ائمه (ع)

نام‌های دیگر: اقتدا به ائمه (ع)

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

اقتدا به امامان معصوم (ع) در عمل و اخلاق.

نقد توجیه «اینها امام بودند» برای پیروی نکردن از ائمه

… امام بودند، باید تو پیروی کنی؛ اگر امام نبودند که کسی وجود آنها را به رخ تو نمی‌کشید. ما که عمل گاندی را به رخ تو نمی‌کشیم که تو بگویی امام دیگران بود؛ ما عمل آن کسی را که تو قبولش نداری، به رخ تو نمی‌کشیم؛ عمل آن کسی را که تو امامش می‌دانی، به رُخت می‌کشیم. به همین دلیل که امام است، باید به حرفش عمل کنی؛ چون امام است، باید دنبالش بروی. یعنی چه که بگویی او چون امام است، پس من نمی‌توانم پسِ کار او و دنبال راه او را بگیرم؟ درحالی‌که این خطای خیلی بزرگی است، خطای خیلی بیّنی است.

لزوم اقتدا به امام به مقتضای معنای امام و مأموم

امیرالمؤمنین صلوات‌الله‌علیه فرمود: «اَلا وَ اِنَّ لِکُلِّ مَأمومٍ اِماماً یَقتَدی بِهِ»[1] هر مأمومی، امامی دارد که به آن امام اقتدا می‌کند، دنباله‌روی آن امام است و باید دنبال آن امام برود؛ واِلّ امامِ او نیست و او هم مأموم او نیست. پس مسئلۀ اقتد‌اکردن و دنبال خط سِیر و زندگی امام رفتن، مطلبی است لازم و مقتضای لفظ امام و مأموم. مثل‌اینکه فرضاً در نماز جماعت، امام در حال سجده است، شما به یک‌باره بلند شوید بایستید، یا به یک‌باره بروید به رکوع، بعد هم بگویید بنده نماز جماعت می‌خواندم و مأمومِ این امام بودم. خب، این حرف و این ادعا، جز خنده و تمسخر، هیچ عکس‌العملی را ایجاد نمی‌کند. …

تمثیل نقش مکبر در نماز جماعت برای لزوم آگاهی از کار امام

خاصیت مکبّر در نمازهای جماعت چیست؟ همین‌که می‌گوید امام بلند شد یا نشست، یا به رکوع رفت یا سجده کرد. این کار، لازم هم هست. اگر شما ندانید که امام سرش را از سجده بلند کرده، ممکن است سر را بلند نکنید؛ اگر ندانید که امام از جا بلند شده، ممکن است اصلاً از جا بلند نشوید. خب، این چه امامتی و چه مأمومیتی است؟ این چه امامتی و اقتدایی است؟ لذاست که در آیین فقه ما، یکی از چهار مدرک و مأخذ استنباط، سنت است. فقیه وقتی‌که می‌خواهد برای تدوین فقه اسلام، یعنی تدوین حقوق جامع‌الاطراف اسلامی، استنباط کند، درمقابل او، اول‌بار، قرآن قرار …

آموختن شیوهٔ موضع‌گیری شیعه در برابر حوادث تاریخی و اجتماعی

بنابراین یک فایدۀ شناختن زندگی رهبران و پیشوایان، فایدۀ آموزندگی است. یعنی به انسان می‌آموزد که خط زندگی را چگونه باید مشی کرد و رفت و پیمود. به شیعه می‌آموزد که اگر می‌خواهد پیرو امام و پیشوای خود باشد، درمقابلِ فلان مسئلۀ تاریخی یا فلان حادثۀ اجتماعی، چگونه باید موضع بگیرد. به کسی که در مقام رهبریِ اجتماع به‌جای امام نشسته است، می‌آموزد که باید چگونه دنبال کار امام را بگیرد و چگونه جامعه را سِیر بدهد. و به آن‌کسی‌که گوش‌فرادهندۀ به سخن اوست، می‌آموزد که سخن او را چگونه گوش دهد؛ روی چه نکته‌اش تعبّد کند، و روی چه نکته‌اش آزاد و …