پر شدن جبههها از مردم پس از حملهٔ عراق در پی پذیرش قطعنامه
… که براى جَست و جهش یک ملّت وجود دارد در داخل این کشور، در جنگ معلوم میشود؛ مثلاً ما در جنگ فهمیدیم که ملّت ما یک فرصت ملّىِ فوقالعادهاى دارند و آن، این است که مردم احساس مسئولیّت دارند؛ مردم ایران اینجوری هستند؛ شاید همهى مردم دنیا اینجور نباشند؛ مثلاً تا میفهمند که بعد از قضیّهى قبول قطعنامه[9] دشمن دارد فرصتطلبى میکند و از موقعیّت میخواهد سوءاستفاده کند، ناگهان شما مىبینید آنچنان جبههها پُر میشود که در طول جنگ، کمتر سابقه دارد، یا هیچ سابقه ندارد؛ توجّه میکنید؟ بعد از قطعنامه اینجورى شد؛ قطعنامه را ما قبول کردیم، عراق حمله کرد، ناگهان مردم دیدند این دارد نارو میزند، دارد فرصتطلبى میکند؛ ناگهان همه احساس مسئولیّت کردند؛ نگفتند دیگر حالا کار گذشته؛ میخواستند قبول نکنند، چرا امام قبول کرد؟ یک ملّت میتوانستند اینجورى بگویند، نگفتند؛ یعنى این یک خصوصیّت ملّى است در ما، این را در جنگ ما میفهمیم، کمااینکه در انقلاب هم میفهمیم، در قضایاى بزرگ از …