دلیل پذیرش: بهانه ندادن به دشمنان و اجابت ندای صلح
ما قطعنامه را پذیرفتیم تا اگر آن دزد متجاوز و شرور بغداد براستی از عمل خود پشیمان شده و توبه کرده است، ما بهانهای به دست دشمنان خود نداده و ندای صلح سازمان ملل را اجابت کرده باشیم؛ امّا اکنون که فریب و دروغ او بر همه آشکار شده و سخن همیشگی ما به اثبات رسیده است و اکنون که ارتش متجاوز بار دیگر به خاک پاک ایران اسلامی قدم نهاده است، هیچ پاسخی جز سلاح، روا نیست. امروز نیز باید ملّت به کمک نیروهای مسلّح بشتابد؛ امروز نیز باید دلها و همّتها، …
از مهمترین حوادث و آزمایشهای تاریخ انقلاب و آشکارکنندهٔ حقایق آن
در مورد این قطعنامه مسائل متعدّد و مهمّى هست که من به قدر کفاف وقت به صورت فشرده به اهمّ آنها اشاره خواهم کرد. اوّلاً باید دانست که مسئلهى قبول قطعنامه یکى از پدیدههاى بسیار مهمّ تاریخ انقلاب ما است؛ چه قبول قطعنامه به آتشبس و خاتمهى جنگ منتهى بشود، و چه با خباثت دشمن و بهانهگیرى و جنگافروزى او به خاتمهى جنگ منتهى نشود. به هر حال این حرکت یکى از مهمترین حوادث و مهمترین حرکات و مهمترین آزمایشها در تاریخ انقلاب ما بود، خیلى چیزها را و خیلى حقایق زیبا را از انقلاب ما آشکار کرد؛ چیزهایى که اگر این تجربهها پیش نیاید، به این روشنى دیده نخواهد شد: شجاعت رهبرى کشور را و رهبرى انقلاب را، آن قدرت و صلابت معنوى و شجاعت روحى و اخلاقى که در یک لحظه یک موضعى را به خاطر مصلحت اسلام و مسلمین اتّخاذ میکند و اعلام میکند که دنیا در مقابل این …
رد تحلیلهای اقتصادی و نظامی و سیاسی دنیا از علت پذیرش قطعنامه
خب، یک نکتهى دیگر این است که این حادثه در دنیا تحلیلهاى زیادى را برانگیخت. بعضىها در دنیا تحلیل اقتصادى کردند، گفتند ضرورتهاى اقتصادى، ایران را به این موضع رساند. بعضىها تحلیل نظامى کردند، بعضىها تحلیل سیاسى کردند؛ هر کسى یک حرفى زد. حقیقت این است که از اوّل انقلاب تا حالا دشمنان ما هرگز در هیچ حادثهاى، از جمله در این حادثه، نتوانستهاند یک تحلیل درست و واقعبینانهاى به دست بیاورند و ارائه بدهند. بنده عرض میکنم تحلیلهاى دنیا نسبت به آنچه اتّفاق افتاد، تحلیلهایى ناقص یا سر تا پا غلط و دروغ است. تحلیل واقعى این نیست، مسئله این نیست.
تشخیص مسئولان و تأیید امام بر به صلاح بودن پذیرش برای اسلام و انقلاب و کشور
مسئله را در آن حدّ مجملى که میشود گفت، من در یک جمله عرض میکنم و آن جمله را براى شما تبیین میکنم؛ آن جمله این است که من عرض میکنم مسئولین نظام تشخیص دادند و امام عزیز و بزرگوار بر این تشخیص صحّه گذاشتند که امروز قبول قطعنامه به صلاح اسلام و انقلاب و کشور است. حالا چطور به صلاح است؟ چه عواملى وجود دارد و چه حوادثى وجود دارد که قبول قطعنامه امروز به نفع انقلاب است؟ همهى مردم تشنهاند، مشتاقند که این عوامل و حوادثى که امام در پیامشان اشاره کردند، اینها را بدانند. بنده این عوامل و حوادث را خیلى خوب میدانم و میتوانم …
مفاد قطعنامه از آتشبس تا تعیین متجاوز و پذیرش آن پس از رد بهسبب مصالح
خب، من حالا اصل ماجراى قطعنامه را مختصرى تشریح کنم، با اینکه شما نسبت به آن آشنا هستید. قطعنامهى ۵۹۸ قطعنامهاى است که شوراى امنیّت در حدود یک سال پیش صادر کرده بود که چند مادّه دارد ــ شاید در حدود ده مادّه ــ که مادّهى اوّل آن، آتشبس است. بعد از آتشبس یک سرى کارهاى دیگر است؛ از جمله عقبنشینى تا مرزها، از جمله تضمین آرامش در مرزها، از جمله تعیین متجاوز و شروعکنندهى جنگ، از جمله بازسازى، از جمله استقرار یک آرامش در منطقه و از این حرفها. ما قبلاً به عللى که در گذشته توضیح دادیم، قطعنامهى ۵۹۸ را نمیپذیرفتیم و حالا به جهت همان مصالحى که اشاره شد، این را ما پذیرفتیم و قبول کردیم و قدم اوّل آن، آتشبس است؛ آتشبس را هم دبیرکلّ سازمان ملل باید متعهّد بشود و او است که این کار را انجام خواهد داد. این مسئلهى قطعنامه [است]. ما گفتیم این قطعنامه را قبول داریم. البتّه قبول قطعنامه به معناى این نیست که بمجرّد قبول، آتشبس مستقر خواهد شد؛ نه، این بسته به تلاش …
خواست اجرای همهٔ بندهای قطعنامه از راه دبیرکل سازمان ملل
… آتشبس نمیخواهیم، ما صلح میخواهیم. بنده به او گفتم که هر صلحى اگر بخواهد انجام بگیرد، با آتشبس شروع خواهد شد؛ صلح بدون آتشبس که معنى ندارد. اگر او نمیخواهد بهانهجویى بکند و آتشبس را عقب بیندازد، این حرف یک حرف غیر منطقى و غلط و غیر قابل قبولى است. ما تمام بندهاى قطعنامه را میخواهیم، نه فقط آتشبس؛ ما که تشنهى آتشبس نیستیم. این قطعنامه با همهى بندهایش بایستى انجام بگیرد؛ راه اجراى آن هم دبیرکلّ سازمان ملل است که ما این را گفتیم، دیشب هم با آقاى قذّافى این را تکرار کردیم. گفتیم همان طریقهى منطقى و قانونى و معمول خودش بایستى اجرا بشود و هیچ چیز دیگرى را ما آماده نیستیم قبول کنیم. دبیرکلّ سازمان ملل مشغول میشود، کار میکند و تحرّکات سیاسى خودش را [انجام میدهد]؛ البتّه با سرعت هر چه بیشترى این کار باید انجام بگیرد که این دشمنِ …
پذیرش قطعنامه پس از هشت سال دفاع مظلومانه، نه از سر ضعف یا عدول از شعارها
إنّنا بعد سنواتٍ ثمان من المقاومة البطولیّة الرائعة لشعبنا ضدّ نظام معتدٍ تدعمه أمریکا وروسیا وکلّ اولئک الذین یشترکون معهما فی العداء للإسلام وبعد دفاعٍ مقدّسٍ فی عطار مظلومیّةٍ وغربةٍ کاملةٍ، قبلنا القرار السادس من مجلس الأمن حول الحرب إلّا أنّ هذا القبول لم یکن على أساس ضعفٍ منّا أو عدولٍ عن شعاراتنا المقدّسة الحقّة. فإنّ من الخطاء بمکانٍ أن یتصوّر أحدٌ أنّ شعباً ثوریّاً مؤمناً متّحداً مؤمناً بالله والیوم الآخر معتقداً بالجهاد والشهادة، یقف عاجزاً ضعیفاً عن الدفاع ومن الخطاء أن یظنّ أحدٌ أنّ هذا الشعب الذی یستمدّ حیاته وقدرته من الإسلام قد خطر فی ذهنه أن ینحرف قید شعرةٍ عن الإسلام. إنّنا بقبولنا وقف إطلاق النار أوضحنا أکثر من ذی قبل شجاعتنا فی اتّخاذ القرار فی أیّ مجالٍ یحقّق مصلحة الثورة والشعب ولمّا کان دخولنا فی هذه المرحلة محقّقاً لمصالح الثورة والشعب فقد صرنا فی هذا الطریق خلف قاعدنا الکبیر. إنّ العدوّ الیوم یعیش تناقضاً واضحاً بین طبیعته العدوانیّة الدمویّة وشعاراته التی یتوجّه بها فی کلّ حین وأیّ السبیلین یختار فإنّ النتیجة سوف تکون لصالحنا. إنّنا نملک الیوم قدرة المناورة والله غالبٌ على أمره ولینصرنّ الله من ینصره إنّ الله لقویٌّ عزیزٌ …
مسئلهٔ جنگ و قبول قطعنامه از سوی ایران بهعنوان موضوع خطبهٔ دوم
… ما، بلکه براى ملّتهاى مسلمان در سراسر جهان بلکه براى هوشمندان از همهى ملّتهاى عالم مطرح است: یکى مسئلهى حج و حالت ویژهاى که امسال حج مسلمانان دارد و آنچه در سال گذشته در حج پیش آمد و این نقطهى بسیار شگفتانگیز در تاریخ کعبهى مکرّمه و خانهى خدا. و دیگرى مسائل مربوط به جنگ و قبول قطعنامهى ۵۹۸ از سوى ایران و حوادث فراوانى که در پیرامون این دو مسئله وجود دارد یا وجود خواهد داشت. این دو مسئلهى مهم در دو خطبهى امروز باید مطرح بشود؛ در خطبهى اوّل مسئلهى حج، و در خطبهى دوّم مسئلهى قطعنامه.
صلح حدیبیه بهعنوان ریشهٔ تاریخی پذیرش قطعنامه
… صلح حدیبیّه به هیچ وجه شعار جنگ بدر و اُحد را تخطئه نمیکرد. پیغمبر شعار جنگ با کفّار و مشرکین را که پس نگرفته بود، موضع پیغمبر که تغییر نکرده بود امّا مصلحت آن روز آن بود؛ همچنان که مصلحت جنگ بدر آن بود، مصلحت جنگ اُحد آن بود، مصلحت جنگ احزاب آن بود. این ریشهى تاریخى این کار است؛ ببینید که همه چیز در تاریخ اسلام منطبق با یک نظام منطقى و روشن در جاى خود گذاشته شده است. مسئله این است.