همکاری طبیعی دو نظام مستقل و متکی به مردم و لزوم تقویت آن
آمریکا در ضربه زدن به ونزوئلا و جمهوری اسلامی ایران ناکام بوده است. جمهوری اسلامی ایران و ونزوئلا هر دو دارای نظامهای مستقل و ملّی هستند و به مردم اتّکاء کردهاند؛ بنابراین، همکاری آنها امری طبیعی است و باید تقویت شود.
جدیت در اجرای توافقها و افزایش شتاب همکاریهای ایران و ونزوئلا
جدّیّت در پیگیری و اجرای توافقهای دو کشور ایران و ونزوئلا ضروری است و میتوان با تکیه بر ظرفیّتهای موجود، شتاب همکاریها را بیشتر کرد.
ناکامی آمریکا در براندازی دولت ونزوئلا با رئیسجمهور جعلی
آمریکا، آمریکای لاتین را حیاط خلوت خودش میداند، [امّا] الان در کشورهای متعدّدِ آمریکای لاتین، دولتهای ضدّآمریکایی دارند سر کار میآیند. آمریکا میخواست ونزوئلا را کُن فَیکون کند؛ دولت هم معیّن کردند به جای این دولت کنونی ونزوئلا که مخالف آمریکا است، یک رئیسجمهور جعلی هم درست کردند، لشکر هم به او دادند، پول هم به او دادند، سلاح هم به او دادند، دو سه سال هم کشمکش به وجود آوردند، آخرش نتوانستند؛ اینها همه نشانهی ضعف است.
ایجاد مشکل برای حکومت تسلیمنشده به آمریکا از راه سرمایههای آمریکایی
… قضایای گذشته - چه در طول تاریخ و چه در عرض زمان - میتوان قضایای آینده را حدس زد. در دنیا یک حادثه پیش میآید، مثلاً الان در ونزوئلا اشکال عمدهی این آقا که در آنجاست، این است که تسلیم آمریکاییها نیست. او رفیق و مرید «فیدل کاسترو» است. به آن معنا چپ هم نیست؛ مانند دیگر بخشهای دنیا حکومت میکند و فقط تسلیم آمریکاییها نیست. برایش چقدر مشکل درست کردند. مشکل را از چه راه درست کردند؟ از راه حضور مؤثّر سرمایههای آمریکایی و شبه آمریکایی در کشور ونزوئلا. یعنی حضور مؤثّر سرمایهها درجاهای مؤثّر ضربه زد و این خیلی درسآموز است. آقای «ماهاتیر محمّد» بعد از آن واقعهی اقتصادی شرق آسیای چند سال پیش، اینجا آمده بود و به بنده گفت: «ما در یک شب به مردمی گدا تبدیل شدیم!» البته کمی مبالغه میکرد؛ اما واقعیّت قضیه این …
محاصرهٔ آن به دست آمریکا آشکارا برای نفت
… وابستهی به آمریکا شروع کردند؛ چرا شروع کردند؟ آمریکا چرا از ایرانِ جمهوری اسلامی اینجور منزجر و ناراحت است؛ چرا؟ علّتش واضح است؛ برای خاطر اینکه ثروتهای این کشور، همهی منابع مالی این کشور، در اختیار آمریکا بود، جمهوری اسلامی آمد آن را از اینها گرفت. امروز میبینید در آمریکای لاتین یک کشور[3] را محاصره میکنند، اقداماتی میکنند، خجالت هم نمیکشند، صریحاً میگویند برای نفت است و ما این کار را برای نفت میکنیم! [اینجا هم] برای نفت بود؛ نفت ایران، معادن ایران، مزارع ایران. این دشتهای وسیع قزوین، دشتهای پُربار نزدیک تهران، دست صهیونیستها بود و بتدریج داشتند توسعه میدادند. در منطقهی خراسان ما، یک منطقهی بسیار وسیعی بین مشهد و قوچان را داشتند آماده میکردند که به …