قبلًا در نجف اشرف که بودم برای امور ایران، چهار نفر از آقایان علمای اعلام را وصی خود قرار داده بودم. اینک که در قم هستم وصیت سابق را لغو نمودم، و وصی خود قرار دادم حضرت حجت الاسلام و المسلمین آقای پسندیده، اخوی مکرم و جناب حجت الاسلام و المسلمین آقای منتظری- دامت افاضاتهما- را راجع به جمیع امور، خصوصاً مربوط به وجوه شرعیه که در نزد خودم و آقای پسندیده یا جای دیگر است. کسی حق مزاحمت با آنان را ندارد، و این دو نفر وصی مطلق من هستند. امید است ان شاء الله تعالی موفق و موید باشند. و مقدار جزئی وجه شخصی من هست که در طبقه بالای محلی که وجوه در آنجا است، میباشد؛ در طرف راست آن محل؛ آنچه در آنجا است به مخدره مادر احمد[2] بدهند. از فرزندانم میخواهم که با هم با صلح وصفا عمل کنند. و از احمد[3] …
باقیماندن اعتبار وصیت سابق در امور شخصی مربوط به همسر امام
وصیت سابق در موضوع آنچه مربوط است به امور شخصیه که چیزهایی راجع به مادر احمد[1] سفارش شده بود به قوّت خود باقی است. و السلام علیکم و رحمه الله.
پذیرش ثلث مورد وصیت شهید و بخشیدن آن به ورثه و صرف همان مبلغ از طرف شهید
مبلغ چهل هزار تومان، ثلث مورد وصیت فوق را قبول نموده و به ورثه بخشیدم؛ و ان شاء الله این جانب مبلغ چهل هزار تومان از طرف آن شهید- در مورد وصیت شهید- به مصرف خواهم رسانید.
تعیین چهار وصی برای وجوه نزد وکلای امام و جایگزینی وصی ناتوان
در روز 26 محرّم 1398 وصی خود قرار دادم حضرات حجج اسلام آقای حاج آقا مرتضی پسندیده و آقای حاج شیخ مرتضی حائری[2] و آقای حاج سید محمد باقر سلطانی[3] و آقای حاج شیخ حسینعلی منتظری- دامت برکاتهم- را در امر وجوهی که در قم یا سایر بلاد ایران نزد وکلای این جانب است و به حساب این جانب اخذ شده است و حضرت آقای پسندیده مطلع هستند- به حَسَب غالب- تمام این وجوه باید با نظر آقایان محترم به مصرف شرعی برسد، و احدی از وَرَثه یا غیر آنها حقی در آن ندارند و نمیتوانند مزاحمت با اوصیای محترم نمایند. و اگر بعض از اوصیا مانعی داشته باشند که نتوانند تا آخر قیام به امر کنند، بقیه کس دیگر را که مورد قبول و موجّه است تعیین نمایند؛ و اگر بعضی غایب بودند دیگران قیام به امر نمایند. تکلیف وجوهی که در نجف است تعیین نمودهام. از خداوند تعالی سلامت و سعادت حضرات آقایان را مسالت مینمایم. و امید دعای خیر دارم. و السلام علیکم.
تعیین چهار وصی برای وجوه شرعیه و صرف آن بهصورت شهریه در حوزهها
این جانب روح الله موسوی خمینی، در حال صحت و سلامت، وصی خود قرار دادم حضرات حجج اسلام آقای آقا شیخ حبیب الله اراکی و آقای رضوانی خمینی و آقای آقا سید عباس خاتم یزدی و آقای آقا سید جعفر کریمی- دامت افاضاتهم- را در امور مربوطه به وجوه شرعیه که نزد این جانب است. تمام وجوهی که نزد خودم و نزد آقای خلخالی[2] است وجوه شرعیه است و یک فلس[3] آن مال شخصی که مربوط به ورثه شود نیست مگر یک پاکت که مختصر وجهی در آن است و پشتش نوشته شده: «مال شخص خودم است». آقایان این وجوه را به طور شهریه، به هر نحو صلاح میدانند، در حوزههای علمیه مصرف نمایند. صورت وجوه در دفتر این جانب موجود است؛ و چون وجوه بتدریج میرسد و صرف میشود نمیتوانم صورت را بدهم. و اگر عائله این جانب و مرحوم مصطفی- رحمه الله تعالی- خواستند نجف بمانند، به آنها به مقدار متعارف مخارج بدهند. از خداوند تعالی توفیق و تایید آقایان را خواستارم. …
فاش نکردن نام اوصیای خود و احتمال فرستادن وصیت در پاکت سربسته
8- به نام اوصیا صلاح نیست و من عجالتاً اسم آنها را فاش نمیکنم و حضرت عالی نیز راجع به وصایت و اوصیا صحبتی نفرمایید ممکن است در آتیه نزدیکی در پاکت سربسته وصیت را خدمت بفرستم .....
تعیین جایگزین برای اوصیایی که نتوانند به وصیت عمل کنند
عطف به وصیتی که نمودم و آقایان اراکی و رضوانی و خاتمی[1] و کریمی را وصی قرار دادم، اگر برای یک نفر یا بیشتر پیشامدی شد که نتوانست قیام به امر کند سایر آقایان به جای او یک نفر مورد اطمینان و معروف به صحت و امانت را تعیین کنند. مقصود آن است که ما دام که به وصیت عمل نشده چهار نفر مورد اطمینان کفیل امر باشند و در غیاب یکی یا دو نفر بقیه آقایان اقدام به عمل کنند تا حاضر شود. از خداوند تعالی توفیق همه را خواستارم.
سفارش به قضای احتیاطی روزه و نماز و تعیین مالکیت کتب و اثاثیه
… از وجوه از قبیل سهمین مبارکین، مُطالب هستم به ایشان بدهند برای تامین شهریه طلاب محترم؛ و وکیل هستند در اخذ و دستگردان سهمین مبارکین و هر نحو وجهی که باید به من برسد، و در اعطا به محالّ مقرر خود. و وصی این جانب هستند. و وصیتنامهام در یکی از دفاتر موجود است. قضای چندین سال صوم به عهده دارم احتیاطاً، و دو- سه سال هم نماز احتیاط کنند. کتب من از مصطفی است. اثاثیه خانه مطلقاً از مادر مصطفی است. بقیه وصیتنامهام عمل شود. مراد از «نور چشمی» که در صدر ورقه نوشتهام، فرزند بزرگم، آقا مصطفی خمینی- ایّده الله تعالی- است، «و اُوصِیهِ بِتَقوَی اللهِ و إِطَاعَهِ اَمرِهِ؛ و اَرجُو مِنهُ الدُّعَاء فِی الحَیاهِ و الوَفَاهِ».[2]
تأکید بر وصیتنامه و سفارش به استیجار روزه و نماز پس از فوت
… کمال مهربانی و عطوفت رفتار نمایید، مخصوصاً خدمت کنید به مادر که رضای خدای تعالی در آن است. هوای اینجا از ایران بهتر است. در هر صورت برای من به هیچ وجه نگران نباشید، و راضی نیستم به هیچ وجه تشبث به هیچ کس نمایید. خداوند تبارک و تعالی حاکم است و نِعمَ الحَکَم. وصیت من همان است که در وصیتنامه نوشتم. اثاث منزل، همه مال مادر است. کتب هم مال شماست. برای من پس از فوت، چند (: ده) سال روزه و دو- سه سال نماز استیجار نمایید. از خداوند تعالی توفیق شما و تاییدتان را خواستارم.