رفتن به محتوای اصلی

وصیت‌نامهٔ امیرالمؤمنین (ع)

نام‌های دیگر: وصیت امیرالمؤمنین (ع)

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

سفارش‌های امیرالمؤمنین (ع) پس از ضربت خوردن و خطاب آن به همهٔ مخاطبان.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نمازجمعه— ۱۳۷۲/۱۲/۱۳

سیر زمانی

از ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۱
۱۳۷۲۱۳۸۱

فقط سال ۱۳۸۱همهٔ سال‌ها

شمول خطاب وصیت آن حضرت به همهٔ کسانی که به آنان می‌رسد

امروز در خطبه اوّل، جمله‌ای را از امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام مطرح میکنم که به وصیّت آن بزرگوار به اولاد و بازماندگانشان مربوط است و آن گونه که خود ایشان - بنا به نقل نهج‌البلاغه[1] - در آن نوشته مرقوم کرده‌اند، مخاطب این وصیّت، همه کسانی هستند که این نامه و این وصیّت به آنها میرسد؛ یعنی ما هم مخاطب کلمات امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام هستیم. این همان وصیّت معروف است که بعد از یکی دو سطر میفرمایند: «اوصیکما و جمیع ولدی و اهلی و من بلغه کتابی بتقوی اللَّه و نظم امرکم و صلاح ذات بینکم[2] ». تقریباً بیست مطلب در این وصیّت ذکر شده است. بدیهی است وصیّت یک انسان بزرگ، آن هم وقتی که در آخرین ساعات عمر او این وصیت نوشته میشود، شامل حسّاسترین مطالب به نظر اوست. امیرالمؤمنین علیه‌الصّلاةوالسّلام این وصیت را بعد از ضربت ابن‌ملجم نوشته‌اند؛ «لمّا ضربه ابن …