هر گونه بروز اختلافی، دشمن را تشویق به حمله میکند. کسانی هستند که میگویند: دشمن را تشویق به حمله نکنید، بنده هم موافقم؛ دشمن را نباید تشویق به حمله کرد؛ اما میدانید چه چیزی دشمن را تشویق به حمله میکند؟ مهمترین مشوّقِ دشمن به حمله این است که احساس کند در بین مسؤولان کشور اختلاف وجود دارد؛ در بین سیاستمداران و زبدگان سیاسی اختلاف وجود دارد. این اتّحاد و وحدتی که بنده و همه مسؤولان این همه روی آن تأکید میکنیم، این اتّحاد و اتّفاق نظر در مسائل گوناگون سیاسی نیست. ممکن است در زمینههای اقتصادی و سیاسی بین مسؤولان اختلافنظر باشد؛ اما در مورد لزوم مقاومت و ایستادگی ملت ایران در مقابل زورگویی و قلدری دشمن، اتّفاقنظر است. همه بایستی بر این موضع اتّفاق نظر داشته باشند که دارند؛ باید این را ابراز هم بکنند؛ باید این اتّفاقنظر و وحدت نظر را صریحاً بگویند. هر چیزی که این اتّحاد را به هم بزند و نشاندهنده اختلاف باشد، دشمن را تشویق خواهد کرد. آن کسانی که صدای خودشان را با استفاده از کانالهای نامشروع و نامبارک دستگاههای وابسته به سازمانهای اطّلاعاتی دشمن در دنیا پخش میکنند و جمهوری اسلامی را به رضاخان قلدر و کلّه منارهسازی نادر تشبیه میکنند، اینها مشوّق دشمنند؛ اینها کسانی هستند که دشمن را تشویق میکنند.وحدت مسئولان
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
هماهنگی و همدلی مسئولان و قوای کشور و پرهیز از اختلاف میان آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در گفتگوی انتخاباتی تلویزیونی— ۱۳۶۴/۰۵/۱۴
سیر زمانی
از ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۴۱۳۶۴۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
انسجام دولت و اقتدار دولت و اِشراف دولت چیزهایی است که خیلی مهم است. انسجام دولتی یعنی از درون مجموعهی دولت حرفهای مختلف درنیاید؛ یکی یک چیزی بگوید، یکی برود خلاف آن را بگوید؛ خب این ذهنیّت مردم و افکار عمومی را بکلّی خراب میکند؛ این باید یک حالت انسجام [داشته باشد]، وانگهی در عمل هم با همدیگر انسجام داشته باشند. خیلی از کارهای یک بخش به چند بخش دیگر مربوط است. شما بخش کشاورزیتان به چند بخش دیگر ارتباط قهری دارد؛ باید همکاری کرد تا کار خوب دربیاید؛ بخش صنعتتان همین جور، بخشهای گوناگون دیگرتان همین جور؛ پس انسجام لازم است برای اینکه کار پیش برود. اقتدار هم لازم است؛ دولت بایستی نشان بدهد که میتواند آن کاری که اراده کرده و تصمیمگیری کرده آن را انجام بدهد و پیش ببرد و این جوری نباشد که حالت رهاشدگی احساس بشود. اگر چنانچه شما اقتدار دولتی را در عمل نشان ندهید و حالت رهاشدگی در کشور مشاهده بشود، قطعاً سیاستهایتان پیش نخواهد رفت؛ این هم مهم است. اِشراف هم یعنی از گوشه کنارهای دولت مطّلع باشید. دولت باید وظایفش را با اقتدار و با انسجام و اِشراف انجام بدهد.شاهدها (۱۰ پاراگراف)
لزوم حفظ وحدت در داخل کشور و توصیهٔ مداوم آن به مسئولان
البتّه بین خودمان و خدا را باید اصلاح کنیم؛ در این شکّى نیست. همینطور که شما گفتید، باید وحدتمان را -مخصوصاً ما در ایران و در داخل خودمان- حفظ کنیم. و من دائماً به مسئولین کشور و دستاندرکاران امور همین را توصیه میکنم و آنها هم عمل میکنند، بینیوبینالله من میبینم که دارند عمل میکنند و حتّى یک قدرى با وسواس بیشتر و با دقّت بیشتر از زمان حیات امام؛ زیرا که در آنوقت تکیهی ما به آن شخصیّت عظیم بود، همه خیالشان راحت بود؛ [امّا] الان همه چون جاى او را خالى میبینند، دقّت و مراقبت میکنند که مسئولیّت خودشان را بخوبى انجام بدهند.لزوم با هم بودن، همکاری و صداقت همراهان دیرین امام در ادارهٔ کشور
… هم کسانى هستید که در طول این سالیان متمادى همه با هم بودهاید، همه با هم بودهایم و این راه طولانى را، این پیچوخمها را، این گردنهها را پشت سرِ آن راهبرِ واردِ قوىّ بیدارِ حقیقتاً استثنائى، با هم طى کردهایم؛ شبها، روزها، سختیها، شادیها، فتحها، شکستها؛ حالا هم همین مجموعه دارید کشور را اداره میکنید- این جمع باید با هم باشند، باید با هم کار کنند، باید با هم صادق باشند. ما میخواهیم این را توصیه کنیم، این را تأکید کنیم، به تحقّق این کمک کنیم. من بهتنهایى هم در این قضیّه مسئول نیستم؛ یکایک شما مسئولید. یک چنین اجتماعى از مسئولین نظام خیلى میتواند در این جهت کارساز و کارآمد باشد.ناممکن بودن کار اجرایی دستهجمعی بدون همدلی و همکاری در سطوح بالا
… بار بسیار سنگین را قبول کردند و الحمدلله این کار شروع شد و ایشان هم که واقعاً همکاران خوب و شایسته و صالحى انتخاب کردند؛ منتها من میخواهم عرض کنم اگر بخواهیم از لحاظ تشکیلاتى این کار سامان بگیرد، من تصوّر میکنم -بر حسب تجربهاى که من در کار اجرائى دارم؛ من هشت سال مباشرتاً کار اجرائى داشتم، قبل از آن هم از اوّل انقلاب داخل در امور اجرائى بودم- اگر بخواهیم کار اجرائىِ دستهجمعى انجام بگیرد، جز با همدلى و همکارى در سطوح بالا امکان ندارد. یعنى دو آدم صالح که بهخودیخود «مِن حَیثُ هُوَ هُوَ»[17] صالحند، امّا «هُما مَعاً»[18] آنها اشکال پیدا کند یعنى نتوانند با همدیگر همکارى و معیّت داشته باشند، اینها هرچه هم صالح باشند، نمیتوانند کار را راه ببرند. اصل قضیّه این است. حالا خب، خوشبختانه زمینه هم آماده است. در شکل گذشته، اوّلاً پنج نفر در رأس قرار داشتند؛ [ثانیاً] دو نفر از این پنج نفر را امام معیّن میکردند که خب ممکن بود ایشان در معیارهایشان اینکه این دو نفر بتوانند با هم همکارى کنند را در نظر میگرفتند، …استمرار خط خدمت و همکاری در هر جایگاه پس از جدایی از دولت
البتّه این دفعه بنده هستم که از جمع شما جدا شدم. شاید بسیارى از شما یا بعضى از شما در مجموعهی آتى دولت حضور داشته باشید. بههرحال فرقى نمیکند؛ خطّ خدمت یک خطّ مستمر است و مجموعهی دولت مجموعهی واحدى است و هروقت و هر جا که برادرها مشغول کار باشند و هر کدام ما هر جا قرار داشته باشیم در این مجموعهی بزرگ و این خانوادهی عظیم نظام جمهورى اسلامى و ملّت ایران، با هم همکاریم. نوع همکاریها ممکن است فرق کند؛ [ولى] اصل همکارى بلاشک تغییرى نخواهد کرد. اینجور نیست که اگر ما با هم دُور یک میز ننشینیم و در یک شغل واحدى و مجموعهی واحدى کار نکنیم، به معناى این باشد که ما دیگر با هم همکار نیستیم؛ نه، واقعاً روحیهی خود بنده هم این نیست. جدایى از مجموعهی دستهاى کارآمد و مغزهاى هوشمند، در جمهورى اسلامى متصوّر نیست؛ هر جا باشند، با همند.بنده قبل از رحلت حضرت امام (اعلى الله مقامه) که ماههاى آخر مسئولیّت من بود، با خودم فکر میکردم که خواهم رفت و به …همکاری و همفکری بزرگان و مسئولان، راه حل همهٔ مشکلات
آن نکتهاى که براى من در درجهی اوّل مهم است، همین نکتهاى است که فرمودند؛[4] یعنى همکارى و کمک و همفکرى از سوى همهی آقایان محترم و بقیّهی کسانى که در سطح کشور از مسئولیّتى در چشم مردم و در نزد پروردگار برخوردارند. با این همکاریها، هیچ مشکلى نیست که قابل حل نباشد، هیچ راهى نیست که پیمودنى نباشد؛ همچنان که از اوّل انقلاب تاکنون هم به برکت همدلى و همکارى و همراهى قشرهاى مختلف مخصوصاً علماى محترم و عیون[5] ملّت و اعیان[6] امّت بوده که کارها بحمدالله پیش رفته و ما توانستهایم در مقابل مشکلات بِایستیم و مشکلات را در مقابل ارادهی عمومى این ملّت خاضع …نبود اختلاف اصولی میان مسئولان بالای نظام
خوشبختانه آنطور که من الان دارم میبینم و احساس میکنم -البتّه این عقیدهی قدیمى من بوده، من همیشه هم معتقد بودم- مسئولین بالاى جمهورى اسلامى در نقطهنظرهاى اصولى، هیچگونه با هم اختلافى ندارند؛ یک وقتهایى یک اختلاف سلیقههایى بوده، امروز بحمدالله آنها هم خودش را بههیچوجه نشان نمیدهد؛ همانطور که مسئولین بحمدالله در این خط حرکت میکنند، از شماها [هم] که نمایندگان مردم هستید، این چشمهی فیّاض جوشان بابرکت سرازیر بشود بر روى آحاد مردم و این صفا را در مردم حفظ کنید. همهی ما تصمیم بگیریم که انشاءالله اینجورى حرکت کنیم، دشمن را مأیوس …همدستی و همدلی مسئولان بهعنوان اصل و هدف قطعی
خب، این یک آیندهی خوبى را نوید میدهد. ما باید به آینده امیدوار باشیم. من میگویم این امید را در مردم ایجاد کنیم. دشمن میخواهد ما اختلاف داشته باشیم؛ ما بهصورت قاطع به دشمن تفهیم کنیم که نه، همدستى و همدلى در جمهورى اسلامى براى مسئولین یک اصل است، و این را واقعاً یک اصل بدانیم و برایش سرمایهگذارى کنیم و برایش گذشت کنیم. و من گمان نمیکنم در طول این ده سال که امام عزیزمان این همه بیانات حکمتآمیز کردند، چیزى را به اندازهی وحدت مورد تأکید قرار داده باشند؛ شاید یکى دو موضوع باشد که امام بر روى آن بیشترین تأکید را انجام دادند -که اگر کسى مراجعه کند به بیانات ایشان میشود فهمید- که اقلّاً یکى از دو یا سه موضوع موردِ بیشترین تأکید امام، مسئلهی وحدت دلها و وحدت زبانها و وحدت راهها، همدستى و همگامى و همدلى است. این را ما بهعنوان حفظ حرمت امام و تعظیم به روح او و احترام به او، بهعنوان یک هدف قطعى خودمان قرار بدهیم، به هر قیمتى هست بیاییم این را تأمین کنیم؛ و مجلس شوراى اسلامى میتواند مظهر بسیار خوبى براى این باشد.یکدلی مسئولان راز نظم نظام و نبود بیاعتمادی میان آنان
… شام را هم با هم بودیم. وقتى من آقاى ضیاءالحق را تا فرودگاه بدرقه میکردم، در ماشین به من چیزى گفت؛ گفت من در این سفر احساس کردم جمهورى اسلامى نظم خود را به دست آورده. او قبل از آن در زمان بنیصدر هم آمده بود؛ میگفت آنچه میبینیم بکلّى با سفر قبلى متفاوت است. این یک راز داشت و آن یکدلى و یکدستى مسئولان بود. ما هشت سال اینجور با هم کار کردهایم و امروز همهچیز، ما را تشویق میکند و وادار میکند که همان صمیمیّت را حتّى بیش از گذشته داشته باشیم. ما در داخل نظام خودمان، نگرانىِ «بیاعتمادى نسبت به یکدیگر» را اصلاً نداریم و این را دشمنان ما خوشبختانه درک نمیکنند؛ لذاست که مسئلهی رهبرى، بدون هیچ مذاکرهی قبلى در ظرف هجده ساعت بعد از درگذشت حضرت امام تمام شد، درحالیکه قبلاً هم بر روى آن هیچ تواقفى نشده بود؛ ۷۵ نفر رسیدند و بحث کردند و به یک نتیجهی روشنى رسیدند. ما این را یک نقطهی قوّت براى نظام خود میدانیم و خدا را …نیاز امروز مسئولان به همکاری، صمیمیت و همدلی با یکدیگر
ما که در این نظام، در این مجموعه، در این کشور، در این پایگاهِ حرکت و نقطهی عزیمت -یعنى جمهورى اسلامى- یکایک مسئولیم و یکایک نسبت به این راه تعهّد و تکلیفى داریم، امروز به اینجور نشستنها، با هم حرفزدنها، صمیمیّتها، همکاریها، از هم خواستن، به هم گفتن، از هم گلهکردن، با هم همدلى کردن، احتیاج داریم. مسئلهی ما هم مسئلهی یک شخص یا یک دولت و چند نفر آدم نیست؛ مسئلهی اسلام است. آن چیزى که مانع ما میشود تا به حوادثى که در مقابل ما میگذرد بیتفاوت بمانیم، تکلیف اسلامى است. آن چیزى که مانع میشود تا آنچه را لازم میدانیم، قولاً یا عملاً اِتیان[3] نکنیم، تکلیف …پایان یک دورهٔ کاری به معنای پایان همکاری نیست
علیایحال الان هم که ما این جلسه را تشکیل دادهایم و با هم داریم صحبت میکنیم، به معناى خاتمهی یک مقطع کارىِ یک مجموعهی خاص است؛ نه به معناى جدا شدن از یکدیگر و عدم همکارى، که این اصلاً متصوّر نیست براى من نسبت به برادرهاى متعهّد و خوب -که همهی شماها همینجور و با همین اوصافى که عرض کردم هستید- و قهرى و طبیعى است که ما هر جا باشیم، با هم همکارى داریم؛ منتها این مجموعهی دولت یک چیز خاصّى بود که این دیگر نخواهد بود و این جمع ما، بعد از این دور هم نخواهیم بود.