نامهای دیگر: هماهنگی ملت و دولت، همبستگی دولت و ملت، همبستگی ملت و دولت، همدلی مردم و مسئولان، همراهی با دولت، همکاری با دولت، همکاری با مسئولان، همکاری دولت و مردم
جدا نبودن ملت، ارتش و دولت از ویژگیهای بزرگ ایران
و ایران یکی از ویژگیهای بزرگش این است که الآن ما یک دولتی و یک ملتی جدای از هم نداریم. یک ارتشی و یک ملتی و یک دولتی جدای از هم نداریم. ملت با ارتش، با دولت، همگام است و مشکلات اگر برای دولت پیش بیاید، اگر برای ارتش پیش بیاید، برای هر جهتی، برای یک طرف مملکت مثل زلزله- مثلًا- پیش بیاید، خود این مردم بهتر از دولت مشغول میشوند به فعالیت. چنانچه در کرمان این زلزلهای که پیش آمد، ما دیدیم که با فعالیت حضرت آقای صدوقی[1] و توجه مردم، بسیاری از مشکلات رفع شد. و من الآن هم امید این معنا را دارم که چون مردم حاضر در صحنه هستند، مشکلات برطرف بشود. البته مسئله پاکسازی ادارات در دست اجراست.
از تحولات پس از انقلاب و لزوم حفظ آن به هر قیمت
من گمان میکنم که بعضی تحولاتی که بعد از انقلاب در ایران پیدا شد، این تحولات بود که ما را به مسائلی که تا کنون رسیدهایم، رسانده است. و مِن جمله از تحولات، این هماهنگی ملت با دولت است. این شاید در راس سایر تحولات باشد. ما باید این هماهنگی را با هر قیمتی که شده است، با هر زحمتی که شده است، حفظ کنیم. اگر- خدای نخواسته- از دست ما این هماهنگی بیرون برود، کارهای شما فَشَل خواهد شد و مملکت به همان مسائلی که سابق بود- خدای نخواسته- کشانده خواهد شد. ما الآن در [غیر] ایران، گمان ندارم که در جای دیگری- لا اقل آنجاهایی که ما اطلاع از آنها داریم- این معنا باشد که …
لزوم قرار گرفتن حفظ آن در رأس برنامههای دولت
… کنند بین افراد ملت، اختلاف ایجاد کنند بین دولت و ملت و یک راهی باز کنند که یک رضا شاهی را دوباره بیاورند به عنوان رئیس جمهور اسلامی- به عنوان شاهنشاهی نمیآورند- به عنوان رئیس جمهور صد در صد اسلامی! و بسیاری از مسائل اسلامی را هم از من و شما بیشتر عمل کند. از این جهت، در راس برنامههای دولت، باید این مطلب باشد که این هماهنگی را حفظ بکند؛ خیال نکنند که ما دولت هستیم و باید مسئلهای را که ما طرح میکنیم ملت بپذیرد، چه روی مصالحش باشد، چه نباشد.
توجه به خواستهای مردم، شرط پیشبرد کارهای دولت
… کند و نخست وزیر و هیات دولتی داریم که همه امور دست اینهاست. و «ملت چه کاره است، ما هستیم که هستیم»، این مساله در ایران مطرح نیست. و یکی از تحولات بزرگی است که ایران به خواست خدای تبارک و تعالی به دست آورده و این تحول موجب این شده است که کارهای شما پیش برود. شما نمیتوانید کارهایی که الآن در ایران هست انجام بدهید، الّا با هماهنگی با ملت. هماهنگی با ملت هم این است که شما توجه کنید به خواستهای اینها. مردم یک استاندار خوب میخواهند، اینکه تقاضای صحیحی است. خوب، شما یک استانداری که- فرض کنید- در فلان جا هست و با مردم نمیسازد، این استاندار را بردارید، یک استاندار دیگر بگذارید؛ تفاهم کنید. علما هم فرض کنید که در بلاد هستند، آنها نمیخواهند که سلطنتی بکنند، …
همبستگی دولت و ملت، عامل مصونیت ایران
… که با ساخت مردم موافق باشند. همان طوری که خود شما میخواهید با مردم همفکر باشید، اینها هم با مردم همفکر باشند، با روحانیون همفکر باشند، طوری باشد که هماهنگی داشته باشند و عمال دولت هماهنگی با مردم داشته باشند؛ با روحانیت که داشته باشند، با مردم هم دارند. و این اسباب این میشود که بین دولت و ملت همیشه همبستگی هست و این موجب این میشود که ایران مصون بماند؛ نتواند کسی در آن کاری بکند. عمده آنچه کار میشود [روی] آن، ایجاد اختلاف است. حالا توانستند بین این ملت و ملت دیگر و ملتهای دیگر، ملتها را نتوانستند، بین ملتها و دولتهایشان خیلی آسان است. این دولتها را امر میکنند که شما طرح فلان را بده، مردم ناراضی میشوند از این؛ کاری هم از آنها …
تفاهم عملی ملت و دولت در رأس برنامههای دولت
بنا بر این، آن چیزی که در راس برنامههای دولت است تفاهم بین ملت و دولت [است] و آن هم نه اینکه هی بگوییم: «تفاهم داریم.» شمایی که وزیر دارایی هستید، آن افرادی که میفرستید به اطراف، افرادی باشند که صالح باشند، افرادی باشند که با مردم بسازند؛ نخواهند بروند آنجا مثل سابق انجام بدهند. آن کسی هم که وزیر کشور است، میخواهد بفرستد، حکومتهایی که میفرستند، استاندارها [یی] که میفرستند، استاندارهایی باشند که با علما، با مردم بسازند، نه اینکه اختلاف پیدا کنند، آن اختلاف کم کم زیاد بشود. در یک جایی اختلاف …
ناتوانی دولت و روحانیون بهتنهایی و لزوم همراهی دولت و ملت
… آشوب است. آشفته است. مفسدین در اطراف مملکت شلوغ کاری میکنند. باید به همت شما جوانها، هر کدام در هر جا که هستید، مرزهای این مملکت را حفظ کنید؛ دست خرابکارها را کوتاه کنید. شما بودید که پیروزی را تا اینجا رساندید و شما باید باشید که پیروزی را به آخر برسانید. دولت ما تنها نمیتواند این کار را انجام بدهد؛ روحانیون ما تنها نمیتوانند این کار را انجام بدهند. باید همه با هم باشند؛ دولت با ملت، ملت با دولت. الآن دولتْ دیگر دولتِ اسلامی است؛ دولت سابق نیست که دولت طاغوتی بود؛ دولت اسلامی است. دولت از خودِ شماست، و شما از خودِ دولت هستید. ارتش از خودِ شماست، و شما از خودِ ارتش هستید.
دعوت بازار و علمای بلاد به کمک عملی مانند تهیهٔ کامیون
… بیشتر از اینجا هست! در هر چند دقیقهای یکی کشته میشود، در هر چند دقیقه فحشا واقع میشود، در هر چند ثانیه حتی چه میشود. شما میخواهید بعد از انقلاب، بعد از دشمنی همه کشورهای عالم همین طور به طور رفاه بنشینید کار بکنید و به طور رفاه زندگی بکنید؟ نمیشود. بازار میبیند که دولت نمیرسد، خوب خودش همراهی بکند. الآن دولت در اطراف، در جاهایی که باید باشد برنج دارد، گندم دارد، همه چیز دارد، کامیون نیست. خوب همه علمای بلاد بنشینند با هم فکر بکنند کامیون درست کنند. اگر در هر شهری چهار تا کامیون برود به اینجاها، تمام حل میشود مساله، اگر همه بلاد دست به هم بدهند. بدانند که میخواهند ریشه این اسلام را بکنند! همه مردم این توجه را داشته باشند، علمای بلاد این توجه را داشته باشند، وکلا این توجه را داشته باشند، دولت این توجه را داشته باشد، این اسباب این میشود که اگر شکایت بشود بدانند که این طوری است، حل کنند خودشان با هم …
مصونیت از صدمهٔ خارجی در صورت حفظ این مسائل
و ما باید همین مسائل را حفظ بکنیم. اگر این مسائل حفظ بشود، شما خیال نکنید از خارج بتوانند به شما یک صدمهای بزنند. ان شاء الله که نمیتوانند. و ان شاء الله، خداوند شما را حفظ میکند. و شما اگر در خدمت مخلوق باشید، در خدمت این بندگان خدا، که خدا علاقه به آنها دارد باشید، خداوند هم حفظ میکند شما را. ان شاء الله موفق و موید باشید. و دولت، شما خودتان با هم، آقای رئیس جمهور …
کمک به وزارتخانه یا فرد ناتوان بهجای ایراد گرفتن
… هم سایر کسانی که نظیر آنها هستند. بعد از اینکه ما طعمه همه گرگهای دنیا هستیم، نباید خودمان هم به جان خودمان بیفتیم تا فرصت بدهیم که آنها ما را طعمه خودشان کنند. ما باید با عقل و با تدبیر و با قلم و با حرف و با همه همراهی کنیم با هم. زیر بغلِ هم را بگیریم. میبینید این وزارتخانه را خوب نمیتواند اداره کند، کمکش بکنیم. این آدم خوب نمیتواند کاری انجام بدهد، کمکش کنیم. نیاییم بگوییم که چون تو نمیتوانی کار بکنی، پس باید چه. آن هم بگوید نخیر، من میتوانم، شما نمیتوانید. این مسئلهای است که الآن هر که هر حرفی به دیگری بزند آن هم جوابش را میدهد. و آن وقت یک غائله درست میشود. چرا ما در یک موقعی که [محتاج] آرامش هستیم غائله ایجاد کنیم؟ باید ان شاء الله همه ما دست به هم بدهیم، و امیدوارم که این طور بشود، همه دست به هم بدهیم، و …