به چه چیزهایی محتاج است انسان؟ یک، محتاج است به اینکه هدف و سرمنزل سعادت را بشناسد. بداند به کجا میخواهد برسد، بداند برای چه هدفی میخواهد تلاش بکند، نقطۀ اتمام و پایان راه را از آغاز ببیند و راه آن را بداند. علاوهبراینکه هدف را میداند و میشناسد و میفهمد، بداند که بهسوی این هدف، از کدام راه باید رفت تا رسید و زودتر رسید و تحقیقاً رسید. آیا شناخت هدف، شناخت پایان، شناخت سرمنزل و شناخت راهی که به سرمنزل منتهی میشود، عنصر اوّلی و اصلی سعادت انسان نیست؟ در اینجا فرقی بین الهی و مادی نیست، مادی هم این را میپذیرد، قبول میکند، احساس میکند. در پرانتز نوشتیم هدایت، اولین شرط. البته این اول، دومی که ما اینجا شماره زدیم، حتماً بهمعنای یک ترتیب منطقی نیست که شما بگویید که این دومی را میشود اول گذاشت، اولی را میشود دوم گذاشت. خب بشود، ما حالا پشتسرهم آوردیم، ممکن است چیزهایی هم لابهلای اینها بشود جا داد.هدایت الهی
نامهای دیگر: هدایت، هدایتپذیری
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
راهنمایی و دستگیری خداوند از انسان و جامعه.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:خطبههای نماز جمعه تهران— ۱۳۶۶/۰۴/۱۲
سیر زمانی
از ۱۳۶۶ تا ۱۴۰۳۱۳۶۶۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۶۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۶ پاراگراف)
عبور از پیچوخمهای انقلاب به هدایت الهی و رهبری امام
… او با درگاه الهى و استغاثه و مناجات و دعا و مانند این چیزها بود. و انسان پیشرفت لحظهبهلحظهی این مرد معنوى و الهى را در طىّ این سالهاى اخیر احساس میکرد. هر ماه رمضانى که بر این بزرگوار میگذشت، انسان میدید که نورانیتر شده؛ و خداى متعال او را هدایت میکرد. این راهى که ما در طول این ده سال، یازده سال پشت سر امام حرکت کردیم، راهى نبود که بهطور طبیعى بدون هدایت و حمایت و کمک الهى، یک ملّتى یا یک رهبرى یا یک شخصى بتواند آن را طى کند. ما به برکت رهبرى امام از پیچوخمهاى عجیبى گذشتیم، فرازونشیبهاى عجیبى را پشت سر گذاشتیم؛ و [این] نبود، مگر هدایت الهى. عقیدهی خود ایشان همین بود و من این حرف را از ایشان شنیده بودم -که شاید گاهى این حرف را گفته باشم و این جمله را از زبان آن بزرگوار نقل کرده باشم-[7] که در یک جریانى ایشان میگفتند من از اوّل انقلاب احساس میکنم یک دست هدایتى دارد ما را کمک میکند و پیش میبرد و راهها را در مقابل ما باز میکند؛ و حقیقت همین بود. و این هدایت را خداى متعال در مقابل مجاهدت میدهد، در مقابل خلوص و صفا و نورانیّت ارزانى میدارد. هدایت الهى به انسانهاى غافل نمیرسد. اینکه در همین مناجات شعبانیّه میفرماید: وَ اَنِر اَبصارَ قُلوبِنا بِضِیاءِ نَظَرِها اِلَیک؛[8] این نورانى کردن …هدایت الهی نظام به شرط تنظیم رابطه با خدا و انجام تکلیف
… حالا اینجورى پیش آمد؛ نه، آدم دقیقِ ظریفى [بود] که همهی جزئیّات ارتباطات مسائل را میدید و بالاتر از اینکه مشاهده کند، پیشبینى میکرد- با این اندازه هوشمندى، بگوید که مثل اینکه یک دستى از اوّل انقلاب دارد ما را هدایت میکند [عجیب است]. این واقع قضیّه است. حالا حقیقت مطلب این است که بنده هم در طول این ده سال، در حدّ ادراک خودم و دخالت خودم در قضایا -و در این چند ماه بعد از رحلت حضرت امام، بیشتر- این معنا را احساس میکنم. این تا وقتى است که ما رابطهی خودمان با خدا و نحوهی ایمان و عمل خودمان را نسبت به مسائل الهى تنظیم کنیم و به این مسئله -یعنى مسئلهی ایمان اسلامى و تعهّد اسلامى- و انجام تکلیف، بها بدهیم؛ کارى که میخواهیم بکنیم، در درجهی اوّل برایمان انجام تکلیف [باشد]. شما آقایان چون واقعاً عناصر مهمّ نظام و برجستگان نظام هستید، این جهت را در نظر داشته باشید؛ هر اقدامى که میخواهد انجام بگیرد، هر حرفى که میخواهد زده بشود، هر انتصابى که میخواهد بشود، تکلیف را …هدایت و کمک دست قدرت الهی به ملت و مسئولان از آغاز انقلاب
… اسلام و جمهورى اسلامى تمام شد و کار خدا بود و ما آنوقت حدس نمیزدیم که این تصمیم اینقدر براى اسلام و براى جمهورى اسلامى مفید واقع بشود. ایشان فرمودند که گمان نکنید من قبلاً این چیزى را که اتّفاق افتاد پیشبینى کرده بودم؛ این کار خدا بود، این کمک خدا بود. بعد گفتند از اوّلِ این انقلاب تا حالا، مثل اینکه یک دست قدرتى دارد ما را در مراحل مختلف هدایت میکند. این برداشتِ امام بزرگوار ما بود و درست است. حقیقتاً انسان احساس میکند که دست قدرت پروردگار، این ملّت را و مسئولان را هدایت میکند و کمک میکند و پیش میبرد. لذا در آینده هم همینجور خواهد بود؛ چرا نباشد؟گشودن راه از سوی خدا پس از برداشتن قدم اول با همت و اراده
… بریدن و قطع کردن و به آن سمت پرواز کردن -که «کمال الانقطاع الیالله» است- چهجورى براى انسان حاصل میشود؟ شهادت -که قلّهی فداکارى یک انسان است- بدون حرکت در سمت انقطاع و یک تلاشى و یک مجاهدتى براى ایجاد این انقطاعالیالله براى انسان به وجود نمیآید. آن تلاش را که انسان انجام داد، آن قدم اوّل را که انسانْ با همّت و عزم و اراده برداشت، آنوقت خداى متعال راه را باز میکند و قدمها یکى پس از دیگرى به سمت نورانى شدن دل و به سمت پُرنور شدن وجود انسان برداشته میشود. شما همّت میکنید راه را آغاز میکنید، و خداى متعال به شما در ادامهی راه کمک میکند و کار را آسان میکند و - همانطورى که این بزرگوار در مناجات شعبانیّه درخواست کردند - کمال انقطاعالیالله را ارزانىِ شما میکند. تدبّر و توجّه به این مضامین و این الفاظ و اُنس با این مفاهیم، براى یکیک کسانى که میخواهند به وظایف بزرگ خود عمل بکنند، واجب و لازم و ضرورى است.پیامد بودن هدایت الهی برای ارتباط و تماس با خدا
… آن کسانى که عشق بیشترى و علاقهی بیشترى به این انقلاب و به محصول این انقلاب دارند- توصیهمان این است و علاج را و ضرورت قطعى را در این میدانیم که ارتباط با خدا و ارتباطات فردى با خدا -اُنس با خدا، صحبت با خدا، مناجات با خدا- در یکایک آحاد بایستى تقویت بشود. و این راه امام است و هدایت الهى به دنبال این ارتباط و تماس با خدا است؛ همچنان که در این ده سال هم همینجور بوده؛ و همچنان که شما جوانهاى بااخلاص و پاکدل در جبهههاى گوناگون این را از خودتان نشان دادید و نتایج آن را هم دیدید؛ و همچنان که درس امام ما این بود.ناممکن بودن انجام هیچ کاری بدون هدایت و کمک الهی
… و افراد غیرروحانى صالح و شایسته و وارد به کار و سابقهدار در امور مختلف قضائى و غیرقضائى حضور دارند؛ و بنده خدا را شاکر هستم که بحمدالله چنین وضعى پیش آمده و متضرّعانه و مُبتهِلانه[2] از خداى متعال درخواست میکنم که به شماها توفیق بدهد، شما را کمک بکند. بدون هدایت الهى و بدون کمک الهى نمیشود هیچ کارى را انجام داد و به عاقبت هیچ کارى امید بست. باید بخواهیم که خداوند ما را از لغزشها مصون و محفوظ بدارد؛ چه در گفتار و چه در عمل.