… صبر کنید ببینید کیست! او هم اعتنایی نکرد به مردم. رفت دارالاماره، خودش را معرفی کرد و رفت داخل. از همانجا مبارزه را با جریان مسلمبنعقیل شروع کرد و اساس کار او این بود که طرفداران مسلمبنعقیل را با اشدّ فشار، مورد تهدید و شکنجه قرار بدهد. یعنی؛ هانیبنعروه را آورد ـ با غدر[16] و حیله هم آورد ـ و سر و رویش را مجروح کرد. بعد عدهای جمع شدند اطراف قصر، به دروغ و حیله، مردم را متفرق کرد. که اینجا هم همان خواصِ بد، خواصِ بهاصطلاح طرفدار حقی که حق را هم شناختند، تشخیص دادند، اما دنیایشان را ترجیح میدهند؛ اینجا هم نقش دارند. توانست مردم را متفرق بکند.
کشاندن او با نیرنگ به دارالاماره و ضرب و شتمش
… بی آنکه صبر کنند تا حقیقت آشکار شود. عبیدالله هم اعتنایی به آنها نکرد و خود را به دارالاماره رساند و از همان جا طرح مبارزه با مسلم بن عقیل را به اجرا گذاشت. اساس کار او عبارت از این بود که طرفداران مسلم بن عقیل را با اشدّ فشار مورد تهدید و شکنجه قرار دهد. بدین جهت، هانی بن عروه را با غدر و حیله به دارالاماره کشاند و به ضرب و شتم او پرداخت. وقتی گروهی از مردم در اعتراض به رفتار او دارالاماره را محاصره کردند، با توسل به دروغ و نیرنگ، آنها را متفرق کرد.
گلایهٔ هانی در زندان از یارینکردن قومش
… را سربازان و افراد قبیلهاش گرفتند؛ ابنزیاد ترسید. آنها میگفتند که هانی را کشتید! ابنزیاد به شریح قاضی گفت برو ببین هانی زنده است؛ بعد به اینها بگو زنده است. شریح آمد دید هانیبنعروه زنده است، اما مجروح است. هانیبنعروه گفت: ای مسلمان! این چه وضعی است؟ ـ خطاب به شریح ـ پس قوم من چه شدند؟ مُردند؟ چرا سراغ من نیامدند؟ چرا نمیآیند من را نجات بدهند از اینجا؟ شریح قاضی میگوید که میخواستم این حرفهای هانی را بروم به همین کسانی که دورِ دارالاماره را گرفتند بگویم، اما افسوس که جاسوس عبیدالله آنجا ایستاده بود؛ جرئت نکردم! بله، جرئت نکردم یعنی چه؟ یعنی همینکه ما میگوییم؛ ترجیح دنیا بر دین! یعنی این.