گنجینهٔ تاریخ اسلام و تمدن اسلامی و ایرانی که باید حفظ و معرفی شود
… باید انجام نمیگیرد؛ قبل از انقلاب که این کارها تقریباً صفر و نزدیک به صفر بود. بنده مکرّر به سبزوار و نشابور آمدهام، ماندهام، سخنرانیها کردهام، با مردم مأنوس بودهام؛ آن وقتها این حرفها نبود و اهمّیّتی به گذشتهی باعظمت و پُرشکوه این شهرها داده نمیشد. نشابور و سبزوار دو گنجینهاند؛ گنجینهی تاریخ اسلام و تمدّن اسلامی ما و تمدّن ایرانیِّ ما. دو گنجینهاند که باید حفظ بشوند، بایستی معرّفی بشوند. حالا در گزارشهای آقایان بود که دانشنامهی این شهرها تهیّه بشود؛ بله، [باید] تهیه بشود، شناخته بشود. جوان نشابوری، جوان سبزواری [باید] بداند که وارث چه حقایقی، چه زیباییهایی، چه شکوه و عظمتی از لحاظ معنوی، از لحاظ علمی، از لحاظ تاریخی است؛ این را جوانهای ما …
سخن امام در برابر جمعیت عظیم و رفتن به خانهٔ یکی از شیعیان
خب، حالا اگر حضرت صبر میکرد که او را بهزور ببرند، خیلی از این مصالح از دست میرفت. زیرا اگر حضرت را بهزور میبردند، دیگر حضرت در راه، امکان این را نداشت که سخنرانی برای مردم بکند. در نیشابور، درمقابل چندصدهزار آدم، اصولیترین حرفهای اسلام را در یک جمله بگوید. یا به سراغ شیعیان دورافتادۀ خودش برود؛ که در نیشابور امام این کار را کرده. از یک فرصتی استفاده کرده، رفته خانۀ یکی از دوستانش، از شیعیان. این خیلی کار مهمی است. و ما نیشابورش را خبر داریم. هیچ دلیلی نداریم که حضرت در دَه شهر دیگر هم این کار را نکرده باشد؛ منتها نیشابور اتفاقاً راویاش ـ خدا پدرش را بیامرزد ـ آمده گفته که بله، در نیشابور این کار واقع شد. ممکن است در ده شهر دیگر هم از مدینه تا …