من این مطلب را مکرر به برادران در حوزهی هنری که گاهی آنان را دیدهام، گفتهام که یک وقت یک نقد ادبی را مطالعه میکردم. بعد از ظهر بود و میخواستم بخوابم؛ کتابی را دستم گرفتم که نقد ادبی - نوشتهی یکی از همین بچههای انقلاب - بود. به قدری تحت تأثیر قرار گرفتم که خواب از سرم پرید و از خوشحالی نشستم به گریه کردن؛ که الحمدلله بچههای انقلاب، اینطور پا به میدان گذاشتهاند و کارهای جسورانه میکنند. کارهای جسورانه، یعنی همان که امام همیشه میگفتند «ما باید باور کنیم که میتوانیم!» در هر جایی که انسان این باور را احساس کند؛ بخصوص که با استعداد، کارایی و درخششی …