گاهی من با خانوادهی معظم شهدا در خانههایشان، زیر سقفهایشان مینشینم و میبینم گاهی مادرِ یک شهید، حقیقتاً یک نخبهی فکری و روحی است؛ یک انسان برجسته است. همین جا هم دیدیم؛ در جاهای دیگر هم دیدهام. انسان تحت تأثیر قرار میگیرد. نخبه آن کسی است که بتواند برجستگی خودش را بدون ادعا، با شخصیت خود، با هویت خود و با ذات خود، به دیگران تفهیم کند. من این را میبینم. در بین مردم استانها و مردم سراسر کشور، برجستگانی در همه جا هستند؛ اما ما از هم خبر نداریم. خوب بود اگر فرصت بود و اگر میتوانستیم، به جای این شش نفر از دوستان که تشریف آوردند - غیر از آقای استاندار - شصت نفر میآمدند و صحبت میکردند. من واقعاً مشتری و طالب هستم. متأسفانه مجال کم است. توصیه میکنم جلسات نخبگان و سخن گفتن آنان و سخن شنیدن از آنان، باب بشود. مسئولان مختلف، در ردههای مختلف این کار را بکنند. ما هر جا که میرویم، بخشی از برنامهمان این است، لیکن مجموعهی مسئولان استانها، مسئولان کشور و وزرا، به یک شکل مناسبی این کار را در برنامهها بگنجانند، که من حالا پیشنهادی دربارهی شکلش ندارم؛ باید بررسی کنند؛ ببینند چه طور میشود نخبهها را وسط میدان آورد و آنها را شناساند و شناخت. اول، باید اینها را شناخت. بنابراین، من خیلی از این جلسه خوشحالم. البته من یک قدری (نیم ساعت) هم تأخیر داشتم، از دوستان عذرخواهی میکنم. علتش این بود که بعد از نماز، آقایانِ مسئولان - وزرا و مسئولانی که از تهران اینجا تشریف آوردند - به ما گفتند ده دقیقه بنشینید برای جمعبندی کارها و بحثهایی که برای اقدامات سفر کردند؛ اما ده دقیقهی آنها شد حدود چهل دقیقه! به هر حال، تا تجدید وضو کنیم و بیاییم اینجا، طول کشید.نخبگان
نامهای دیگر: نخبه، نخبگان انقلابی، نخبگان جهان اسلام، نخبگان جوان، نخبهباوری
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
افراد برجسته در علم و عرصههای گوناگون و نقش و مسئولیت آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام به ملّت ایران بهمناسبت هفتهی دفاع مقدّس— ۱۳۶۸/۰۶/۳۰
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
همین جا من عرض بکنم؛ این سندی که ایشان ذکر کردند، کار بسیار مهمی است. این که گفتند سند ملی نخبگان تدوین شده یا دارد تدوین میشود یا در مراحل تصویب است، برای من خبر خوشی بود. همهی این مشکلاتی که گفته شد، ناشی از فقدان چنین سندی است. ما مسئلهی شناسائی نخبه را داریم. پیش از شناسائی نخبه، شناسائی استعداد برتر را داریم که در طول زمان تبدیل به نخبه خواهد شد؛ چون هر صاحب استعداد برتر که نخبه نیست؛ بتدریج به نخبه تبدیل میشود. پس اول شناسائی استعداد برتر است، بعد مسیر این صاحب استعداد برتر به سمت نخبه شدن، بعد رسیدن به نقطهی ثمردهی - که در واقع همان نقطهی نخبه شدن است، که معمولاً در مقطع تحصیلات تکمیلىِ کارشناسی ارشد و دکتری یک چنین چیزی پیش میآید و این جوان به نخبه تبدیل میشود - بعد از آن، ادامهی کار نخبه.امّا آنچه نقطهی مهمتر عرض من است، خطاب به جوانهایی است که در سرتاسر کشور فعّالیّتهای فرهنگی را به صورت خودجوش شروع کردند که بحمدالله خیلی هم وسیع شده است. من میخواهم بگویم آن جوانهایی که در تهران، در شهرهای گوناگون، در استانهای مختلف، در خود مشهد، در بسیاری از شهرهای دیگر کار فرهنگی میکنند، با ارادهی خودشان، با انگیزهی خودشان ـ کارهای بسیار خوبی هم از آنها ناشی شده است که از بعضی از آنها ما بحمدالله اطّلاع پیدا کردیم ـ کار را هرچه میتوانند بهطور جدّی دنبال کنند و ادامه بدهند. بدانند که همین گسترش کار فرهنگی در بین جوانهای مؤمن و انقلابی، نقش بسیار زیادی را در پیشرفت این کشور و در ایستادگی ما در مقابل دشمنان این ملّت، ایفا کرده است. علاوهی بر اینها، مَراجع فرهنگی. مَراجع فرهنگی یعنی چه کسانی؟ یعنی علما، اساتید، روشنفکران انقلابی، هنرمندان متعهّد، اینها نگاه نقّادانه خودشان را نسبت به اوضاع فرهنگی کشور همچنان داشته باشند و تذکّر بدهند. البتّه من در مورد تذکّرات، معتقدم باید با منطق محکم و با بیان روشن، نقطه نظرات صحیح را ارائه بدهند. با تهمتزنی و جنجالآفرینی، بنده موافق نیستم؛ با تکفیر کردن و متهم کردن این و آن، بنده موافق نیستم. اعتقاد من این است که مجموعهی انقلابی کشور ـ که بحمدالله تعداد بیشماری از آنها در بین جوانهای ما، در بین صاحبنظران ما، اساتید ما، بزرگان ما، تحصیلکردههای ما حضور دارند ـ میتوانند با منطقِ محکم وارد میدان بشوند، نقّادی کنند. نقاط ضعف را و نقاط منفی را به رخ ما مسئولین بکشانند. گاهی میشود که مسئول، متوجّه نیست چه دارد میگذرد در متن جامعه، امّا آن جوان در متن جامعه است، او میفهمد؛ آن عزم ملّی و مدیریّت جهادی که عرض کردیم در زمینهی فرهنگ، این است.شاهدها (۷ پاراگراف)
وظیفهٔ دولت در قدردانی از دانشجویان برجسته و فراهم کردن امکانات پیشرفت علمی آنان
نکته آخر مربوط به دانشجویان المپیادی و دانشجویان برجسته علمی است که در این دانشگاه و بعضی دانشگاههای دیگر هستند. من دو نکته را راجع به اینها بگویم: نکته اوّل این است که دولت و مسؤولان باید قدر اینها را بدانند و برایشان امکانات فراهم کنند. برجستههای ذهنی و فکری، فقط هم آنها نیستند؛ در میان دانشجویان و اساتید جوان و غیرجوان، افراد زیادی داریم که اینگونهاند - که در امتحانها و تجربهها و مسابقههای گوناگون، این برجستگی کاملاً آشکار شده است - دولت باید قدر اینها را بداند و وسایل را برای پیشرفت علمیشان فراهم کند تا نیازی احساس نکنند که از محیط خودشان دور شوند.ملی دانستن استعداد نخبگان و به کار بردن آن برای کشور و ملت
نکته دوم این است که خودِ آنها این ضریب هوشی و حافظه و استعدادشان را ملی بدانند؛ اینها ثروتهای ملی است؛ ثروتهای شخصی که نیست. از آن برای کشور و ملت و خانوادهشان استفاده کنند؛ اینها امانت و سرمایههای خداداد است؛ ملک خصوصی نیست. نگویند دولت به ما نرسید. اگر هم دولت نرسیده باشد، این عذر نمیشود. این را گفتم تا این جوانانِ خوبی که انشاءاللَّه پانزده سال، بیست سال دیگر چهرههای علمىِ برجستهای خواهند شد، حرف امروز ما یادشان باشد.ارزش کیفی علمای جوان، معلمان، قرآنیان، المپیادیها و ورزشکاران اردبیل
این آقایان علماى جوان - که بعضى در دانشگاهها، بعضى در حوزههاى علمیه، بعضى در سازمان تبلیغات اسلامى و بعضى در بخشهاى مختلف سازمانهاى دولتى مشغول خدمتگزارىاند - این آقایان معلمان قدیمى - که بعضى بازنشسته و بعضى شاغل در کارهاى علمىاند - این آقایان مسؤولان فرهنگى، مسؤولان ادارات مختلف، جوانها و بچههاى خوب و قرآنى در سطوح مختلف - پزشک قرآنى، استاد دانشگاه قرآنى تا دانشآموز قرآنى - این استعدادهاى خوب - دختر خانمها یا آن پسرهایى که در المپیادها رتبه آوردند و یا مدال گرفتند - و این ورزشکارهاى خوب، بسیار ارزش دارند. واقعاً باحساب کمّى نمىشود اینها را محاسبه کرد؛ اینها حساب کیفى است.حق انتظار نخبگان جوان از مسئولان و توجیهناپذیری مهاجرت با کوتاهی آنان
… بههیچوجه. هجرت اسلامی این نیست؛ این «تعرّب بعد الهجرة» است؛ این فرار کردن از میدان کار و مسؤولیت و وظیفه و رفتن به جایی است که انسان میخواهد زندگی شخصی خودش را یک مقدار بهتر کند. من بههیچوجه به این کار معتقد نیستم. البته من آن روز هم این نکته را گفتم؛ من حق را به جوانهای بااستعداد خودمان میدهم. اینها حق دارند انتظار داشته باشند و مسؤولان باید برای اینها کار کنند. در این تردیدی نیست؛ اما اگر آنها کوتاهی کردهاند، معنایش این نیست که جوان ما هم برای خودش توجیهی درست کند. البته اگر انسان برای افزایش معلومات به خارج از کشور برود و برگردد، یا تحقیقی بکند و برگردد، این فرار نیست و اشکالی ندارد؛ اما اینکه انسان کولهبارش را ببندد و پشت کند و بگوید خداحافظ، ما رفتیم؛ نه، این را من قبول ندارم.آماج نخست جنگ روانی غرب و عهدهدار پالایش فرهنگی
… ممارسة آلاف الآلیات الإعلامیة الأخری.. کل ذلک من أجل بث الیأس فی المسلمین من مستقبلهم، و دعوتهم إلی مستقبل منسجم مع أهدافه الخبیثة. هذه الحرب الثقافیة والنفسیة منذ بدایة عصر الاستعمار حتی الآن کانت أمضی أسحلة الغرب فی فرض سیطرته علی البلدان الإسلامیة. و کان غرض هذه السهام السامة بالدرجة الأولی النخبات والمثقفین ثم سائر الجماهیر. و مواجهة هذه الدسیسة إنما یکون بالإعراض عن ثقافة الغرب المتهکمة المفروضة. الثقافة العربیة یجب غربلتها بید النخبات والمثقفین. یؤخذ منها ما کان مفیداً، و یلفظ من الفکر والعمل ما کان منها مضراً و مخرباً و مفسداً.قرارگرفتن بخشی از خواص و نخبگان در حیطهٔ این بحثها
… است، نه به قرآن متّکى است، نه به اصول فقه متّکى است، نه به مبانى شناخته شدهى دینى متّکى است، نه به اسلوب فقاهت - که یک فنّ بسیار عمیق و ظریفى است - متّکى است؛ به هیچ چیز متکى نیست؛ در قالبهاى شبه روشنفکرى و شبه علمى بیان مىشود، با تعبیرات خوش آب و رنگ! کسانى که در حیطهى این کار قرار مىگیرند، متأسّفانه بخشى از خواص و از نخبگان جامعهاند؛ فرقش با گذشته این است. گفت:آسیبزدن بحثهای شبهعلمی دربارهٔ دین به مردم آگاه و نخبگان
به مردم آگاه ضربه مىزند، راه مردم آگاه را مىزند، راه نخبگان را مىزند؛ لذا باید برخورد شود. عرض کردم، برخورد در اینجاها، برخورد فکرى است؛ برخورد علمى است؛ برخورد در میدان مباحثه است؛ شجاعانه. البته بدیهى است که اگر ما توانستیم این فرض را قبول کنیم که پشت سر این کارها انگیزههاى سیاسى وجود دارد، خداى نکرده انگیزههاى خائنانه …