شناسایی و میدان دادن به استعدادهای برجستهٔ جامعهٔ کارگری
از همین باب، مسئلهی جستجوی استعدادهای درخشان است. در بین جامعهی کارگری، گاهی استعدادهای برجستهای وجود دارد که ابتکارهایی به ذهنشان میرسد؛ اگر چنانچه دستگاههای ذیربط اینها را شناسایی کنند، استعدادها را پیدا کنند، به اینها میدان بدهند، مجال بدهند که بتوانند نوآوری و خلّاقیّت بکنند، به نظر من وضع جامعهی کارگری و وضع کار در کشور بسیار پیشرفت خواهد کرد.
لزوم شناسایی و پرورش استعدادهای برجسته
نکتهی دیگر در باب مدارس سمپاد[6] است که آقای وزیر اشاره کردید، بنده هم تأکید میکنم -خب بالاخره این مصوّبه ابلاغ شد؛ البتّه حالا با تأخیر ابلاغ شد- و خیلی خوب است؛ به سمپاد باید برسید. این پرورش استعدادهای درخشان و برجسته، یکی از مسائل بسیار اساسی و مهم است. ما بایستی این استعدادها را به معنای واقعی کلمه شناسایی کنیم و پرورش بدهیم؛
نقش استعداد برجسته در عبور کشور از گذرگاههای خطرناک و فراوانی آن در کشور
چون گاهی اوقات میبینید که یک استعداد برجسته و برتر یک کشور را از یک گذرگاه مهم و خطرناکی عبور میدهد و کارهای بزرگ انجام میگیرد؛ ما هم انصافاً احتیاج داریم، استعداد برجسته هم کم نداریم؛ اوّلاً متوسّط استعدادهای کشور ما از متوسّط جهانی بالاتر است، وانگهی در بین همین مجموعهی جوان و نوجوان ما استعدادهای برجسته و درخشان کم نیست؛ اینها را بایستی انشاءاﷲ دنبال بکنید که این هم خوب است. جایگاه کشور در المپیادها هم بایستی پیش برود که حالا ایشان گفتند که مثل گذشته است؛ مثل کدام گذشته؟ چون در این سالهای اخیر خیلی برجسته نبوده؛ اگر چنانچه مثل این سالها باشد، این تعریف نیست؛ اگر مثل سالهای …
بالاتر بودن استعداد متوسط ایرانیان از سطح متوسط دنیا
… پیشرفت نکرد، نه اقتصادش پیشرفت خواهد کرد، نه اقتدار جهانیش پیشرفت خواهد کرد و نه زندگی مردم پیش خواهد رفت. بالاخره علم باید در کشور پیش برود؛ بخصوص که ما عقب ماندگی داریم و باید تلاش شود. دوم اینکه در کشور ما از لحاظ تواناییهای بشری، امکان پیشرفت علمی هست. ما از لحاظ استعداد، از سطح متوسّط دنیا بالاتریم؛ این را من با اتّکا به اطلاع کسانی که در این زمینه مطالعه و تحقیق و بررسی و کار کردهاند و نمونههایی را دیدهاند، میگویم؛ نه به اتکای برداشت ذهنی. این است که استعداد متوسّط کشور ما، از سطح استعداد متوسّط دنیا بالاتر است. از این یک قدم بالاتر، این است که استعدادهای برجسته و درخشان در کشور ما، از لحاظ کمیّت، در سطح کمیّت استعدادهای برجسته و درخشانِ خوب در دنیاست. مثلاً اگر فرض کنیم در کشورهایی که خیلی استعداد درخشان دارند، از هر دههزار نفر، یک نفر درخشان است، و همین عدد در …
پنهان ماندن استعدادهای روستاها زیر بیسوادی و آشکار شدن آن با سواد
استعدادهای برجستهای در مناطق کوچک وجود دارد. ما در این روستاها افرادی را سراغ داریم که صاحب استعدادهای درخشانند. اما اینها، تا باسواد نباشند، چگونه استعدادهایشان آشکار خواهد شد؟ استعداد اینها زیر خروارها خاک بیسوادی پوشانده شده است. وقتی اینها را با سواد میکنید، تازه نشان میدهد که استعدادشان قابل تقویت و رشد است. آنوقت است که میتوانید این نگینها را بتراشید و به قیمتهای گزافی خرج کنید.
شناسایی، طبقهبندی و پرورش استعدادهای درخشان حوزه
… جمعآورى کنیم. استعدادها را طبقهبندى کنیم؛ این از کارهایى است که امروز در دنیا رایج است. نمیشود ما بگوییم «این درس است، هر کسى میخواهد بیاید، بیاید و هر کس هم نمیخواهد نیاید! ما اینجورى درس میدهیم. ما ملاحظهى اضعف مأمومین را میکنیم.» مگر میشود چنین چیزى؟ خب باید براى اقواى مأمومین هم یک درس ویژهاى گذاشت. استعدادها باید شناسایى بشود، طبقهبندى بشود، آن استعداد درخشان برکشیده شود و از او استفاده شود و به او آموخته شود. اینها کارهایى است که در سِلک کارهاى جدید، در جملهى کارهاى جدید قرار میگیرد. اینها باید در حوزه انجام بگیرد؛ تخصّصى شدن از همین قبیل است؛ رشتهرشته کردن از همین قبیل است؛ امتحان از همین قبیل است؛ و کارهاى گوناگون اینجورى. نیایند بگویند که آقا! بزرگان ما …
گرفتاری استعدادهای درخشان طلاب در غم معاش و کتاب درسی دشوار و نبود پرورشدهنده
یک معاونت، معاونت پرورشى است؛ مشاورههاى اخلاقى و تربیتى، دروس و برنامههاى تربیتى، کشف و هدایت استعدادهاى درخشان. در جمع طلّاب ما، فضلاى ما، استعدادهاى درخشانى هستند. بین اینها علّامهى حلّىها پیدا میشود، محقّق حلّىها پیدا میشود، شیخ انصارىها پیدا میشود؛ اینها کجا هستند؟ بعضى در غم معاش، بعضى در غم پیدا کردن کانَ یکونُ یک کتاب درسى مشکل. خب چه کار کنند؟ کسى نیست اینها را پرورش بدهد. من دو سه سال قبل از این، باز به یکى از فضلاى عالىمقامى که واقعاً قلباً به ایشان ارادت هم دارم، و خیلى خوشفکر و نوآور هم هستند، همین را مطرح کردم، گفتم یک تعداد از این فضلا و محقّقین را شما در قم یک جایى جمع کنید، کار تحقیقى به آنها بدهید، یک بودجهاى برایش …
نیاز کشور به نهادهایی مانند سمپاد و کمک به رشد بااستعدادها
یک نکته، مسئلهی عدالت آموزشی است که خب بحمداللّه در زبان مسئولین کشور زیاد تکرار میشود، بنده هم عقیدهی راسخ دارم به عدالت آموزشی، امّا توجّه داشته باشید معنای عدالت آموزشی این نیست که ما از استعداد برتر غفلت کنیم. بعضیها در فهم عدالت آموزشی اشتباه میکنند. یک پدیدهای مثل سمپاد[3] نیاز کشور است؛ اینجور پدیدهها نیاز کشور است. شما باید بگردید جوان بااستعداد را پیدا کنید، مطابق با استعدادش به او کمک کنید که پرواز کند، رشد کند. بعضی هستند خب میتوانند حرکت بیشتری بکنند، میتوانند با وقتگذاری کمتر، سهم بیشتری از دانش را در ذهن خودشان و مغز خودشان جای بدهند؛ اینها را نمیشود رها کرد؛ نمیشود اینها را وادار کرد در همان جریان عمومی حرکت کنند؛ نه، این به هیچ وجه مخالف عدالت آموزشی نیست. …
هدر رفتن استعدادهای کشور در گذشته به سبب نبود شناسایی و حمایت
… را پشتیبانی کردند، برایتان تمرین گذاشتند، معلم و کتاب فراهم نمودند و فرصت مطالعات و تحقیقات به شما دادند تا این استعدادها شکفته شد، عمیقاً و صمیمانه تشکّر میکنم. روزگار زیادی بر ما گذشت تا استعدادهایی مثل استعدادهای شما - شاید هم برتر از اینها - شکفته شد. در این کشور استعداد وجود داشت؛ اما آن بخشِ دیگر قضیه نبود؛ یعنی کسانی که این استعدادها را شناسایی کنند، اینها را قدر بدانند و به مسیر تلاش و کار بیندازند، وجود نداشتند. لذا آن استعدادها پوسید و کُند شد، زنگ زد و از بین رفت؛ مثل همه چیزهای خوب که وقتی به آن نرسند، هرچه هم ثروتمند و حائز ارزش باشد بتدریج از بین خواهد رفت؛ مگر اینکه در شرایطی استثنایی همّتهای فوقالعادهای پشت سرش باشد که به جایی برسد. بنابراین، بخش دوم قضیه، اهمیتش کمتر از بخش اوّل نیست. اگر مشوّقان و قدردانها و …
استعداد ودیعهٔ الهی و شکر آن صرف در راه خیر کشور
… بچههای ما مذهبی و دینیاند. الان در بین شما کسانی هستند که با قرآن مأنوس و آشنایند و بحمداللَّه کم هم نیستید. این را در خودتان تقویت کنید. این استعداد باید در خدمت آن نیازی که اوّل ذکر کردم - یعنی نیاز به علم - قرار گیرد و این ایمان باید به کمک آن بیاید. باید سعی هم بشود که از این استعداد - که یک ذخیره و ودیعه الهی در وجود شماست - مثل همه ودایع الهی نگهداری شود. شُکر آن هم به این است که انسان آن را در راه خودش بهدرستی مصرف کند. سعی کنید این را حقیقتاً برای خیر کشورتان، خیر مردمتان و پیشرفت علمی در کشور، به راه بیندازید.