حکایت نمادین مؤذن بدصدا که دختری نصرانی را از اسلام رماند
… نتوانیم اخلاق اسلامى را در جامعه رایج کنیم، نتوانیم روابط انسانها را بهصورت مطلوبى استقرار ببخشیم، قضاوت دنیا این خواهد شد که «اسلام» نتوانست. میبینید که این مسئولیّت فقط بر عهدهی ما است؛ بر عهدهی علماى کشورهاى دیگر که با نظامهاى دیگر زندگى میکنند نیست. این مخصوص ما است.یک داستانى را مولوى نقل میکند که داستانى سمبلیک است، رمزى است، امّا هروقت من این داستان یادم میآید، به خودم میلرزم و به خدا پناه میبرم.[5] میگوید در یک شهرى که هم مسلمانها در آن زندگى میکردند هم مسیحیها، یک مؤذّن بدصدایى وارد محلّهی مسلمانها شد و چند وعده اذان گفت. خیلى اذان را بد میگفت. یک روز یک مرد نصرانى از آن محلّهی دیگر آمد به محلّهی مسلمانها؛ گفت این مؤذّن شما کجا است؟ گفتند چهکارش دارى؟ گفت میخواهم از او تشکّر کنم، [چون] یک مشکل بزرگ ما را حل کرد. راهنماییاش کردند، مؤذّن را پیدا کرد، بنا کرد از او تشکّر …