… شد؛ پدر آن دختر پول داد، گفت بیا نزدیک خانهى ما اذان بگو، او هم رفت اذان گفت. صداى نکرهى او وقتى بلند شد، همهى مردم آن محل متوحّش شدند؛ این دختر گفت چیست؟ پدر گفت چیزى نیست، اذان مسلمانها است، مسلمانها دارند اذان میگویند. دختر گفت عجب! مسلمانها این هستند؟ عشق اسلام از دلش رفت. این را مولوى در کتاب مثنوى نقل میکند[10] ــ این کتاب، کتاب پُرحکمتى است؛ این هم یک حکمتى است ــ این واقعیّت دارد.