رفتن به محتوای اصلی

موسیقی ایرانی

نام‌های دیگر: موسیقی اصیل ایرانی، موسیقی سنتی، موسیقی سنتی ایرانی

توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

موسیقی بر پایهٔ دستگاه‌ها و سازهای ایرانی و محتوا و حکم آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در دیدار اعضای شورای سیاست‌گذاری صدا و سیما— ۱۳۶۹/۱۲/۱۴

سیر زمانی

از ۱۳۶۹ تا ۱۳۸۶
۱۳۶۹۱۳۸۶

فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سال‌ها

سفارش ساخت آهنگ بر پایهٔ دستگاه‌های ایرانی متناسب با برنامهٔ علمی

… تمام خواسته‌هایى را که از موسیقى انتظار میرود برآورده کند. حالا بنده که وارد نیستم، شما هم قاعدتاً خیلى در باب موسیقى وارد نیستید ــ بنا نیست که دیگر همه‌ى چیزها را شماها وارد باشید ــ موسیقى‌دان‌هاى ما این را میگویند؛ و حرفشان حجّت است. شما بگویید آقا! ما آهنگ میخواهیم، شما بر اساس دستگاه‌هاى ایرانى و ردیفهاى ایرانى، بسازید که باب مسئله‌ى علمى باشد. بله، من هم عقیده ندارم که یک چیزى را که مثلاً فرض کنید یک کسى خوانده یا یک کسى نواخته که هیچ مناسبتى با علم ندارد، ما بیاوریم در برنامه‌ى علمى بگذاریم؛ باید یک چیزى باشد که با این برنامه و با محتواى برنامه بسازد. خب، بخواهید، سفارش بدهید. به همین ارکستر تهران سفارش بدهید؛ همین ارکستر بزرگ که ظاهراً مال رادیو و تلویزیون است. بخواهید بیاورند، [مناسب ندیدید] نپسندید، رد کنید، بگویید آقا، این به دردمان نمیخورد، یکى دیگر بسازید. شاید این مراجعات مکرّر شما، این …

کمبود موسیقی شادی‌آور و تفاوت شاد با رقص‌آور

… علمى ـ تخیّلى ممکن است باشد ــ من نمیدانم؛ کسانى که بیشتر واردند بگویند ــ ما که مى‌بینیم میشود، واقعاً کسى یک جورى [ساز] بزند که آدم گریه کند؛ نمیشود؟ خب اتّفاقاً موسیقى ما بیشتر همان جنبه‌ى گریه را دارد. حالا جورى بزنند با [ساز] قانون که افراد بخندند. ما این را در موسیقى خودمان کم داریم الان: موسیقى شادى‌آور. خیال میکنند وقتى به آنها میگوییم موسیقى شاد ــ حالا یک وقتى که گروه موسیقى [رادیو] اینجا مى‌آیند به آنها خواهم گفت ــ خیال میکنند یعنى موسیقى رقص‌آور که مرقّص باید باشد؛ در حالى که معناى شاد، مرقّص نیست.

امکان ساخت آهنگ شادی‌آور و متناسب با برنامهٔ علمی با سازهای ایرانی

… بود. من دیدم که نمیخواهم هم گوش کنم ــ آخرش هم گوش نکردم ــ امّا همان چند لحظه‌اى که اوّل به گوشم خورد و بعد هم پا سست کردم که بشنوم، همان چند لحظه یک اثر شادى‌بخشى در من ایجاد کرد؛ من تعجّب کردم که عجب! چرا پس آهنگهاى خودمان، سازهاى خودمان این‌جورى نیست. در حالى که حالا ما مى‌بینیم که فارابى در ۱۱۰۰ سال قبل از این، در یک جلسه‌اى با یک ساز که حالا آن ساز هم جزو کامل‌ترین سازهاى ما نیست ــ یقیناً سازهاى ما بعد از آن تکمیل شدند؛ بلاشک؛ حالا که سازهاى اروپایى هم هست و مطمئنّاً ما الان سازهایمان بهتر از آن زمان است ــ [آن کارها را کرده] چرا نتوانیم یک چیز شادى‌آور [درست کنیم]؟ حالا منظور من شادى نبود؛ بلکه مناسب با [برنامه‌ى] علمى [بود]. این هم مسئله‌ى موسیقى‌هاى شما که ان‌شاءالله‌ باید به آن توجّه بکنید.