رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

اعتقاد به ظهور امام مهدی (عج) و جامعهٔ آرمانی پس از آن.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶

سیر زمانی

از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۳
۱۳۵۹۱۴۰۳

فقط سال ۱۳۹۴همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

خصوصیّت دیگر این است که محور در دوران امام زمان، محور فضیلت و اخلاق است. هر کس داراى فضیلت اخلاقى بیشتر است، او مقدّم‌‌تر و جلوتر است. حالا اگر به آیات و روایات مراجعه بکنید ــ که البتّه محقّقین و متتبّعین مراجعه کرده‌‌اند ــ خصوصیّات بیشترى را هم پیدا میکنید. حالا همین چهار خصوصیّت [کافى است]: جامعه‌‌اى که در آن، نشانى از ظلم و طغیان و عدوان و ستم نیست. جامعه‌‌اى که در آن، اندیشه‌‌ى دینى و اندیشه‌‌ى علمى انسانها در سطح بالا است. جامعه‌‌اى که در آن، همه‌‌ى برکات و همه‌‌ى نِعَم و همه‌‌ى نیکى‌‌ها و زیبایى‌‌هاى عالم بُروز میکند و در اختیار انسان قرار میگیرد. و بالاخره جامعه‌‌اى که در آن، تقوا و فضیلت و گذشت و ایثار و برادرى و مهربانى و یکرنگى، اصل و محور است. یک چنین جامعه‌‌اى را شما در نظر بگیرید؛ این همان جامعه‌‌اى است که مهدى موعود ما و امام زمان ما و محبوب تاریخىِ دیرین ما که هم‌‌اکنون در زیر همین آسمان و بر روى همین زمین زندگى میکند و در میان انسانها است، به‌‌ وجود خواهد آورد و تأمین خواهد کرد. این، اعتقاد به امام زمان [است].
در مورد ماجراى اعتقاد به مهدى موعود، یعنى اینکه در آخرالزّمان شخصى از خاندان پیغمبر ظهور میکند که دنیا را پُر میکند از عدل، از دادگسترى، از نیکى، تبعیض‌ها را از بین میبرد، ظلمها را از بین میبرد، سوءاستفاده‌ها را از بین میبرد، فاصله‌هاى طبقاتى را از بین میبرد، این عقیده مخصوص شیعه نیست و همه‌ى مسلمانها هم به آن معتقدند. در خصوصیّات و جزئیّاتش البتّه بعضى فِرَق حرفهاى دیگرى دارند، امّا اصلِ اینکه چنین دورانى پیش خواهد آمد و یک نفر از خاندان پیغمبر چنین حرکت عظیم الهى را انجام خواهد داد ــ که «یَملَأُ اللهُ بِهِ الاَرضَ قِسطاً وَ عَدلاً کَما مُلِئَت ظُلماً وَ جَورا»[2] ــ متواتر است بین مسلمانها و همه این را قبول دارند.

امیدآفرینی، بزرگ‌ترین اثر اعتقاد به مهدویت در میان شیعیان

بزرگ‌ترین خاصیّت این اعتقاد در میان شیعیان، امیدآفرینی است. جامعه‌ی تشیّع فقط به برجستگی‌های تاریخ خود در گذشته متّکی نیست، چشم به آینده دارد. یک نفر معتقد به مسئله‌ی مهدویّت طبق اعتقاد تشیّع، در سخت‌ترین شرایط، دل [را] خالی از امید نمیداند و شعله‌ی امید همواره وجود دارد؛ میداند که این دوران تاریکی، این دوران ظلم، این دوران تسلّط ناحق و باطل قطعاً سپری خواهد شد؛ این یکی از مهم‌ترین آثار و دستاوردهای این اعتقاد است. البتّه اعتقاد تشیّع نسبت به مسئله‌ی مهدویّت به همین‌جا محدود نمیشود؛ بِیُمنِهِ رُزِقَ الوَری‌ وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الأرضُ و السَّماء؛[3] مسئله‌ی اعتقاد به مهدویّت یک چنین اعتقادی است. این شعله‌ی فروزان، …

اتفاق ادیان ابراهیمی بر آمدن منجی و نجات جهان از ظلم

در آغاز عرایضم، لازم است عرض ارادتی به ساحت مقدّس بقیّةالله‌الأعظم (ارواحنا فداه) بکنیم. منجی آخرالزّمان مورد اتّفاق همه‌ی ادیان ابراهیمی است؛ اینکه کسی خواهد آمد و جهان را از منجلاب ظلم و جور نجات خواهد داد، در میان ادیان ابراهیمی مورد قبول همگان است. در اسلام، نام این منجی هم مشخّص شده است؛ این موجود الهی را، این انسان بزرگ فوق‌العاده را در همه‌ی مذاهب اسلامی به نام مهدی می‌شناسند. شاید در بین فِرَق اسلامی هیچ فرقه‌ای را نتوان سراغ داد که معتقد نباشد که مهدی (علیه‌السّلام) ظهور خواهد کرد و او از ذریّه‌ی …