برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیاعتقاد به ظهور امام مهدی (عج) و جامعهٔ آرمانی پس از آن.
امام خمینی
تفسیر روایات بطلان عَلَم پیش از ظهور به عَلَم مدعیان مهدویت
یک دسته دیگری بودند که میگفتند که هر حکومتی اگر در زمان غیبت محقق بشود، این حکومت باطل است و بر خلاف اسلام است. آنها مغرور بودند. آنهایی که بازیگر نبودند، مغرور بودند به بعض روایاتی که وارد شده است بر این امر که هر عَلَمی بلند بشود قبل از ظهور حضرت، آن علم، علم باطل است. آنها خیال کرده بودند که نه، هر حکومتی باشد، در صورتی که آن روایات [اشاره دارد] که هر کس علم بلند کند با علم مهدی، به عنوان «مهدویت» بلند کند، [باطل است.]
امید به رسیدن منجی بزرگ و هشدار هلاکت عمومی در صورت دیر شدن
… این ایران است که کردها را چه میکند و چه، چقدر میکشد. و این فاسدهایی که در خارج نشستهاند و نسبت به کردهای ایران سینه چاک میکنند، اینها چطور شد که راجع به قضیه کردهای عراق و کردهای ترکیه صحبتی این قدرها ندارند، اگر باشد هم یک کلمهای میگویند و میگذرند. این گرفتاریهایی که بشر به آن مبتلاست این نحو گرفتاریهاست، این طور حقکشیهاست که سرتاسر عالم را فرا گرفته است، و اگر چنانچه یک منجی برای این بشر پیدا نشود- و ان شاء الله امیدوارم که بزودی پیدا بشود و خداوند منجی بزرگ را به داد بشریت برساند- اگر دیر بشود اصلًا هلاکت در بین همهشان یک امر ساری عمومی میشود. یک دسته بیچاره مظلوم در سرتاسر دنیا زیر لگد دارند پایمال میشوند، از هیچ جا خبری نیست که راجع به آنها صحبتی بشود. در امریکا آن قدر مظلومین دارند پایمال میشوند، اصلًا راجع به امریکا صحبتی نیست که این چرا این کار را میکند. در شوروی هم آن قدر مظلومین پایمال …
رد تأویل مغرضانهٔ سخن امام به تتمیم شریعت به دست مهدی
اما ما که از امام مهدی که قوّه اجرایی اسلام است صحبت میکنیم و میگوییم که عدل در زمان او فراگیر خواهد شد و از طرق خود آنها هم همین معنا هست که یَمْلَاُ الاَرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلًا بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً[7]، ما که راجع به آن میگوییم و میگوییم که انبیا موفق نشدهاند اجرا کنند مقاصد خودشان را و خداوند در آخر زمان کسی را میآورد که اجرا کند مسائل انبیا را، این بیچارهها برای خدمت به اجانب یا نفهمیده، تاویل میکنند که فلان گفته است که حضرت مهدی تتمیم میکند شریعت را. این بسیار ناگوار است برای ما. ما حضرت مهدی را یکی از افرادی میدانیم که تابع اسلام است، تابع پیغمبر اسلام است، لکن تابعی است که نور چشم پیغمبر اسلام است و اجرا میکند آن مطالبی را که حضرت رسول اکرم- صلی الله علیه و آله و سلم- فرموده است.
امام شهید سید علی خامنهای
ظهور منجی از خاندان پیامبر برای گسترش عدل، عقیدهٔ مورد قبول همهٔ مسلمانان
در مورد ماجراى اعتقاد به مهدى موعود، یعنى اینکه در آخرالزّمان شخصى از خاندان پیغمبر ظهور میکند که دنیا را پُر میکند از عدل، از دادگسترى، از نیکى، تبعیضها را از بین میبرد، ظلمها را از بین میبرد، سوءاستفادهها را از بین میبرد، فاصلههاى طبقاتى را از بین میبرد، این عقیده مخصوص شیعه نیست و همهى مسلمانها هم به آن معتقدند. در خصوصیّات و جزئیّاتش البتّه بعضى فِرَق حرفهاى دیگرى دارند، امّا اصلِ اینکه چنین دورانى پیش خواهد آمد و یک نفر از خاندان پیغمبر چنین حرکت عظیم الهى را انجام خواهد داد ــ که «یَملَأُ اللهُ بِهِ الاَرضَ قِسطاً وَ عَدلاً کَما مُلِئَت ظُلماً وَ جَورا»[2] ــ متواتر است بین مسلمانها و همه این را قبول دارند.
تحقق قطعی آرزوی منجی و اجماع شیعه و غیرشیعه بر اصل حضور حضرت مهدی
خیلی خوش آمدید برادران عزیز، خواهران عزیز. من اوّلاً تبریک عرض میکنم ولادت باسعادت حضرت بقیّةاللهالاعظم (سلام الله علیه) را که حقیقتاً یک عید جهانی و بشری است. مژدهی عدالت، امید به استقرار عدالت، یکی از خواستهها و دلخوشیهای همیشهی بشر در طول تاریخ بوده. هیچ زمانی را شما در تاریخ بشر پیدا نمیکنید که انسانها در آنجا منتظر عدالت نباشند، آرزوی منجی نداشته باشند. این آرزو، طبق تعالیم شیعه، محقّق خواهد شد؛ بدون تردید. البتّه شیعه و غیر شیعه در اصلِ حضور حضرت مهدی (سلام الله علیه) تردیدی ندارند، همه اجماع بر این معنا دارند، لکن خصوصیّت شیعه این است که حضرت مهدی را با خصوصیّات، با شخص، با نام، نام پدر، نام مادر، میشناسد؛ این از خصوصیّات ما است. امیدواریم انشاءالله چشمهای ما روشن بشود به زیارت این بزرگوار.
احساس نیاز بیسابقهٔ بشر امروز به منجی و امام معصوم
شاید در تاریخ بشر کمتر دورهای اتّفاق افتاده باشد که آحاد بشری، جامعهی بشری در همه جای عالَم، به قدر امروز احساس نیاز به یک منجی داشته باشند -چه نخبگان که آگاهانه این نیاز را احساس میکنند، چه بسیاری از مردم که احساس نیاز میکنند ولی در ناخودآگاهِ خودشان- احساس نیاز به یک منجی، احساس نیاز به مهدی، احساس نیاز به یک دست قدرت الهی، احساس نیاز به یک امامت معصوم، احساس نیاز به عصمت، به هدایت الهی؛ در کمتر دورهای از تاریخ، انسان این همه احساس نیاز به این حقیقت والا سراغ دارد. امروز بعد از آنکه بشریّت مکاتب گوناگون و نحلههای[3] فکریِ گوناگون و مسلکهای گوناگون را تجربه کرده -از کمونیسم تا دموکراسی غربی تا لیبرالدموکراسیِ رایج در دنیا؛ با این همه ادّعایی که اینها دارند- احساس آسایش نمیکند؛ بشر با این همه پیشرفتهای علمیِ حیرتآور که …
یادآور قطعی بودن طلوع حق و عدل در پایان دوران ظلمت
دوّم اینکه نام این بزرگوار و یاد این بزرگوار، دائماً به ما یادآوری میکند که طلوع خورشیدِ حق و عدل در پایان این شب ظلمانی، قطعی است. انسانها گاهی که امواج متراکم ظلمت و ظلم را مشاهده میکنند، مأیوس میشوند. یاد امام زمان نشاندهندهی این است که خورشید طلوع خواهد کرد، روز خواهد آمد؛ بله، ظلمات هست، ظالمان و تاریکیآفرینان هستند در دنیا، و قرنهای متمادی بودهاند امّا پایان این شب سیاه و ظلمانی، قطعاً طلوع خورشید است؛ این آن چیزی است که اعتقاد به امام زمان به ما میآموزد؛ این وعدهی تضمینشدهی پروردگار است: اَلسَّلامُ عَلَیکَ اَیُّهَا …
امیدآفرینی، بزرگترین اثر اعتقاد به مهدویت در میان شیعیان
بزرگترین خاصیّت این اعتقاد در میان شیعیان، امیدآفرینی است. جامعهی تشیّع فقط به برجستگیهای تاریخ خود در گذشته متّکی نیست، چشم به آینده دارد. یک نفر معتقد به مسئلهی مهدویّت طبق اعتقاد تشیّع، در سختترین شرایط، دل [را] خالی از امید نمیداند و شعلهی امید همواره وجود دارد؛ میداند که این دوران تاریکی، این دوران ظلم، این دوران تسلّط ناحق و باطل قطعاً سپری خواهد شد؛ این یکی از مهمترین آثار و دستاوردهای این اعتقاد است. البتّه اعتقاد تشیّع نسبت به مسئلهی مهدویّت به همینجا محدود نمیشود؛ بِیُمنِهِ رُزِقَ الوَری وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الأرضُ و السَّماء؛[3] مسئلهی اعتقاد به مهدویّت یک چنین اعتقادی است. این شعلهی فروزان، …