خصوصیّت دیگر این است که محور در دوران امام زمان، محور فضیلت و اخلاق است. هر کس داراى فضیلت اخلاقى بیشتر است، او مقدّمتر و جلوتر است. حالا اگر به آیات و روایات مراجعه بکنید ــ که البتّه محقّقین و متتبّعین مراجعه کردهاند ــ خصوصیّات بیشترى را هم پیدا میکنید. حالا همین چهار خصوصیّت [کافى است]: جامعهاى که در آن، نشانى از ظلم و طغیان و عدوان و ستم نیست. جامعهاى که در آن، اندیشهى دینى و اندیشهى علمى انسانها در سطح بالا است. جامعهاى که در آن، همهى برکات و همهى نِعَم و همهى نیکىها و زیبایىهاى عالم بُروز میکند و در اختیار انسان قرار میگیرد. و بالاخره جامعهاى که در آن، تقوا و فضیلت و گذشت و ایثار و برادرى و مهربانى و یکرنگى، اصل و محور است. یک چنین جامعهاى را شما در نظر بگیرید؛ این همان جامعهاى است که مهدى موعود ما و امام زمان ما و محبوب تاریخىِ دیرین ما که هماکنون در زیر همین آسمان و بر روى همین زمین زندگى میکند و در میان انسانها است، به وجود خواهد آورد و تأمین خواهد کرد. این، اعتقاد به امام زمان [است].مهدویت
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
اعتقاد به ظهور امام مهدی (عج) و جامعهٔ آرمانی پس از آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶
سیر زمانی
از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۳۱۳۵۹۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
در مورد ماجراى اعتقاد به مهدى موعود، یعنى اینکه در آخرالزّمان شخصى از خاندان پیغمبر ظهور میکند که دنیا را پُر میکند از عدل، از دادگسترى، از نیکى، تبعیضها را از بین میبرد، ظلمها را از بین میبرد، سوءاستفادهها را از بین میبرد، فاصلههاى طبقاتى را از بین میبرد، این عقیده مخصوص شیعه نیست و همهى مسلمانها هم به آن معتقدند. در خصوصیّات و جزئیّاتش البتّه بعضى فِرَق حرفهاى دیگرى دارند، امّا اصلِ اینکه چنین دورانى پیش خواهد آمد و یک نفر از خاندان پیغمبر چنین حرکت عظیم الهى را انجام خواهد داد ــ که «یَملَأُ اللهُ بِهِ الاَرضَ قِسطاً وَ عَدلاً کَما مُلِئَت ظُلماً وَ جَورا»[2] ــ متواتر است بین مسلمانها و همه این را قبول دارند.شاهدها (۲ پاراگراف)
اعتقاد همهٔ مسلمین به مهدی و امتیاز شناخت دقیق شیعه از او
… که اجتماع شما آقایان محترم با چنین روز بزرگى همراه شده است. و مسئلهى انتظار ظهور صاحبالزّمان (علیه الصّلاة و السّلام) یکى از آن مسائل پُرمغز و پُرمعنا و داراى مضامین عالى در مجموعهى تفکّرات شیعه است و بخصوص امروز در دنیا این مسئله معناى خاصّى پیدا میکند. همهى مسلمین مسئلهى مهدى (علیه الصّلاة و السّلام) را نقل کردهاند و به آن معتقدند. اینکه بشریّت را از ظلم و جورى که بر آن حاکم است، دست بااقتدارِ بازماندهى خاندان نبىّ اکرم (صلّى الله علیه و آله و سلّم) و بقیّهى اولیاءالله در زمین، باید نجات بدهد، مورد اتّفاق است لکن تفاوت شیعه با غیر شیعه در این است که دیگران میدانند که از خاندان پیغمبر کسى خواهد آمد، ولى او را نمىشناسند؛ شیعه او را مىشناسد؛ او را به نامش، به نام پدرش، به نام مادرش، به تاریخ دقیق ولادتش، به اوامر و دستوراتش و به نشانههاى حضورش در میان جوامع بشرى مىشناسد؛ و این امتیاز بزرگى است. دلهاى شیعه با آن مرکز ملکوتى و الهى در حال ارتباط و پیوند است. محبّت آن وجود مقدّس در دلهاى شیعیان موج میزند، با او سخن میگویند، از او میخواهند، به او اظهار ارادت و توسّل میکنند؛ اینها چیز کمى نیست. این امیدى که در دل یک انسان به وجود …استحکام مبانی فکری مهدویت در کنار اهمیت جنبهٔ عاطفی و ایمانی آن
ما البتّه براى مسئلهى مهدویّت، مبانى فکرى بسیار عمیق و استوارى را مىشناسیم. مبادا کسى خیال کند که مسئلهى مهدویّت، یک مسئلهى صرفاً عاطفى است؛ نخیر، مبانى فکرى مهدویّت یک مبانى بسیار مستحکم و استوارى است. همهى شبهاتى که مخالفین و معاندین این فکر در اذهان منتشر کردهاند، داراى جوابهاى مستحکمى است. منتها آن چیزى که من میخواهم حالا عرض بکنم، این است که با وجود اینکه بُعد منطقى و فکرى و استدلالى این فکر، بُعد بسیار بارزى است، در عین حال جنبهى عاطفى و معنوى و ایمانى این عقیدهى شیعى هم بسیار جنبهى مهمّى است. یک جنبهى فردى دارد مسئلهى اعتقاد به مهدى و آن جنبهى فردى این است که هر کسى باید سعى کند یک رابطهى شخصى میان خود و میان ولىّاللهالاعظم (ارواحنا فداه) به وجود بیاورد. همه باید میان قلب خود و روح خود و آن وجود مقدّسى که مظهر اسماء و صفات الهى است، مظهر …