نکتهى دوّم این است که هر کار مثبتى، جنبهى اثباتى آن مورد نظر است؛ جنبهى نفىاى آن، یعنى نفى افراد دیگر و چیزهاى دیگر اصلاً باید در آن نیاید. مثل همین کار؛ این هیچ نبایستى مسئلهى وحدت اسلامى را که این همه ما روى آن سرمایهگذارى کردیم و واقعاً هم امر بسیار مهمّى است و در درجهى اوّل اهمّیّت قرار دارد، نقض بکند؛ به این معنا توجّه بکنید. در سمینار، در مباحث سمینار، در شعارهاى سمینار، در قطعنامهى سمینار، در سخنرانىهایى که انجام خواهد گرفت، مرتّب بر روى وحدت اسلامى باید تکیه بشود. شاید بتوان یکى از اهداف سمینار را که میشود در جمع اعلام کرد، این قرار داد که ما بگوییم که ما میخواهیم در این تجمّع، شیعه را که یکى از اطراف قضیّهى وحدت هست، آمادهتر کنیم براى وحدت؛ اصلاً اینجورى باید بیان بشود. ما ــ شیعه ــ در خانوادهى اسلامى یک عضو حجیم هستیم و تأثیر ما تأثیر زیادى است در ایجاد وحدت؛ میتوانیم تأثیر زیادى در همه جاى دنیا بگذاریم. خیلى خب، حالا این مجموعه دُور هم جمع شدهاند که تصمیم خودشان را دربارهى مسائلى از جمله وحدت اسلامى بگیرند. مرتّب باید در سخنرانىهاى این سمینار، خطرات تفرقه و اطماع استکبارى دشمن از تفرقه و از تقویت گرایشهاى طایفی تذکّر داده بشود. مرتّب میخواهند گرایشهاى منفى را [رواج بدهند]؛ چون گرایشهاى مثبت داریم، گرایشهاى منفى [هم] داریم؛ گرایش مثبت این است که من خودم را وابسته به این مجموعه میدانم؛ این مثبت است. گرایش منفى یا نافى این است که وابستگى خودم را به معناى لگد زدن به دیگران [بدانم]؛ مثل ناسیونالیسم مثبت و ناسیونالیسم منفى یا نافى. ما ناسیونالیسم را به معناى مثبت قبول داریم؛ هر کسى باید به میهن خودش چسبیده باشد، علاقه داشته باشد. مگر میشود کسى از میهن خودش دور باشد؟ ناسیونالیسم به این معنا چیز خوبى است؛ امّا به این معنا که حالا که من مال اینجا هستم، پس بایستى علیه همهى ملّتهاى دیگر توطئه کنم، بدخواه آنها باشم، کید و مکر علیه آنها داشته باشم، این بد است؛ یعنى اثبات وابستگى من به اینجا، نفى کند جزئیّت من از خانوادهى عمومى و جهانى را. ناسیونالیستها معمولاً اینجورى هستند؛ وقتى که گرایش ناسیونالیستى یک جا خیلى قوى میشود [اینجوری میشود]. علىاىّحال، توجّه بکنید که این [کار]، آن را نقض نکند و در برنامهها مورد توجّه باشد.ملیگرایی
نامهای دیگر: ملیگرایان، ملیگرایی افراطی، ملیگرایی عربی، ملیت
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
برتر نهادن ملیت و قومیت و جریانهای سیاسی هوادار آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران به مناسبت عید مبعث— ۱۳۶۴/۰۱/۳۰
سیر زمانی
از ۱۳۶۴ تا ۱۴۰۲۱۳۶۴۱۴۰۲
فقط سال ۱۳۹۱همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
زنده کردن قومیتگرایی و عمده کردن اختلافات طبیعی برای تفرقه
… که همیشه در دست قدرتهای مستکبر و مستبد به عنوان یک ابزاری برای غلبهی بر ملتها بوده، به کار انداختهاند و آن، مسئلهی اختلاف است؛ اختلاف بین سران کشورها، بین دولتها، بین ملتها، با بهانههای گوناگون. نقشهی همیشگی و ماندگار استکبار این است که اختلاف بیندازد؛ یا قومیتها و ناسیونالیسمگریها را در میان ملتها زنده کند؛ اختلافاتی را که به طور طبیعی در زبانها، در نژادها، در رنگ پوستها، در مذهبها وجود دارد، عمده کند. کار استکبار این است؛ همیشه همین کار را کرده است. از قدیم گفتند: «تفرقه بینداز و حکومت کن». امروز همین نقشه را دارند دنبال میکنند. ما باید به خود بیائیم، ما باید حواس خودمان را جمع کنیم؛ هم دولتها، هم ملتها.