برادران و خواهران عزیز، جوانان غیور و سلحشور، خانوادههاى شهدا و جانبازان و اسرا و مفقودین، روحانیّون محترم و صاحبان فکر و اندیشه و مسئولیّت، قشرهاى مختلف! من عرض میکنم تا آن لحظهاى که این ملّت آن احساس قدرت را داشته باشد، بر همهی موانع و مشکلات فائق خواهد آمد و پیروز خواهد شد. و بدانید که شما قوى هستید. دشمن با وسوسههاى خود نتواند دلهاى افراد متوسّط و ضعیف را بلرزانَد؛ دشمن ضعیف است، نه ما. دلیل هم همین چیزى است که مشاهده میکنید، اگر شما ملّتْ قوى نبودید، بعد از رحلت جانگداز و مصیبتبار امام -که خیلى حادثهی عظیمى بود- زانوان شما میلرزید و از ادامهی راه بازمیماندید؛ دیدید که زانوان شما نلرزید. این نشانهی زنده بودن ملّت ما است که از حادثهی رحلت امام -که همهی دنیا تصوّر میکردند مردم را ضعیف خواهد کرد- استفاده کرد براى قویتر شدن. این حیات یک ملّت را نشان میدهد؛ یک ملّت زنده یعنى همین: چیزى را که همهی دنیا خیال میکنند وسیلهی ضعف او است، همان چیز را وسیلهی قوّت خود میسازد.ملت ایران
نامهای دیگر: ملت اسلامی، ملت انقلابی، ملت زنده، ملت مسلمان
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
مردم ایران بهعنوان یک ملت، پیشینه، ویژگیها و نقش آنان در رویدادها.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در اجتماع اقشار مختلف مردم در مقابل لانه جاسوسی— ۱۳۵۸/۰۹/۰۹
سیر زمانی
از ۱۳۵۸ تا ۱۴۰۴۱۳۵۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
روح فداکاری در این ملت، همان حصن و حصار الهی است که دشمن نتوانسته است از آن عبور کند. بعضی میخواهند این روح فداکاری را با تبلیغات، با عمده کردن بعضی ارزشهای درجهی دو و با انکار کردن ارزش فداکاری در راه خدا، در میان ملت ما از بین ببرند. این دشمنی است؛ این بلاهت و کُندذهنی است. ملتی که روحیهی فداکاری را ندارد، باید در خود ایجاد کند؛ حال ملت ما که این روحیه را دارد، آن را از دست بدهد!؟ آیا این هوشمندی است؟ آیا این مردم دوستی است که انسان، ملتی را که مرد میدان خطر است، از خطرپذیری برحذر دارد!؟ این دلسوزی است؟ ملت زنده، آن ملتی است که چه در دوران جنگ، چه در دوران صلح، چه در دورانی که دشمنش پشت مرزها ایستاده، چه آن وقتی که دشمن با مرزها فرسنگها فاصله دارد، چه در هنگامیکه وظیفهی او سلاح بهدست گرفتن است و چه در هنگامی که وظیفهی او فکر کردن است - در همهی موارد - رشادت و دلیری خود را حفظ و روح فداکاری را در خود زنده نگه دارد. چنین ملتی زنده است و بحمدالله شما زندهاید. همهی ملت ایران، این روح ایمانی را دارند و خدا را هزاران بار سپاسگزارم که مشاهده میکنم و میبینم - و البته قبل از دیدن هم میدانستم - که شما مردم عزیز این منطقه و مردم مؤمن و پایبند بیرجند، در این میدان هم مثل میدانهای دیگر، امتحان خوبی دادید. مثل دوران مبارزات، نشان دادید که مردمی با ایمان، ثابت قدم، هوشیار و آگاه به مصالح هستید. این برای من یک مژدهی بزرگ است.شاهدها (۳۸ پاراگراف)
آیندهٔ درخشان و نقش حرکت آن در بیداری ملتها
جوهر خود را ملّت ایران نشان داد. این حرکتى که ملّت ایران شروع کرد و بحمدالله با قدرت ادامه دارد، روزبهروز ملّتها را بیدارتر خواهد کرد، هشیارتر خواهد کرد، آنها را به وظیفهى خودشان آشناتر خواهد کرد، آنها را به دشمنىِ ابرقدرتها بیشتر واقف خواهد کرد. آیندهى ملّت ایران هم آیندهى درخشانى است انشاءالله. هر ملّتى با این روحیه حرکت بکند، آیندهى درخشانى خواهد داشت. این، نعمت الهى است و شکر این نعمت لازم است.ایستادگی ملت بیدارشده در برابر خواست قدرتهای استکباری
… اسیر و بردهى خودشان کنند. دروغ میگویند که تکرار میکنند که ما ایران را دوست میداریم و با ایران مایل به روابط هستیم؛ اینها مایل به این هستند که مثل گذشته بر ایران حکومت کنند؛ اینها میخواهند همان بساط گذشته را در ایران درست کنند [امّا] هیهات! [آن زمان] گذشت؛ این ملّت دیگر آن ملّت نیست. این ملّت، بیدارشدهى اسلام است؛ این ملّت هر جا که احساس کند و در مقابل هر حرکتى که احساس کند میل و ارادهى قدرتهاى استکبارى است، خواهد ایستاد و تاکنون هم ایستاده است؛ بعد از این هم خواهد ایستاد و به فضل الهى و به حول و قوّهى خدا پیروز هم خواهد شد. این وضع شیطانهاى دنیا است.هوشیاری ملت ایران و افزایش آن به برکت انقلاب
… دنبال مسائل خودمان رفتیم، به فکر زندگى شخصى خودمان افتادیم، دنبال تجمّلات و تشریفاتمان رفتیم، در خرج کردن بیتالمال هیچ حدّى براى خودمان قائل نشدیم ــ مگر حدّى که دردسر قضائى درست بکند ــ هرچه توانستیم خرج کردیم، مگر اعتماد مردم باقى میماند؟ مگر مردم کورند؟ مردم ما ــ ایرانىها ــ همیشه جزو هوشیارترین ملّتها بودهاند؛ امروز به برکت انقلاب از هوشیارترینهایند؛ از هوشیارها هم هوشیارترند. آقایان! مگر مردم نمىبینند ما چه جوری زندگى میکنیم؟ آن وقتى که جوان حزباللّهىِ ما میرفت در جهاد یا سپاه یا فلان وزارتخانه، و به او میگفتند چقدر حقوق میخواهی، میگفت آقا این حرفها چیست؟ مگر من براى حقوق آمدهام! اصرار میکردند که آقا بالاخره زن و بچّه است، زندگى است، …قیام با دست خالی و ایستادگی در برابر دشمن مسلحشده از شرق و غرب
… و عاملى را بیاورند، بین آن و ملّتها فاصله انداختهاند و قبول نخواهد شد از طرف ملّتها؛ این سیاست، سیاست موفّقى نخواهد بود ــ و چه بخواهند همین چیزی که حقیقت امر است و نهایت کار است، یعنى محاصره و فشار بر جمهورى اسلامى را هم بخواهند عمل کنند، قادر نخواهند بود. ملّت مسلمان ایران با دست خالى در مقابل مرکز تراکم سلاح آمریکایى قیام کرد و پیروز شد و بعد در مقابل دولتى که شرق و غرب دنیا او را مسلّح میکردند،[9] با همّت خود، سلاح تولید کرد و تعمیر کرد و از هر جا توانست آورد و ایستاد و بالاخره سر او را به سنگ زد. مگر ملّت ایران آرام مىنشیند که دربارهاش تصمیم بگیرند؟از زائدهٔ آمریکا و انگلیس تا ملتی بزرگ و ذلتناپذیر با عزتی بیاتکا به دیگران
… کمترین برخورد با دیگران قبول بکند. کسى اگر خودش اهانتپذیر است، خیلى خوب، براى خودش اهانت بپذیرد، [امّا] براى ملّت ایران، [این] ملّت سرافراز، ملّت بزرگ، ملّت جاندار و ملّتى که نشان داد قدرت حضور در صحنههاى دنیا را دارد، حق ندارد. ما که بودیم؟ ما کجا بودیم؟ ما را در دنیا یک زائد آمریکا ــ و یک روز زائد انگلیس ــ مىشناختند. چه کسى معتقد بود این ملّت میتواند بدون اتّکاء به هیچ کس، اینجور براى خودش در دنیا عزّت درست کند و انظار جهانى را به خودش جلب کند؟ ما در هم صحنهها بحمدالله مشاهده کردیم این ملّت، ملّت بزرگى است، ملّت جاندارى است، ملّت پُرخونى است، زار و نزار[6] نیست، ذلّتپذیر نیست. پس اصل اوّل، اصل عزّت است.ایستادگی ملت در برابر جنگ و طوفانهای جهانی و حادثهٔ رحلت امام
… این کشور را و این انقلاب را مجهّز کرده بود که این ضربه نتوانست کارى بکند. البتّه ضایعهى بزرگى بود؛ همانطور که اشاره شد، امثال شهید بهشتى یا آن چهرههاى مبارز و آن افراد مخلص و پاکباز مگر در یک کشور، در میان یک ملّت، چند نفر به ظهور میرسند؛ ضربه سنگین بود؛ خیلى سنگین بود، ولى نظام ایستاد. ده سال هم از آن روز گذشته و شما دیدید که در طول این ده سال، آن جنگ ویرانگر تمام شد و ملّت از آن، سربلند بیرون آمد؛ حوادث بزرگ جهانى، طوفانهاى منطقهاى و جهانى پیش آمد، [امّا] این کشور و این ملّت مثل کوه ایستادند؛ حادثهى رحلت امام که همهى دنیا خودشان را آماده کرده بودند که بعد از وفات امام و از دست رفتن این قلب حیاتبخش ملّت، از این انقلابْ مردهاى، از این ملّتْ موجود بىحسّوحالى باقى بماند و آنها هر کارى میخواهند بکنند پیش آمد و باز این ملّت هوشمندانه و زیرکانه …آموختن راه مقابله با استکبار به ملتها بهویژه مسلمانان
… اسلامى تهدید میشود به جمع شدن. الان ببینید در الجزایر چه خبر است! مردم الجزایر رفتهاند بالاى پشتبامها، اللهاکبر میگویند! این کار، کار چه کسى بود؟ این کار را چه کسى اوّلبار به مردم دنیا یاد داد؟ مگر آمریکا و استکبار اینها را نمیفهمند؟ مگر فراموش میکنند؟ این ملّت به همهى ملّتهاى دنیا بخصوص به مسلمانها یاد داده که راه مقابلهى با استکبار و اردوگاه دشمن بشر چیست. این را که اینها فراموش نمیکنند. اگر بخواهند با موج حرکتى که ملّت ما انجام داده است مقابله کنند، راهش این است که این ملّت را از میدان خارج کنند؛ به این ملّت ضربه بزنند. پس تا پنجاه سال دیگر هم که باشد، استکبار منصرف نیست از ضربه زدن.متزلزل شدن باور ملت به خود در طول سالیان
… آنچه از هر انسان صاحب اندیشهاى و اهل تدبّرى مطلوب است، از پدیدا استفاداى کلّى بکنیم، باید بگوییم که ظرفیّت ملّت ایران که شما هم بخشى از آن هستید، براى کارهاى بزرگ، یک ظرفیّت بالا و ستودنى است. این را ما باید از بن دندان باور کنیم؛ به زبان گفتن کافى نیست. سالهاى متمادى و شاید بشود به یک معنا گفت قرنها، عواملى به وجود آمد که باور ملّت ایران را نسبت به خودش متزلزل کرد.