رفتن به محتوای اصلی

مقدس‌مآبی

نام‌های دیگر: تقدس‌مآبی، خشک‌مقدسی، مقدس‌مآبان، مقدس‌نماها، مقدس‌نمایی

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

تظاهر به دینداری همراه با بی‌خبری از روح و اهداف اجتماعی دین.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:بیانات در خطبه‌های نمازجمعه— ۱۳۶۸/۰۲/۰۸

سیر زمانی

از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۷
۱۳۶۸۱۳۷۷

فقط سال ۱۳۷۷همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

..من البته دو سه تا نکته را اضافه می‌کنم در این مورد. اولاً تعبیر خشک‌مقدس که حالا خیلی هم رایج شده، می‌گویند خوارجِ خشک‌مقدس، خیلی تعبیر دقیقی نیست. امروز ما خشک‌مقدس به آن‌طور آدم‌ها نمی‌گوییم. خشک‌مقدس آن آدمی است که کار به هیچ کاری ندارد، سرش را می‌اندازد پایین، البته ممکن است کسی را قبول نداشته باشد، نق هم می‌زند، اما یک گوشه‌ای نشسته، از لاک خودش هم بیرون نمی‌آید، کاری هم به کار مسائل اجتماعی ندارد، دست به شمشیر هم هرگز نمی‌برد. خشک‌مقدس در زمان ما به این‌طور آدم‌ها می‌گویند. خوارج این‌طوری نبودند، خوارج مردمی بودند که چند خصوصیت قطعی در آنها بود؛ یکی پایبندی به ظواهر دین به‌صورت سطحی ـ که حالا تکمیل خواهم کرد این پایبندی را با آن خصوصیات بعدی ـ آن چیزی را که خیال می‌کردند از دین است، به‌شدت به آن پایبند و متمسک بودند. این برای زمان امیرالمؤمنین فقط نیست، تا یک قرن و نیم بعد از زمان امیرالمؤمنین هم تقریباً خوارج در دنیای اسلام بودند، همین‌طور هم بودند. با بنی‌امیه درافتادند، [با] بنی‌عباس، با انواع و اقسام حکومت‌هایی که در طول این صدوپنجاه سال بودند، درافتادند.

رد تشبیه خوارج به خشک‌مقدس‌های گوشه‌نشین

من در سال گذشته عرض کردم که در شناخت خوارج اشتباه نشود. بعضی خوارج را به خشکِ مقدّسها تشبیه میکنند؛ نه. بحث سرِ «خشکِ مقدّس» و «مقدّس‌مآب» نیست. مقدس مآب که در کناری نشسته است و برای خودش نماز و دعا میخواند. این‌که معنای خوارج نیست. خوارج آن عنصری است که شورش طلبی میکند؛ بحران ایجاد میکند، وارد میدان میشود، بحث جنگ با علی دارد و با علی میجنگد؛ منتها مبنای کار غلط است؛ جنگ غلط است؛ ابزار غلط است؛ هدف باطل است. این سه گروه بودند که امیرالمؤمنین با اینها مواجه بود.