..من البته دو سه تا نکته را اضافه میکنم در این مورد. اولاً تعبیر خشکمقدس که حالا خیلی هم رایج شده، میگویند خوارجِ خشکمقدس، خیلی تعبیر دقیقی نیست. امروز ما خشکمقدس به آنطور آدمها نمیگوییم. خشکمقدس آن آدمی است که کار به هیچ کاری ندارد، سرش را میاندازد پایین، البته ممکن است کسی را قبول نداشته باشد، نق هم میزند، اما یک گوشهای نشسته، از لاک خودش هم بیرون نمیآید، کاری هم به کار مسائل اجتماعی ندارد، دست به شمشیر هم هرگز نمیبرد. خشکمقدس در زمان ما به اینطور آدمها میگویند. خوارج اینطوری نبودند، خوارج مردمی بودند که چند خصوصیت قطعی در آنها بود؛ یکی پایبندی به ظواهر دین بهصورت سطحی ـ که حالا تکمیل خواهم کرد این پایبندی را با آن خصوصیات بعدی ـ آن چیزی را که خیال میکردند از دین است، بهشدت به آن پایبند و متمسک بودند. این برای زمان امیرالمؤمنین فقط نیست، تا یک قرن و نیم بعد از زمان امیرالمؤمنین هم تقریباً خوارج در دنیای اسلام بودند، همینطور هم بودند. با بنیامیه درافتادند، [با] بنیعباس، با انواع و اقسام حکومتهایی که در طول این صدوپنجاه سال بودند، درافتادند.مقدسمآبی
نامهای دیگر: تقدسمآبی، خشکمقدسی، مقدسمآبان، مقدسنماها، مقدسنمایی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
تظاهر به دینداری همراه با بیخبری از روح و اهداف اجتماعی دین.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نمازجمعه— ۱۳۶۸/۰۲/۰۸
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۷۱۳۶۸۱۳۷۷
فقط سال ۱۳۷۴همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
نقد بسنده دانستن ظواهر دینداری و چاپلوسی بهجای کار مؤمنانه
… و ذکر گفتن نیست. تلاش مؤمنانه هر کس، انجام دادن کار به مقتضای نیاز است. در میدان جنگ یک طور است و در میدان سازندگی درون ارتش طور دیگر. وقتی سازماندهی مطرح میشود، یک طور است و وقتی صحبت از ابزار و تجهیزات و یا نشان دادن آمادگی و مانور کردن است، طور دیگر است. ایمان و تقوا و دین در این جاها خودش را نشان میدهد، والاّ بعضی کسان خیال کردند که اگر زودتر از وقتْ به نمازخانه رفتند و ریشی هم گذاشتند و تسبیحی هم به دست گرفتند و احیاناً در مقابل این یا آن مسؤول خم و راستی هم شدند، قضیّه تمام است. البته قضیّه در یک دیدار دوستانه فعلاً تمام است، اما در مقام عمل، خیر! قضیّه این گونه تمام نمیشود، بلکه با کار مؤمنانه تمام خواهد شد.