روایت او از خباثت معاویه و فساد خود او
… بگیرد و چه و چه. شبها میرفت پهلویِ معاویه و صحبت میکردند. بیرون که میآمد، به من ـ مِطرَف میگوید، پسر مغیره ـ میگفت عجب مرد زیرکی است، عجب مرد کاردانی است، عجب چنینوچنان. یک شب دیدم از پیش معاویه که آمد، قدری ناراحت و متغیّر [است]؛ گفتم قضیه چیست؟ گفت عجب مرد خبیثی است! وای به حال آنکسیکه مغیره به او بگوید خبیث! خود مغیرةبنشعبه یک چیز عجیبی است؛ یک مرد فاسدِ رذلِ بیمحابا، مفسدِ گناهکارِ عجیبی است. «جِئتُ مِن عِندِ اَخبَثِ النّاسِ»[17] خبیثترین مردم است معاویه. گفتم مگر قضیه چه بود؟ مغیره قاعدتاً نباید به پسرش میگفت، تا در تاریخ ثبت نشود، اما این از بَس در دلش رنج ایجاد کرده بوده، طاقت نیاورده و مجبور شده به کسی بگوید و خب، البته نزدیکترین کس پسرش …