تبدیل بلا به نعمت با همت مردم و عقبماندن منتظران کمک دیگران
… زلزلهزده و سیلزدهاى که ما دیدیم ــ بنده در جاهاى متعدّدى مثل همین قضایاى شما سالها قبل به قصد امداد رفتم و آنجا ماندم و امداد کردم، به چشم خودم دیدم ــ هر جا مردم همّت کردند، کمکها را جذب کردند تا خودشان زندگىشان را بسازند، وضع مردم از اوّل هم بهتر شد؛ امّا اگر خداى ناکرده مردمی یک گوشهاى پیدا بشوند و بنشینند و منتظر بمانند که دیگران بیایند کمک کنند ــ که شما اینجور نیستید؛ من میدانم مردم گیلان، مردم زنجان، شماها مردم اهل کارید، اهل همّتید، اهل تلاشید ــ و براى آنها کارهایشان را راه بیندازند، بدانید آن مردم، عقب خواهند ماند. براى آنجور مردمى، زلزله واقعاً بلا است. براى مردمى که به حرکت دربیایند و تلاش کنند و سینه سپر کنند و با مصیبت و بلا دست و پنجه نرم کنند، این بلا برمیگردد و میشود نعمت. و شما انشاءالله همینجور باشید.
تفاوت انسانها در فهم مصیبت؛ زهر برای برخی و داروی تلخ برای برخی
… را حس میکنند، مصیبت را با وجود خودشان لمس میکنند امّا خیلىها حادثه را درست نمیفهمند، درس نمیگیرند، از حادثه منتفع نمیشوند، استفاده نمیکنند، بعضىها چرا، از حادثه استفاده میکنند، از آن درس میگیرند؛ تلخى براى آنها هم هست امّا این تلخى با آن تلخى متفاوت است. اینجور حوادث براى بعضى زهر است، سم است و براى بعضى داروى تلخ است؛ در هر دو مورد تلخى هست، امّا بعضىها حادثه را جورى میفهمند و جورى با آن برخورد میکنند که براى آنها میشود سمّ قاتل، بعضىها این حادثه را جورى میفهمند و جورى با آن برخورد میکنند که براى آنها میشود دوا و درمانبخش؛ اگر چه باز هم تلخ.
عبور سالم ملت از مصیبت زلزله با صبر، همت و تعاون
وقتى حادثهى زلزله براى یک کشورى و یک ملّتى پیش مىآید، این ملّت با این حادثه چگونه برخورد خواهد کرد؟ یا همهى آحاد ملّت از این گردنهى سخت عبور میکنند، این داروى تلخ را مینوشند، یا پشت این گردنه میمانند؛ این سرنوشتساز است؛ اگر از این گردنه بهسلامتى عبور کردید، برنده هستید و به سرمنزل خواهید رسید؛ اگر شما که مصیبتزدهى حادثه هستید، توانستید صبر کنید، دل را به خدا متوجّه کنید، از خدا پاداش بخواهید، مصیبت را بر جان خود و قلب خود گوارا کنید با ذکر و یاد الهى، و اگر شما که خانهتان، کاشانهتان در این حادثه ویران شده است، توانستید همّت کنید تا با عزّت و با کرامت این خانه را دوباره بسازید و زندگى را به راه بیندازید، از این حادثه درس عبرت بگیرید، به قدر لازم محکمکارى بکنید، از این گردنه بسلامت عبور کردهاید؛ اگر شما که ملّتى هستید که این حادثه در میان شما اتّفاق افتاده است، توانستید تعاون کنید، همکارى کنید، مهربانى کنید، دلسوزى کنید، از مالتان، از نیروى بازویتان استفاده کنید و به یارى همنوعانتان بشتابید با نظم، با انضباط، با سرعت، با چابکى، با فداکارى، و مصیبت را …
مصائب دنیا همچون بار سنگین که باید برداشته شود
… یا یک آزمایشى است که ما خودمان، خودمان را بشناسیم؛ هیچ کدام از اینها نیست؛ بلکه امتحان، عبور از یک مرحله است، مواجه شدن با یک بار سنگین است، یک گردنه است در یک مسیر، که شما یا از این گردنه عبور خواهید کرد، یا پشت گردنه خواهید ماند؛ از این دو حال خارج نیست. مصائب دنیا در حکم بارهاى سنگینى است که بر دوش شما قرار میگیرد؛ یا این بار را بلند خواهید کرد و این بار کمر شما را نخواهد شکست، یا زیر این بار میمانید، درمیمانید، عاجز میشوید؛ از این دو حال خارج نیست. خداى متعال امتحانها را بر سر راه افراد و ملّتها قرار میدهد تا این ملّتها این بارها را بردارند، از این گردنهها عبور کنند و به این وسیله به مقامات عالى برسند و در جایگاه شایسته و مناسب خود قرار بگیرند. به حوادث با این دید نگاه کنید.