رفتن به محتوای اصلی
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

تودهٔ ملت و نقش، حقوق و ویژگی‌های آنان در انقلاب و نظام.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:نطق در مجلس شورای اسلامی در جلسه بررسی کفایت سیاسی بنی‌صدر— ۱۳۶۰/۰۳/۳۱

سیر زمانی

از ۱۳۶۰ تا ۱۴۰۴
۱۳۶۰۱۴۰۴

فقط سال ۱۳۷۰همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

مردم چه کسانی‌ هستند؟ مردم همان کسانی هستند که حماسه‌ی بیست‌ودوّم بهمن را به وجود می‌آورند؛ مردم اینها هستند. اگر میخواهید حرف مردم را بفهمید، گوش کنید ببینید اینها چه میگویند. مردم آن کسانی هستند که بعد از آنکه یک تعدادی اغتشاشگر وارد میدان میشوند، اگر هم اعتراضی داشتند، بمجرّدی که می‌بینند شعار اغتشاشگر را، خودشان را کنار میکشند. بعد در روز نهم دی می‌آیند در میدان شعار خودشان را میدهند. مردم اینها هستند؛ اشتباهی نگیرند مردم را. مردم را با شعارهایشان، با حرفهایشان بشناسند و برای مردم کار کنند؛ مُخلِصاً لِلّهِ و لِوَجهِهِ الکَریم؛ برای مردم بودن با برای خدا بودن هیچ منافاتی ندارد. این‌جوری نیست که میگوییم برای مردم کار کنند، یعنی برای خدا نباشد؛ نه، خدا گفته است که برای مردم باید کار کنید. خدا از ما مسئولین خواسته است که در خدمت مردم باشیم، خادم مردم باشیم، برای مردم کار بکنیم. حرف مردم را باید [گوش کرد]؛ حرف مردم شکایت از فساد است، شکایت از تبعیض است؛ این حرف مردم است. مردم خیلی از مشکلات را تحمل میکنند، البتّه فساد را، تبعیض را نمی‌پسندند، شِکوه دارند، شکایت میکنند. شکایت مردم از فساد و از تبعیض است که باید مسئولین -چه مسئولین قوّه‌ی مجریّه، چه مسئولین قوّه‌ی قضائیّه، چه مسئولین قوّه‌ی مقنّنه- به طور جِد دنبال کنند.
یک توصیه به رئیس‌جمهور محترم این است که در شعارهای ایشان مسئله‌ی مردمی بودن و از مردم شنیدن و در میان مردم بودن تکرار شده؛ این را از دست ندهند؛ این چیز بسیار مهمّی است. «دولت مردمی» را که شعار ایشان بود، در واقعیّت محقّق کنند و به معنای واقعی کلمه با مردم، در کنار مردم، در میان مردم باشند. مردم یعنی همه‌ی مردم؛ بدون امتیازهای طبقاتی و گروهی. البتّه حضور در میان مردم -که سابقه‌ی این کار را هم ایشان دارند- نباید افراد را از ارتباط با نخبگان غافل کند. ارتباط با نخبگان هم در جای خود یک حرکت بسیار لازم و مفید است؛ تبادل نظر با نخبگان، و استفاده‌ی از نظر نخبگان.
این درست همان چیزی است که مورد نظر اسلام است؛ یعنی با مردم بودن. در این نامه‌ی معروف و فرمان معروف امیرالمؤمنین (علیه السّلام) به مالک اشتر، ایشان میفرمایند بهترین و محبوب‌ترین کارها در نزد تو باید این چند چیز باشد؛ دو سه چیز را ذکر میکنند، از جمله: اَجمَعُها لِرِضَی الرَّعِیَّة؛ محبوب‌ترین کارها در نظر تو باید آن کاری باشد که مایه‌ی خشنودی توده‌های مردم است؛ دنبال این باش. مراد از «رعیّت» ــ که گاهی در کلمات امیرالمؤمنین تعبیر میشود به «رعیّت»، گاهی تعبیر میشود به «عامّه» ــ توده‌ی مردم است در مقابل نورچشمی‌ها، که حضرت از آن مجموعه‌ی نورچشمی‌ها و آن ویژه‌خوارها تعبیر میکنند به «خاصّه». میگویند بهترین کارها و محبوب‌ترین کارها آن است که مورد نظر توده‌ی مردم باشد، آنها را خشنود کند، آنها را راضی کند، هماهنگ با رضایت آنها باشد.

شاهدها (۱۰ پاراگراف)

ناتوانی نظام جدا از مردم در برنامه‌ریزی مطمئن بلندمدت

… در وضع شوروى؟ هیچ چیز به قدر تبلیغات آمریکایى‌ها و بازى سیاسى آنها در وضع فعلى شوروى مؤثّر و تعیین‌کننده نبوده؛ قدم‌به‌قدم پیش بردند قضایا را تا به اینجا رساندند. حالا بعد از این، خدا به داد این جمهورى‌ها و بخصوص آن درشتهایشان برسد که چه در پیش خواهند داشت! علّتش این است: مردم را ندارند. هر نظامى ‌که با مردم خودش مرتبط و متّصل نباشد، نمیتواند براى بلندمدّت، براى آینده برنامه‌ریزى مطمئنّى داشته باشد.

نابخرد نبودن توده‌ها و انجام کارهای بزرگ ملی به دست آنان

… را تحقیر میکند، به مراسم مردم و به باورهای مردم با نظر تحقیر نگاه میکند، اگر به او گفته بشود: چرا شما در جمع مردم وارد نمیشوید و چرا با آنها هم آوا و هماهنگ و هم‌گام نمیشوید؟ میگوید: آیا من با اینها هم آوا بشوم؟! ملت را و توده‌های مردم را نابخرد میداند! در حالی که ممکن است توده‌های مردم بیسواد، یا احساساتی باشند، اما نابخرد نیستند و در همه‌ی ادوار همه‌ی کارهای بزرگ که حاکی از عزم و اراده‌ی ملی بوده، بدست توده‌های مردم انجام گرفته، همانطور که ما در انقلاب خودمان دیدیم مردم جلوتر از روشنفکران و صاحبان داعیه حرکت میکنند. البته اینجا منظورم از روشنفکر فقط روشنفکر فکلی نیست بلکه همه‌ی کسانی که نوعی با کتاب و با فکر و با فرهنگ ارتباط و سروکار دارند که در بینشان هم عمامه‌ای،‌ هم روشنفکر فکلی و هم آدمهای اهل کتاب و اهل معرفت، استاد، دانشجو و غیر و ذالک، هم آنروز بوده و هم امروز …

ناتوانی تحقیرکنندگان مردم از درک حقیقت به سبب دلبستگی نفسانی و تعصب

«قالوا انؤمن کما امن السفهاء»: او که مردم را تحقیر میکند بر اثر دلبستگی نفسانی و تعصب‌ها نتوانسته آن حقیقتی را که مردم درک کردند درک بکند. خود را از آنها برتر فرض میکند و در رتبه‌ی بالاتری میگذارد، اما در حقیقت اشتباه میکند. قرآن میگوید:

صبر و تلاش ملت مقاوم و خانواده‌ها، عامل قوت نظام

بحمدالله‌ امروز جمهورى اسلامى از سالهاى قبل بسیار قوى‌تر، بسیار آبرومندتر، بسیار آماده‌تر [است] براى حرکتهاى بزرگى که خداى متعال براى او مقدّر کرده است و همه‌ى اینها على‌رغم دشمنان، و همه‌ى اینها بر اثر صبر و تلاش دوستان مخلص و ملّت مقاوم و عظیم‌الشّأن ایران و همین جوانان و همین پدرها و مادرها [است]؛ و این نیست مگر فضل الهى و تفضّلات پروردگار.

تودهٔ مردم مخاطب اصلی برنامه‌های رادیو

… آن چیزی را که شما میگویید، قبول دارند. اگر به آنها بگویند چرا این مطلب را میگویید، میگویند رادیو گفته است؛ درست عکس آنچه که در زمان گذشته بود. در زمان رژیم گذشته، اگر رادیو چیزی میگفت، مردم میگفتند این خلاف است؛ توده‌ی مردم این‌گونه بودند. الان این‌طور نیست؛ الان توده و متن عمومی مردم - که اصل کار هم اینها هستند - به حرفهای شما اعتماد دارند؛ اصلاً شما باید بیشتر هدف و مخاطبتان هم اینها باشند. البته خواص هم قاعدتاً در برنامه‌هایی مخاطبند؛ اما شما میخواهید اینها را بسازید. اینها حرف شما را قبول میکنند، ولو شما صداگذاری هم نکنید.

تحقیر مردم و مؤمنان از شیوه‌های جریان نفاق در مقابله با حق

«الا انهم هم السفهاء ولکن لایعلمون»: اینها خودشان نابخردند اما نمیدانند و حقیقت هم همین است. این هم یک بخش دیگری از ترسیم چهره‌ی منافق بود که در این آیات خواندیم و لازم است این مطالبی را که گفته میشود فکر کنید و کاری کنید که در ذهنتان عمق پیدا کند. بسیاری از مطالب هست که الفاظ توانایی بیان آنها را ندارند، ولذا در قالب الفاظی بیان میشود که بعد شما باید در آن الفاظ تعمق و تأمل کنید و به عمق مطلب برسید، بخصوص آیات مربوط به نفاق در این بخش از قرآن، یعنی اول سوره بقره، همانطور که عرض کردم، اشاره است به یک جریانی که آنروز مسلمانها با آن جریان مواجه بودند و امروز هم، ما در داخل کشور با آن مواجهیم و در کشورهای اسلامی هم عیناً همین جریان امروز هست یعنی هر جایی که حرکت اسلامی کم و بیش بوجود آمده، مثلاً در کشورهای اسلامی شمال افریقا همین جریان و خصوصیات را عیناً در آنجا مشاهده میکنید، حالا شاید مطبوعات و مطالب و نوشته‌هایشان را که دست شما به آنها نمیرسد یا خیلی کم میرسد مابیشتر اینها را میبینیم که عیناً وجود دارد، یعنی برای صف‌بندی و مقابله کردن با جریان حق، صدها شیوه برگزیده میشود، و همه‌ی این شیوه‌ها همان فسادی است که در اینجا آمده: «لا تفسدوا فی الارض»: و یکی از این شیوه‌ها همین تحقیر مردم و تحقیر مؤمنین است و آنها را در سطح پائین‌تری از معرفت انگاشتن و آنها را رد کردن.

مردم ولی‌نعمت مسئولان به تعبیر امام

سرفصل اوّل مربوط به مسائل مردم و حکومت است. آقایان! همان‌طور که امام مکرّر فرمودند، این مردم ولى‌نعمت‌هاى ما هستند؛[14] این شوخى نیست. یکى از مسئولین را من در یک جایى، در یک محضرى دیدم که برخوردش با مردم یک قدرى متکبّرانه بود؛ من پیغام دادم، گفتم به ایشان بگویید که اگر میخواهد جبران آن برخورد را بکند، باید در همان‌جور محضرى ظاهر بشود و بگوید مردم! من نوکر شما هستم. خلاف که نگفته؛ دروغ گفته؟ …

آمادگی و عشق مردم ایران به قرآن و مجاهدت صادقانه در راه آن

… مربوط است. آنچه بنده را وادار میکند که به این مسئله این‌همه اهتمام بورزم، این است که اگر تالیان کلام‌الله‌ در جامعه توانستند با زمزمه‌ى ملکوتى و صحیح و پُرجاذبه این آیات کریمه را تلاوت بکنند، دل مردم با قرآن اُنس میگیرد، به قرآن نزدیک میشود؛ علّت این است. مردم ما آماده هستند براى ارتباط با قرآن. مردم ما با مردم کشورهاى دیگر اسلامى فرق دارند. مردم ما در راه قرآن صادقانه مجاهدت کردند؛ شوخى نیست؛ این‌‌قدر که ما جوان دادیم، این‌قدر که مردم ما رنج و زحمت متحمّل شدند، در راه قرآن بوده. ما از آنها نیستیم که ادّعا بکنیم قرآن را؛ نه، خداى متعال دانه‌دانه‌ى آیات قرآن را در جامعه‌ى ما و در ملّت ما و در میان مردم ما و در آن امام عظیم‌الشّأن ما براى ما مجسّم کرد. ما این آیات مبارکات قرآن را دیدیم، ما این آیات را با همه‌ى وجود لمس کردیم. مردم ما به …

پیروزی حتمی ملت در رویارویی هر رژیمی با ملت خود

بنده دو سه جمله عرض میکنم. یک جمله خطاب به سران رژیم بعثى [میگویم]؛ یک نکته را اینها بدانند که این‌جور مبارزه‌اى محال است که با پیروزى رژیم معارضِ با همه‌ى ملّتش تمام بشود. یعنى هر وقت یک رژیمى با ملّت خود طرف شد، لامحاله(۲۰) آن ‌که پیروز خواهد شد در کوتاه‌مدّت یا میان‌مدّت، مردم هستند؛ و آن ‌که مغلوب خواهد شد، آن رژیمِ ضدّ مردمى است؛ در این نباید شکّی داشته باشند. هر چه فشار را بیشتر کنند و ادامه بدهند، جرم خودشان را بیشتر کرده‌اند، کفّه‌ى گناه خودشان را سنگین‌تر کرده‌اند؛ لامحاله این است.

ملت ایران ملتی بزرگ و کم‌نظیر

نزدیک غروب است؛ من حالا کلمه‌ى آخرم را به شما ملّت عزیز خودمان عرض میکنم. برادران، خواهران، اى ملّت بزرگ ــ که این مبالغه نیست، شما ملّت بزرگ و عظیم‌الشّأنى هستید؛ حقیقتاً یک ملّت بى‌نظیر، یا کم‌نظیرى هستید ــ اى ملّت بزرگ! راه شما براى رسیدن به حیات طیّبه یعنى آنجایى که هم زندگى مادّى تأمین است، [یعنی] آسایش تن، و هم زندگى معنوى ــ [یعنی] آسایش روح، شادى دل، صفاى معنا ــ راه شما به سوى این هدف و این سرانجام، راه روشنى است امّا تلاش لازم دارد، وحدت لازم دارد که دارید بحمدالله‌، …