اهانت به برخی مراجع به نام دوستی با دیگری، مبدأ دودستگی در کشور
… خطبه میخوانند برای مردم تنبه داده بشود و هم بر ائمه جماعت [است] که با مردم تماس دارند. و توجه [کنند] به اینکه مبادا یکوقتی ما بیدار بشویم و اختلاف حاصل شده باشد. باید از حالا جلویش را، اوّلی که میخواهند یک کاری، یک فضولی میخواهند بکنند، جلویش را بگیرند. مِن جمله، از این چیزی که از همین رشته است این است که بعض شاید از همین منافقین و از همین منحرفین باشند که نسبت به بعض مراجع اهانت میکنند و این خودش مبدا یک اختلافی میشود با اسم اینکه من با فلان مرجع یا فلان شخص دوستم. با این اسم، میخواهند یک روحانی بزرگ را اهانت کنند و این مبدا بشود که دودستگی پیدا بشود در کشور. و این از امور مهمی است که باید جلوگیری بشود. آقایان در هر جا یک همچو چیزی دیدند و همین طور آقایان بلاد هر جا که هستند، ائمه جمعه- خصوصاً- احساس این معنا را کردند که میخواهند اینها یک کار اختلافانگیز و فتنهانگیز ایجاد کنند، خودشان جلویش را بگیرند.
اهانت به مراجع، عامل اختلاف ملت و خلاف رضای خدا
من بعض از آن جریانات را عرض میکنم و به ملت تنبه میدهم که بیدار باشند و یک وقت- خدای نخواسته- یک وقتی بیدار نشوند که کار از دست گذشته باشد. مِن جمله از جریانات، این است که به من کراراً اطلاع دادند که بعض جوانها و بعض بیخبرها یا اشخاصی که با طرح وارد شدهاند و آنها را اغفال کردهاند: به بعض مراجع بزرگ اسلام اهانت میکنند. در شهرهای مختلف، این مطلب دیده میشود. و شما بدانید که این مطلب اهانت کردن به مراجع جز اینکه یک اختلافی در بین ملت ایجاد کند و جز اینکه یک مطلب بر خلاف رضای خدایی واقع بشود، نتیجه ندارد. من از عموم ملت تقاضا میکنم که هر جا یک همچو مسائلی دیدند، این جوانها اگر گول خوردهاند، آنها را نصیحت کنند و اگر کسی است که مخصوصاً از این گروههای اختلافانداز در بین آنها وارد شده، شناسایی کنند و به مراکزی که باید اطلاع بدهند، اطلاع بدهند.