امروز کشوری که غیر متعهد است، ایران است. یک کشور دیگر پیدا نمیکنید که غیر متعهد به معنای واقعیاش باشد و این به برکت این زاغهنشینان، این قشر محروم توده بوده است. آن که این همه جوان را داد این قشر محروم است. بیایند بشمرند، چند نفر از آن مرفهها، چند نفر از آنهایی که حالا نشستند و بدگویی میکنند برای جمهوری اسلام، از آنها چند نفر رفتند به جبهه؟ آنها چند تا شهید دادند؟ اگر یکی پیدا کردید! مگر آن یکی از آنها منفصل شده باشد، ممکن است، ممکن است که یک نفر از آن خانه مرفهاش منفصل شده باشد و حزب الله شده باشد او برود، اما این کم است. هر چه شهید است میبینید که مال این قشر محروم است. محروم هم این طور نیست که فقط زاغهنشین محروم باشد، بازاریاش محروم است، کارگرش محروم است، کشاورزش محروم است و همه این قشرها محرومند و از همینهاست. آنی که الآن در جبهه دارد خدمت میکند، از همین قشر است. آنی که آن قدر زحمت دارد میکشد برای حفظ کشورش و برای حفظ اسلام، همین قشر هستند، اینها آقای ما هستند، اینها به ما منت دارند، با اینها با کمال تواضع رفتار کنید.محرومان
نامهای دیگر: محرومین، قشرهای محروم
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
قشرهای کمبرخوردار جامعه و وظیفهٔ نظام و مسئولان در قبال آنان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:سخنرانی در جمع دانشجویان و طلاب (مخالفت روحانیت با انقلاب سفید)— ۱۳۴۳/۰۱/۲۱
سیر زمانی
از ۱۳۴۳ تا ۱۳۶۷۱۳۴۳۱۳۶۷
فقط سال ۱۳۴۳همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۲ پاراگراف)
نبود پزشک، دارو و آب در روستاهای جنوب ایران
در ایّام گرفتاری، در روزنامه اطلاعات، درباره وضع مادّی و بهداشتی مردم جنوب مطلبی خواندم؛ تعجّب کردم! چگونه این مطلب را گذاشته بنویسند. یکی از خبرنگاران، پس از بازدید از وضع مردم جنوب، چنین نوشته بود که در جنوب ایران در دهات اصلًا از دکتر و دارو خبری نیست؛ آب وجود ندارد. و یک ده، اکثر مردمش کور بودند. خلاصه از کلّیه وسایل و نیازمندیهای اوّلیه زندگی محروم بودند. آن وقت در کنفرانس «اکافه»،[4] که نمایندگان دول دنیا جمع شده بودند که فکری برای وضع اقتصاد دول بکنند- اگر بخواهند عمل بکنند- در صورتی که اعضای شرکتکننده، چه از کشورهای کوچک و چه بزرگ، همه دم از اشکالات اقتصادی خود میزنند، هیئت نمایندگی ایران اظهار میکند که …سهم دادن به کارگر و زارع فقیر از مالی که از دسترنج آنان است
… یک طیاره از اینجا برود به هلند و گل بیاورد برای یک مهمانی، سیصد هزار تومان کرایه طیاره باشد، اینها چیزهایی است که من شنیدهام. من که خودم طیاره چی نبودم که ببینم. اینها چیزهایی است که معروف است و گفته میشود. ما تعقل نمیکنیم تعیش اینها را، اینها پیشکش شما. مگر شما از بودجه این مملکت، از مال این ملت، از دسترنج این کارگر، از دسترنج این زارع ارتزاق نمیکنید؟ شمایی که این قدر دلسوزید برای این زارع، دلسوزید برای این کارگر، یک قدری از این طرفِ خودتان یک خرده بلغزد توی این بیچارهها. این زمستان گذشته، با یک میلیون تومان میشد تقریباً نجات داد این بیچارهها را. این یک میلیون تومان مثل یک قطره میمانَد نسبت به دریا. خوب یک قدری هم پخش کنید از این چیزهایی که از این ملت به دست آوردید؛ دیگر محتاج به این خرجهای سازمانهای عریض و طویل نیستید؛ …