نگارش کتاب لؤلؤ و مرجان دربارهٔ شرایط منبر روضهخوانان
در صد سال پیش تقریباً یا اندکى کمتر، مرحوم حاج میرزا حسین نورى کتابى نوشت به نام لؤلؤ و مرجان در شرط پلّهى اوّل و دوّم منبر روضهخوانان؛ این اسم کتاب است. آن وقت یک محدّثى که دلسوز بود، روشنفکر بود، آگاه بود، به فکر این بود که پلّهى اوّل و دوّم منبر ــ شاید پلّهى اوّل مثلاً آن روز روضهخوانها و مرثیهخوانها مىنشستند، پلّهى دوّم وعّاظ مثلاً مىنشستند ــ هر کدام شرایطى دارد، بىشرط نمیشود وارد این میدان شد. آن روز آن بزرگوار مینوشت و در محدودهى دید آن زمان میدید؛ امروز شما در یک محدودهى وسیعترى مىبینید و میتوانید آن را عمل بکنید که چه کسى به صورت مجاز و مورد قبول جامعهاى که بر این کار نظارت دارد برود منبر و چه بگوید و کِى و کجا؛ نه به معناى نسخهنویسى و دست …