نوکری امام حسین و اهلبیت (علیهمالسّلام) به معنی واقعی کلمه این است که انسان بتواند افکار اینها را، خطّ مشی اینها را، جهتگیریهای اینها را در جامعه روزبهروز گسترش بدهد؛ و این [کار] است که کشور ما را و جامعهی ما را و نظام ما را و مردم ما را عزّتمند و پابرجا خواهد کرد و مشکلات را برطرف میکند. اگر چنانچه ما یک ملّت باهویّتِ باثباتِ پابرجای مدیریّتشدهی خوب و برخوردار از استقلال و آزادی داشته باشیم، اسلام، تجسّم واقعی خودش را در ملّت ما نشان خواهد داد و تبلیغ اسلام خواهد شد که از این تبلیغاتی که ما میکنیم، خیلی خیلی بهتر و بیشتر [است]. این، یکی از ارکانش کار شما است.محبت اهلبیت (ع)
نامهای دیگر: مودت اهلبیت (ع)
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
دوستی مسلمانان با اهلبیت (ع) و نسبت آن با پیروی از ایشان.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار جمعى از مداحان اهلبیت (علیهم السّلام)— ۱۳۶۸/۱۰/۲۸
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۳۹۹۱۳۶۸۱۳۹۹
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
تعریف در کلام رهبر
توجّه بشود که این خانوادهی نمونه و بینظیر -مرد خانه علی، زن خانه فاطمهی زهرا، فرزندان خانه امام حسن و امام حسین و زینب و امّکلثوم، با آن خصوصیّاتی که از اینها میشناسیم- آن خانوادهای است که قرآن به پیغمبر میفرماید که «قُـل لاِّ اَسئئَلُکُم عَلَیهِ اَجرًا اِلَّا المَوَدَّةَ فِی القُربیٰ»،[6] مودّت این خانواده. مودّت یعنی همبستگی، همدلی، همراهی و همکاری؛ این معنای مودّت است. همکاری و همراهی و همدلی با این خانواده، با این شعارها، با این حرکتها، ببینید امّت اسلام را به چه اوجی میرساند. این خدمت مخلصانهای که شعار آنها است، همان چیزی است که ما باید دنبال آن باشیم. من این را عرض بکنم، بعضی از دلها که گاهی در بعضی از امور مضطرب میشوند، نگران میشوند، پریشان میشوند، من میگویم مضطرب نباشید؛ رشحات[7] این مودّت خوشبختانه در جمهوری اسلامی و در نظام جمهوری اسلامی کاملاً مشهود است. حرکت بسیجی، روحیهی بسیجی، خدمات بی نام و نشان شهدای هستهای، تلاش بیوقفهی اردوهای جهادی، تلاش علمی و عملیِ بدون تظاهر هزاران گروه جوان در سراسر کشور در جبههی فرهنگی، در جبههی اجتماعی، در جبههی فنّی، اینها جلوههای زیبای همان پیروی از نقشهی خانوادهی امیرالمؤمنین و فاطمهی زهرا (سلام الله علیها) است، که در این آخری هم در قضیّهی کرونا یکی از زیباترین جلوهها را در ماجرای گروههای پزشکی و پرستاری مشاهده کردیم.شاهدها (۳۶ پاراگراف)
تلاش بنیامیه برای بیرون کردن آن از دلهای مردم
ازجمله [دیگر] کارهایی که اینها میکردند، سعی میکردند به کل، محبت خاندان پیغمبر را از دلهای مردم بیرون کنند...ولی محبت برای چیست؟ چه فایدهای دارد این محبت؟ (52/11/29) اگر محبت نباشد، رابطۀ عملی بهوجود نمیآید. در سایۀ محبت میشود پیوند و پیوستگی عملی را بهوجود آورد؛ ..«قُل اِن کُنتُم تُحِبّونَ اللهَ فَاتَّبِعونی یُحبِبکُمُ اللهُ»[12]، دنبالۀ محبت باید اطاعت و متابعت باشد. (69/10/17)نپذیرفتن لعن خاندان پیامبر (ص) از سوی مردم مدینه و کوفه
اما مردم مدینه که چنین حرفی را قبول نمیکردند. مردم کوفه حاضر نبودند لعن خاندان پیغمبر را به آسانی قبول کنند. خب مردم مدینه و مردم کوفه را میگذاشتند که محبت داشته باشند؟ نه، برای آنها هم یک فکر دیگر میکردند. فکرشان چه بود؟ یک عده افراد خوشنام را ـ امان از افراد خوشنام و خوشظاهر! ـ که معروف بودند به دانش و تقوا [پیدا میکردند]، مثل چه کسی؟ مثل محمدبنشهاب زُهری، و بهوسیلۀ اینها سعی میکردند که علیه خاندان پیغمبر تبلیغات کنند. محمدبنشهاب زُهری فقیه معروف مدینه …پرورش دوستداران اهلبیت (ع) در شرق جهان اسلام به دست امام سجاد (ع)
… اسلامی، مُحب اهلبیت هستند. بعد از شصت، هفتاد سال از زمان امام سجاد، آن مرد میآید به امام صادق، میگوید: آقا! شما صدهزار شمشیرزن در خراسان دارید. اگرچه که بعد امام فرمودند: این شمشیرزنهایی که تو میگویی، چندتایشان اینطوریاند که حاضرند داخل تنور بروند؟ اما بالاخره یک عده دوستداران اهلبیت بودند که این آدم اینطور ادعایی میکرد. اینها کجا درست شده بودند؟ اینها را امام سجاد درست کرد.دلهای پرمحبت بهعنوان ذخیرهای برای سعادت و آبروی ملت
خداوند مبارک کند این عید سعید را، این ولادت بزرگ را، این روز فرخندهی تاریخ اسلام را بر شما برادران و خواهران عزیز، ذاکران، مداحان، گویندگان، یادآوران مناقب فاطمهی زهرا (سلام اللَّه علیها) و بر همهی ملت ایران. خدا را با همهی وجود شکر و سپاس میگزاریم که این دلهای پر محبت را و این محبتهای جوشان را مانند ذخیرهای برای ملت ما و برای سعادت ما و برای آبروی ما به ما عنایت کرده است.اظهار محبت پیرمردی به اهلبیت (ع) و بیزاری از دشمنانشان
یک روایت [دیگر]، روایتی است که در بحار هست؛ نقل میکند منزل حضرت ابیجعفر پر از جمعیت بود. پیرمردی آمد، به عصایی تکیه داده بود، سلام کرد و خدمت حضرت اظهار علاقه و اظهار محبت کرد، بعد نشست و صحبتهایی کرد: «فَوَاللّهِ اِنّیِ لَاُحِبُّکُم وَ اُحِبُّ مَن یُحِبُّکُم وَ وَاللّهِ ما اُحِبُّکُم وَ اُحِبُّ مَن یُحِبُّکُم لِطَمَعٍ فِی دُنیا وَ اِنّی لَاُبغِضُ عَدُوَّکُم وَ اَبرَاُ مِنهُ وَ وَاللهِ ما اُبغِضُهُ وَ اَبرَاُ مِنهُ لِوَترٍ کانَ بَینی وَ بَینَهُ وَاللهِ اِنِّی لَاُحِلُّ حَلالَکُم وَ اُحَرِّمُ حَرامَکُم وَ اَنتَظِرُ اَمرَکُم فَ فَهَل تَرجو لی جَعَلَنِیَ اللهُ فِداکَ»[22] یعنی آیا امید داری که من ببینم آن روزگار شما را؟ چون منتظر امر شما هستم، یعنی منتظر فرارسیدن دوران حکومت شما هستم. در تعبیرات آن دوره، امر، هذالامر، امرکم، یعنی حکومت؛ چه تعبیرات بین ائمه و اصحاب ائمه، چه مخالفین و دشمنانشان. هارون مثلاً اشاره میکند: «وَاللهِ لَو تَنازَعتَ مَعِیَ فی هَذَا الاَمرِ»، [امر] …پرکردن دل هواداران از محبت اهلبیت (ع) و بغض خلفای زمان
… توانستند قدرت و قوّت و توسعه بخشیدند و این تشکیلات، تشکیلات کارآمدی بود. در همۀ مناطقی که ائمه در آنجا پیروانی داشتند، این تشکیلات جا داشت و شاخههایی داشت و مسئولانی داشت. مردم را آنجا جمع میکردند و آموزش میدادند؛ آموزش فکری، آموزش عقیدتی، آموزش سیاسی. و آن کسانی را که هنوز آمادۀ ورود در این تشکیلات به آن صورت نبودند، دلهایشان را از محبت اهلبیت و از بغض خلفای زمان پر میکردند، برای ائمه، برای کارهای لازمشان پول میفرستادند، از آنها دستور میگرفتند. خلفا هم گاهی این افرادی را که گردانندگان این تشکیلات بودند میشناختند و بعد به فجیعترین شکلی، آنها را میکشتند. (61/7/2)