… بودید، یکى منبرى بودید ــ همهی ما اینجورى بودیم دیگر ــ حالا ما عروسى بگیریم مثل عروسى اشراف؛ خانه درست کنیم مثل خانهى اشراف؛ حرکت کنیم در خیابانها مثل حرکت اشراف! خب اشراف مگر چه بودند؟ فقط چون او ریشش تراشیده بود، ما ریش گذاشتیم، همین فرق کافى است؟ نه آقا، ما هم میشویم [جزو] مُترفین.[20] والله در جامعهى اسلامى هم مترف ممکن است به وجود بیاید و بترسیم از آیهى شریفهاى که [میفرماید]: وَ اِذآ اَرَدنآ اَن نُهلِکَ قَریَةً اَمَرنا مُترَفیها فَفَسَقوا فیها؛[21] بله «تُرَف»[22] فسق هم دنبال خودش مىآورد.
پیشگامی اشراف هر امت در مخالفت با پیامبران
… در قرآن از این طبقه به ملأ تعبیر شده؛ از طبقۀ اشراف به مترفین، آنکسانیکه مبتلا به تُرَف هستند، اشرافیگری، ثروتهای زیادی که منشأ بدبختیها و جنایتها و حقکُشیهاست؛ تُرَف. آیهای که حالا اینجا برایتان نوشتیم و تلاوت خواهیم کرد، همین مطلب را میگوید؛ میگوید در هر امتی وقتی ما پیغمبری را فرستادیم، مترفینش، اشرافش، اولین کسانی بودند که مخالفت کردند؛ اولین کسانی بودند که نغمۀ مخالفت را ساز کردند؛ اینهم یک طبقۀ دیگر.
کفر اشراف هر آبادی به پیامبران با تکیه بر فزونی مال و فرزند
در آیۀ دیگری که هست، باز از مترفین یاد شده، بهخصوص طبقۀ قارون، میفرماید: ﴿وَ ما اَرسَلنا في قَريَةٍ مِن نَذيرٍ﴾[35] نفرستادیم در هیچ آبادیای، بیمدهندهای و نذیری؛ یعنی پیغمبری را، ﴿اِلّا قالَ مُترَفوها﴾ مگر آنکه مترفین آن، اشراف و ثروتمندان و گنجوران آن قریه گفتند: ﴿اِنّا بِما اُرسِلتُم بِهِ كافِروَ﴾ ما به آنچه که شما آوردید کافریم، قبول نداریم. دلیلشان چه بود که قبول نمیکردند؟ ﴿وَ قالوا نَحنُ اَكثَرُ اَموالاً وَ اَولاداً﴾ ما پول بیشتر از شما داریم، فرزند بیشتر از شما داریم، به پیغمبر میگفتند. به چه دلیلی؟ ببینید چقدر سطح فکرش پایین است. ﴿وَ ما نَحنُ بِمُعَذَّبينَ﴾ ما عذابشدگان نخواهیم بود.
رویارویی مترفین و ملأ و طواغیت با پیامبران
… کنید؛ در قرآن کریم تصریح شده که انبیاء با طواغیت مواجهاند، با مترَفین مواجهاند، با ملأ مواجهاند؛ که همهی اینها جزو طبقات ستمگرند؛ مترَف و مترِف، از دو جهت، منطبق با یک طبقهی خاصی است؛ هر دو درست است. البته در قرآن «مترَفین» هست، لیکن مترِف هم درست است. مترَفین در مقابل پیغمبرند؛ «ما ارسلنا فی قریة من نذیر الّا قال مترفوها انّا بما ارسلتم به کافرون».[3] هیچ پیغمبری نبوده که در مقابلش مترَفین قرار نگیرند؛ یعنی پیغمبر با مترَفین میجنگد. ملأ هم همین جور است. ملأ، آن اصحاب و دستاندرکاران قدرتند. طاغوت هم یک معنای عامی است که شامل همهی اینها میشود. بنابراین پیغمبران در معارضهی بین ظالم و مظلوم، همیشه در طرف مظلوم قرار گرفتند؛ یعنی برای عدالت وارد میدان شدند و جنگیدند؛ این هم بینظیر است. …
ثروتمندان جهانی خواهان منابع، از دشمنان بیرونی دولت اسلامی
… با دولت اسلامی مخالفند؛ میگویند اقتصاد باید از دین جدا باشد، سیاست از دین جدا باشد، زندگی اجتماعی از دین جدا باشد، تحرکات و نشاطهای مردمىِ عمومی از دین جدا باشد. مخالفتها هم در طیف وسیعی انجام میگیرد؛ از مخالف بودن، تا مخالفت کردن، تا معارضههای جدی کردن. مترفین بینالمللی - یعنی ثروتمندان عظیم جهانی که نفت و منابع عمدهی جهانی را در اختیار خودشان میخواهند و برای این کار دارند حداکثر تلاش علمی و عملی را میکنند - اینها هم جزو دشمنان بیرونی دولت اسلامیاند. عرض کردیم دشمنها لزوماً دشمنی نمیکنند؛ بعضی از آنها دشمناند، بعضی دشمنی کردنشان به صورت مخالفت و اعتراض است، بعضی وارد میدان میشوند و گلاویز میشوند. بنابراین انواع و اقسام دشمنی وجود دارد و باید با هر کدام به نحوی برخورد کرد.
مترفین و قدرتمندان نخستین مخالفان انبیا
… سرنوشت جامعه، در گذران زندگی جامعه نقش داشتند. اگر دین فقط برای این بود که در خلوت دل انسان، در اعماق روح و زوایای خلوت کنج مثلاً خانهها یا معابد مورد استفاده قرار بگیرد، مخالفت مترفین لازم نبود، مخالفت طواغیت لازم نبود، با انبیاء. آنها چرا مخالفت میکردند؟ خوب بایستی اولکسانی که مخالفت میکنند متعبدین و متدینین و مرتجعین و اینها باشند چرا پس قرآن میفرماید که «و ما ارسلنا فی قریة من نبی الا قال مترفوها انا بما ارسلتم به کافرون»[1] چرا مترفون اول مقابله میکردند؟ چرا سلاطین و طواغیت و قدرتمندان و سیاسیون اولکسانی بودند که به مقابله با انبیاء میآمدند.