[در] دنبالۀ نامه، امیرالمؤمنین علیهالصلاةوالسلام به جناب محمدبنابیبکر، فرمودند: «اِشتَدِّ عَلَی الظَّالِمِ وَ خُذ عَلَیهِ» ـ یکی از دستورات اساسی و اولیه این است ـ در محیط حکومت تو قهراً کسانی هستند که تعدی میکنند، ظلم میکنند، یا به زیردستان خود، یا به آحاد مردم. مثل کسانی که اموال اینوآن را غصب میکنند، یا زورگویی میکنند، و امثال اینها، که این ظلم است. دایرۀ ظلم گاهی محدود است، گاهی هم وسیع است، بهقدر یک کشور، بهقدر یک شهر. فرمود بر اینها سخت بگیر، سختگیری کن! با ملایمت و نرمش و گذشت، با ظالم رفتار نکن! سختگیریکردن هم به این نیست که ما به او ظلم کنیم، بایستی جزای ظلمِ او را به او بچشانیم. سختگیری به این است. «و خُذ عَلَیهِ» یعنی مؤاخذه کن! از او صرفنظر نکن!مبارزه با ظلم
نامهای دیگر: مبارزه با ظالمان، مبارزه با حکومت ظالم
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
ایستادگی در برابر ستم و ستمگران و تکلیف دینی آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶
سیر زمانی
از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۳۱۳۵۹۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۹۸همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
وظیفهٔ همهٔ انسانها در موضعگیری قولی یا عملی در برابر قدرت ستمگر
… نیست که آن قدرت با مؤمنین بد عمل کند؛ نه، یَعمَلُ فی عِبادِ الله؛ در بین بندگان خدا، در بین آحاد بشر، هر جبههای، هر قدرتی، هر مرکز ستمگری که در بین مردم این کارها را انجام بدهد: یَعمَلُ فی عِبادِ الله بِالجَورِ وَ العُدوان، آن وقت نتیجه چیست؟ وظیفه چیست؟ و لَم یُغَیِّر عَلَیهِ بِقَولٍ وَ لا فِعل، کسی که یک چنین قدرتی را در مقابل خودش ببیند و در مقابل او موضع نداشته باشد، موضع نگیرد، مخالفت نکند ــ حالا این مخالفت گاهی با قول است، گاهی با فعل است؛ هر دو جور؛ گاهی اقتضا میکند شما در مقابل قدرت ستمگر وارد عمل بشوید، گاهی شرایط مناسب برای وارد عمل شدن نیست، اقلّاً موضع بگیرید؛ ببینید! اینها تکلیف امروز ما را مشخّص میکند ــ کانَ حَقّاً عَلَى اللَهِ اَن یُدخِلَهُ مُدخَلَه، خدای متعال حقّی بر عهدهی خودش قرار داده که این کسی را که در مقابل ظلم و جور و عدوانِ به عبادالله موضع نمیگیرد و حرکت نمیکند، به همان جایی، به همان سرنوشتی دچار کند که آن ظالم را دچار خواهد کرد، یعنی جهنّم؛ مسئله این است. امام حسین میگوید من برای این حرکت کردم.