[در] دنبالۀ نامه، امیرالمؤمنین علیهالصلاةوالسلام به جناب محمدبنابیبکر، فرمودند: «اِشتَدِّ عَلَی الظَّالِمِ وَ خُذ عَلَیهِ» ـ یکی از دستورات اساسی و اولیه این است ـ در محیط حکومت تو قهراً کسانی هستند که تعدی میکنند، ظلم میکنند، یا به زیردستان خود، یا به آحاد مردم. مثل کسانی که اموال اینوآن را غصب میکنند، یا زورگویی میکنند، و امثال اینها، که این ظلم است. دایرۀ ظلم گاهی محدود است، گاهی هم وسیع است، بهقدر یک کشور، بهقدر یک شهر. فرمود بر اینها سخت بگیر، سختگیری کن! با ملایمت و نرمش و گذشت، با ظالم رفتار نکن! سختگیریکردن هم به این نیست که ما به او ظلم کنیم، بایستی جزای ظلمِ او را به او بچشانیم. سختگیری به این است. «و خُذ عَلَیهِ» یعنی مؤاخذه کن! از او صرفنظر نکن!مبارزه با ظلم
نامهای دیگر: مبارزه با ظالمان، مبارزه با حکومت ظالم
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
ایستادگی در برابر ستم و ستمگران و تکلیف دینی آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶
سیر زمانی
از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۳۱۳۵۹۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۸۴همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
لزوم ایستادگی با قول و فعل در برابر سلطان جائر هنگام خطر برای دین
… متناسبِ با این خطر وجود دارد، انسان باید اقدام کند و دنیا نباید جلوی انسان را بگیرد؛ ملاحظهکاری و محافظهکاری نباید مانع انسان شود؛ لذت و راحت و عافیتِ جسمانی نباید مانع راهِ انسان شود؛ انسان باید حرکت کند. اگر حرکت نکرد، ارکان ایمان و اسلام او بر جا نیست. «انّ رسولاللَّه (صلّیاللَّهعلیهوآله) قال: من رأی سلطانا جائرا مستحلّا لحرم اللَّه و لم یغیّر علیه بفعل و لاقول کان حقّا علی اللَّه ان یدخله مدخله»؛ منطق، این است. وقتی اساس دین در خطر است، اگر شما در مقابل این حادثهی فزیع، با قول و فعل وارد نشوید، حقِ علی اللَّه است که انسان بیمسؤولیت و بیتعهد را با همان وضعیتی که آن طرف مقابل - آن مستکبر و آن ظالم - را با آن روبهرو میکند، مواجه کند.