[در] دنبالۀ نامه، امیرالمؤمنین علیهالصلاةوالسلام به جناب محمدبنابیبکر، فرمودند: «اِشتَدِّ عَلَی الظَّالِمِ وَ خُذ عَلَیهِ» ـ یکی از دستورات اساسی و اولیه این است ـ در محیط حکومت تو قهراً کسانی هستند که تعدی میکنند، ظلم میکنند، یا به زیردستان خود، یا به آحاد مردم. مثل کسانی که اموال اینوآن را غصب میکنند، یا زورگویی میکنند، و امثال اینها، که این ظلم است. دایرۀ ظلم گاهی محدود است، گاهی هم وسیع است، بهقدر یک کشور، بهقدر یک شهر. فرمود بر اینها سخت بگیر، سختگیری کن! با ملایمت و نرمش و گذشت، با ظالم رفتار نکن! سختگیریکردن هم به این نیست که ما به او ظلم کنیم، بایستی جزای ظلمِ او را به او بچشانیم. سختگیری به این است. «و خُذ عَلَیهِ» یعنی مؤاخذه کن! از او صرفنظر نکن!مبارزه با ظلم
نامهای دیگر: مبارزه با ظالمان، مبارزه با حکومت ظالم
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
ایستادگی در برابر ستم و ستمگران و تکلیف دینی آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در خطبههای نماز جمعه تهران به مناسبت نیمه شعبان— ۱۳۵۹/۰۴/۰۶
سیر زمانی
از ۱۳۵۹ تا ۱۴۰۳۱۳۵۹۱۴۰۳
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
خصم ظالم بودن یعنی مدعی ظالم شدن و گرفتن گریبان او
بعد از آن [میفرماید]: و کونا لِلظّالِمِ خَصماً وَ لِلمَظلومِ عَونا؛ خصم ظالم باشید. خصم غیر از دشمن است. یک وقت کسى دشمن ظالم است، خیلى خوب، از ظالم بدمان مىآید، دشمن او هستیم؛ این کافى نیست. خصم یعنى مدّعىاش باش؛ دشمنى که مدّعى او است، دشمنى که گریبان ظالم را میگیرد؛ ظالم را رها نکنید. بشریّت بعد از امیرالمؤمنین و تا امروز، به خاطر نگرفتن گریبان ظالمها بدبخت و روسیاه شد. اگر گریبان ظالمها را دستهاى باایمان میگرفت، ظلم در دنیا اینقدر پیش نمیرفت، بلکه برمىافتاد؛ امیرالمؤمنین این را میخواهد. کُونا لِلظّالِمِ خَصما؛ خصم ظالم باش. در دنیا هر …