خطابهٔ روشنگر او پس از فرار عبیدالله و آگاهشدن لشکریان
… شیطان بر دل انسان مسلط بشود، همهجور توجیهی را درست میکند برای آن آدمی که میخواهد کار خلاف را انجام بدهد و دست به یک خیانتی آلوده کند. شب تا صبح را با او حرف زدند، هنوز صبح ندمیده، سوار اسبش شد و از پشت خیمه رفت بهطرف اردوگاه معاویه. و یک لشکر را گذاشت. البته کسی مثل قیسبنسعد عباده[4] را هم داشتیم که وقتی شنید عبیداللهعباس فرار کرده و رفته، فهمید که حالا نیروهای لشکر ممکن است متزلزل بشوند، آمد یک سخنرانی و خطابۀ بسیار بلیغ و رسایی ایراد کرد و راجعبه این شخصی که حالا تحت تأثیر پول قرار گرفته بود و رفته بود، چند جمله گفت. نتیجۀ حرفهای او این شد که لشکریان صدایشان بلند شد که الحمدلهل از بین ما رفت این آدم. یعنی حقیقت مطالب را آنچنان تشریح کرد که مردم، آگاهانه، حتی اظهار خوشحالی هم کردند که خوب شد این بابا رفت و بین ما نماند.