رفتن به محتوای اصلی

قیام للهاصطلاح

نام‌های دیگر: قیام برای خدا

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

برخاستن برای خدا و انجام تکلیف الهی به‌عنوان مبنای حرکت و اصلاح.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به ملت ایران (دعوت به قیام برای خدا)— ۱۳۲۳/۰۲/۱۵

سیر زمانی

از ۱۳۲۳ تا ۱۳۶۳
۱۳۲۳۱۳۶۳

فقط سال ۱۳۵۹همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

قُلْ انَّما اعِظُکم بِواحدهٍ انْ تَقُومُوا للَّه مَثْنی و فُرادی‌؛[1] خداوند تعالی تکلیف ما را معین فرموده‌اند: به رسول اکرم می‌فرمایند که بگو به مردم که فقط من یک موعظه دارم- واعظ، خدای تبارک و تعالی، واسطه تبلیغ پیغمبر اکرم- موعظه، یک موعظه فقط انَّما، فقط یک موعظه من به شما بگویم، گوشها باز است که یک موعظه به این اهمیت [را بشنود] که خداوند می‌خواهد بفرماید و مامور کرده است پیغمبر اکرم را و موعظه هم یکی هست: انْ تَقُومُوا للَّه موعظه این است که برای خدا قیام کنید، آن هم «مَثنی‌ وَ فُرادی‌»؛ آن یک موعظه این است که به امت امر می‌فرماید به وسیله رسول اکرم، که انْ تقوموا للَّه: برای خدا قیام کنید؛ نهضت کنید؛ دو تا دو تا؛ اقل اجتماع؛ اقل جمعْ؛ دو تا دو تا؛ تنهایی هم وسیله است؛ اجتماعی حتی تا دو نفر دو نفر، و «فُرادی‌» تنهایی.
قُل انَّما اعِظُکمْ بِواحِدَهٍ انْ تَقُومُوا للَّهِ مَثْنی‌ و فُرادی[1]؛ خدای تبارک و تعالی در این آیه می‌فرماید که یک موعظه، فقط من یک موعظه به شما می‌کنم- یک موعظه‌ای که واعظش خداست و آورنده موعظه پیغمبر اکرم است و می‌فرماید فقط یک موعظه است، این موعظه باید اهمیتش خیلی زیاد باشد که با این تعبیر می‌فرماید. آن موعظه این است که «ان تقوموا للَّه مثنی و فرادی»؛ اینکه قیام کنید برای خدا، برای اقامه حق قیام کنید. لازم نیست که اول یک اجتماعاتی باشد، «ثُمّ»[2] انسان بعد از اجتماعات قیامی کند. یکی یکی هم این تکلیف هست- «مثنی و فرادی»- «فُرادی‌» هم هست، دوتا دوتا هم هست؛ این دیگر اقل جمعش است. یعنی تنهایی تکلیف به قیامِ للَّه هست، و «اجتماعی» هم که اقلش دوتاست. از دوتا شروع می‌شود به بالا؛ هر چه بالا رفت. میزان این است که انسان تشخیص بدهد که «لِلّه» هست این قیام. برای خدا هست آن قیام. دیگر اگر لِلّه شد و برای خدا شد، از اینکه تنها هستیم، از اینکه جمعیتمان کم است، دیگر وحشتی نیست. قیام اگر للَّه هست، برای خداست، قیامِ لِلّه هیچ خسران ندارد، هیچ ضرر توی آن نیست.
جدیت کنید که کارهایتان برای خدا باشد، قیامتان للَّه باشد: اعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ انْ‌ تَقُومُوا للَّهِ مَثْنی‌ وَ فُرادی‌؛[4] موعظه یک موعظه است، یک موعظه. می‌فرماید که به آنها بگو که یک موعظه من دارم- یعنی خدا یک موعظه دارد به شما- این است که قیام کنید برای خدا. قیامتان برای خدا باشد؛ نه قیامتان برای پیدا کردن یک عنوانی- نمی‌دانم- یک جاهی، یک مقامی، یک پولی، یک چه. نه، این طور نباشد. اگر قیام برای خدا باشد، پشتوانه خدا باشد، یک طمانینه‌ای در نَفْس پیدا می‌شود که دیگر شکست توی آن نیست؛ یک حالت نفسانی در انسان پیدا می‌شود برای اینکه به یک قدرت لا یزال متصل شده است. آن کسی که برای تبعیت از ذات مقدس حق تعالی حرکت می‌کند، این مثل یک قطره‌ای که پشتوانه‌اش دریا، دریای غیر متناهی ... ماها چیزی نیستیم خودمان؛ قطره، از قطره هم کوچکتر هستیم اما اگر چنانچه متصل بشویم به آن دریا، دریای غیر متناهی، حکم همان دریا پیدا می‌شود. وَ ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی[5]؛ خدا به پیغمبر می‌فرماید که تو آن وقت که تیر انداختی، تیر تو انداختی لکن تو نینداختی، خدا انداخت؛ یعنی دست تو دست خداست. الآن تیر انداختن تو تیر انداختن خداست برای اینکه تو خودت را متصل کردی به او. تو دیگر خودت چیزی نیستی، هر چه هست اوست. وقتی هر چه هست او باشد، دیگر ما رَمیْتَ اذْ رَمَیْتَ. «رَمَیْتَ» لکن «ما رَمَیْتَ»: تو انداختی و تو نینداختی. تو انداختی، خوب به حَسَب صورت من انداختم اما این دستْ دستِ خدا بوده است. آنهایی که با تو بیعت کردند، انَّما یُبایِعُونَ الله[6]؛ بیعت با خداست برای اینکه متصل شده به یک قدرت لا یزال، متصل شده به خدا؛ حالا این طور شده است که دست او را با آن بیعت می‌کنند. خدای تبارک و تعالی می‌فرماید که آنهایی که با تو بیعت کردند با خدا بیعت کردند. با همین دست با خدا بیعت می‌شود برای اینکه این دست دیگر دست خود نیست؛ این دستْ دستِ اوست. خوب البته این یک مقامی است که برای من و شما مَیْسور نیست اما برای خدا کار کردن که میسور است. یکوقت همه چیز نمی‌بیند مگر خدا، حرکت‌ نمی‌کند مگر لِلّه، اراده نمی‌کند مگر آن اراده خدا باشد، سِیْر نمی‌کند مگر سِیْرُ الله باشد؛ راهْ راهِ اوست نه خودش، خودش هیچ؛ خودش هیچ، همه او؛ خودش را از بین می‌برد، جای او یک قدرت لا یزال می‌نشیند. یک وقت این طور است. این ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی‌ یا یک مرتبه‌ای بالاتر از این هم هست. یکوقت نه، این طور نیست لکن باز برای خداست. شما برای خدا قیام می‌کنید، شما نهضتتان برای خداست، برای این است که احکام خدا جریان پیدا بکند، مقصد نداریم که حالا به یک نوایی برسید؛ فرض در اینجا یک مثلًا فرصت طلبی باشد، حالا به یک نوایی برسید؛ این نیست؛ لکن می‌بینید که دین خدا در معرض خطر است، بندگان خدا. که خدا عنایت به آنها دارد؟، بندگان خدا در معرض خطر هستند، بندگان خدا در عذاب هستند از دست یک ظالم؛ شما برای نجات بندگان خدا، نه نجات عمو و پسر عمو، نجات بندگان خدا [قیام می‌کنید].

دستور قرآن به قیام برای خدا و تمایز آن از قیام طاغوتی

… بر ضد ظالم دیگر، از یک ستمکاری برای ستمکار دیگر. نهضتها همچو نبوده است که همه آنها نهضتهای صحیح باشد، بلکه غالباً نهضتهایی بوده است که یک رژیم ظالمی می‌آمده است و رژیم ظالم دیگر را از بین می‌برده است و خودش جایگزین آن می‌شده است و به ظلم ادامه می‌داده است. آن دستوری که قرآن مجید در چند کلمه فرموده‌اند برای نهضت، که کیفیت نهضت باید چه باشد، آن این آیه شریفه است که می‌فرماید: انَّما اعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ. خطاب می‌فرماید به رسول خدا که بگو به امّت که من یک موعظه فقط دارم و آن این است که قیام بکنید برای خدا. اگر یک نفرید برای خدا قیام کنید، اگر جمع هستید برای خدا قیام کنید. قیام برای خدا در مقابل تمام قیامهایی که طاغوتی است و اگر برای خدا نشد شیطانی است. طاغوت است و الله. قیام هم یا برای خداست یا برای غیر خدا. آن قیام، قیام طاغوتی است؛ غلبه ظالمی بر ظالم دیگر، غلبه چپاولگری بر چپاولگر دیگر. قیامی که خدای تبارک و تعالی دستور می‌فرماید، قیام للَّه است. باید ما توجه داشته باشیم که اگر قیام للَّه شد، پشتوانه‌اش‌ …

فرق ماهوی با قیام برای منفعت دنیایی و غفلت متفکران دنیا از آن

… جهات قیامها را در نظر داشتند، آنها هم اعتقادشان همینها بوده است که نمی‌شود یک همچو کاری انجام بگیرد، لکن آنها از یک‌ مطلب غافل بودند و آن اینکه فرق است ما بین قیامهایی که برای خدا نباشد؛ قیامهایی که برای منفعت دنیایی باشد؛ برای غلبه یک کسی بر کس دیگر باشد؛ برای پیروزی یک قدرت بر قدرت دیگر باشد، این قیامها فرق دارد با قیامی که للَّه باشد. آنها این نکته را نمی‌دانستند که قیام للَّه کیفیتش، ماهیتش با قیامهایی که غیر خدایی باشد، هر چه باشد، این با هم فرق دارد. قیام للَّه پشتوانه‌اش قدرت خداست، پشتوانه‌اش تفنگ نیست، پشتوانه‌اش مسلسل نیست،. پشتوانه‌اش قدرت خداست. وقتی قدرت خدا در بین آمد، دیگر قدرتی در مقابل او نمی‌تواند عرض اندام کند. لهذا، این ملت که سر تا سر کشور فریاد می‌کردند که ما اسلام را می‌خواهیم و همه قیام …

همراهی خدا در صورت قیام برای او مانند ملت ایران

برخیزید ای غیرتمندان، و این حزب جنایتکار را در هم کوبید و صدام و رفقای فاجر او را به جهنم فرستید و حکومتی اسلامی- انسانی با همراهی ملت به دست آورید؛ و تا دیر نشده است فرصت را از دست ندهید که اگر برای خداوند تعالی قیام کنید، خدا با شماست، همان طور که دیدید خداوند قادر با ملت ایران- که برای رضای او نهضت کردند- بود و اکنون نیز پشتیبان آنان است.

عقب‌نشینی نکردن نهضت مبتنی بر معنویت و عقیده

دشمنان ما گمان می‌کردند با توطئه‌های فرسایشی می‌توانند نهضت اسلامی و انقلاب شکوهمند این ملت شهیدپرور را به سردی و سستی سوق دهند، غافل از آنکه قیامی که برای خدا است و نهضتی که بر اساس معنویت و عقیده است، عقب‌نشینی نخواهد کرد.

فدا کردن جان مردم و جوانان با اخلاص، شاهد للّه بودن قیام

شواهد بر اینکه این قیام للَّه بود اینکه مردم جان خودشان را در طَبَق اخلاص گذاشتند، جان جوانهایشان را با گشاده رویی در طبق اخلاص گذاشتند و به میدان آمدند. شاهد دیگر اینکه ما با چی غلبه کردیم بر اینها؟ ما چه داشتیم؟ آنها همه چیز داشتند، آنها امریکا داشتند، آنها شوروی داشتند، آنها همه ممالک اسلامی- الّا کمی را- داشتند و قدرت نظامی‌شان قدرت مدرنی بود که می‌گویند در این طرف شرق، همچو قدرتی نبوده است. و [لی‌] ما هیچ …

دلسرد نشدن کسی که برای خدا قیام کرده است

ملت ما دید که اسلام دارد به دست طوایف مختلفی که طمع دارند بر این کشور و طمع دارند بر ذخایر این کشور، دارد اسلام از بین می‌رود؛ آنها با اهدای خون جوانان خودشان و با زیانهای زیادی که دیدند، قیام کردند برای اسلام. اگر قیام کرده بودند برای اینکه به نوایی برسند و حالا مثلًا نرسیده‌اند البته دلسرد می‌شوند. اما کسی که برای خدا قیام کرده است، خدا همیشه هست و احکام اسلام همیشه هست و شما جوانها و شما عزیزانی که در اطراف مملکت هستید، همیشه برای اسلام هستید. و آذربایجان همیشه سنگر این کشور بوده است و حالا هم این سنگر هست، این سنگر تا آخر هم هست.

نترسیدن ملتی که برای خدا قیام کرده از قدرت‌های جهان

… کند و شما را برای ما نگه دارد. و شما هم توجه داشته باشید به اینکه کشور از خود شماست و هر چه زحمت بکشید در این کشور، برای برادران خودتان و برای خودتان زحمت کشیدید. این طور نیست که شما زحمت بکشید و دیگران چیزهایی را که شما زحمت کشیده‌اید به جیب خودشان بکشند. امروز بحمد الله اسلام در اینجا قوه پیدا کرده است و ان شاء الله احکام اسلام هم پیاده خواهد شد و دولت اسلامی هم قدرت خودش را با پشتیبانی شما دارد و از هیچ یک از این قدرتهایی که در عالم هستند و ارعاب می‌کنند ملت ما را، ما نمی‌ترسیم؛ برای اینکه ما برای خدا قیام کردیم. ملت ما برای خدا قیام کرده است و ملتی که برای خدا قیام کند از هیچ چیز نمی‌ترسد و آسیب نمی‌بیند. و خدا با شماست و نگهدار شما.

پایداری و استمرار کشوری که برای خدا قیام کرده است

… پایمال بشود، خزاین مملکت به جیب اجانب برود، ملت ما قیام کرد برای خدا و برای احیای احکام الهی و با شور و شعف به میدان رفت و با دادن فداییان بسیار و شهدای بیشمار غلبه کرد بر کفر و نفاق و دست ابرقدرتها را از این کشور کوتاه کرد. و این برای اسلام بود و برای خدا. یک کشوری که برای خدا قیام کرده است، برای خدا هم پایدار می‌ماند و برای خدا هم ادامه می‌دهد. و لهذا، این اشخاصی که پیش خودشان می‌نشینند حساب می‌کنند، یا بیحساب می‌خواهند این کشور را به خیال خودشان نگذارند به پیش برود و این انقلاب را نگذارند که گرم بماند و پر شور، اینها یک‌ مطالبی را عنوان می‌کنند و منتشر می‌کنند. آن چه شده است که شما جوانان عزیز را …