برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعیبرخاستن برای خدا و انجام تکلیف الهی بهعنوان مبنای حرکت و اصلاح.
امام خمینی
دستور قرآن به قیام برای خدا و تمایز آن از قیام طاغوتی
… بر ضد ظالم دیگر، از یک ستمکاری برای ستمکار دیگر. نهضتها همچو نبوده است که همه آنها نهضتهای صحیح باشد، بلکه غالباً نهضتهایی بوده است که یک رژیم ظالمی میآمده است و رژیم ظالم دیگر را از بین میبرده است و خودش جایگزین آن میشده است و به ظلم ادامه میداده است. آن دستوری که قرآن مجید در چند کلمه فرمودهاند برای نهضت، که کیفیت نهضت باید چه باشد، آن این آیه شریفه است که میفرماید: انَّما اعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ. خطاب میفرماید به رسول خدا که بگو به امّت که من یک موعظه فقط دارم و آن این است که قیام بکنید برای خدا. اگر یک نفرید برای خدا قیام کنید، اگر جمع هستید برای خدا قیام کنید. قیام برای خدا در مقابل تمام قیامهایی که طاغوتی است و اگر برای خدا نشد شیطانی است. طاغوت است و الله. قیام هم یا برای خداست یا برای غیر خدا. آن قیام، قیام طاغوتی است؛ غلبه ظالمی بر ظالم دیگر، غلبه چپاولگری بر چپاولگر دیگر. قیامی که خدای تبارک و تعالی دستور میفرماید، قیام للَّه است. باید ما توجه داشته باشیم که اگر قیام للَّه شد، پشتوانهاش …
قیام برای خدا نه برای عنوان و جاه و مقام و پول، یگانه موعظهٔ خدا
جدیت کنید که کارهایتان برای خدا باشد، قیامتان للَّه باشد: اعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ انْ تَقُومُوا للَّهِ مَثْنی وَ فُرادی؛[4] موعظه یک موعظه است، یک موعظه. میفرماید که به آنها بگو که یک موعظه من دارم- یعنی خدا یک موعظه دارد به شما- این است که قیام کنید برای خدا. قیامتان برای خدا باشد؛ نه قیامتان برای پیدا کردن یک عنوانی- نمیدانم- یک جاهی، یک مقامی، یک پولی، یک چه. نه، این طور نباشد. اگر قیام برای خدا باشد، پشتوانه خدا باشد، یک طمانینهای در نَفْس پیدا میشود که دیگر شکست توی آن نیست؛ یک حالت نفسانی در انسان پیدا میشود برای اینکه به یک قدرت لا یزال متصل شده است. آن کسی که برای تبعیت از ذات مقدس حق تعالی حرکت میکند، …
قیام برای خدا و اقامهٔ حق، تکلیفی فردی و جمعی
… میفرماید که یک موعظه، فقط من یک موعظه به شما میکنم- یک موعظهای که واعظش خداست و آورنده موعظه پیغمبر اکرم است و میفرماید فقط یک موعظه است، این موعظه باید اهمیتش خیلی زیاد باشد که با این تعبیر میفرماید. آن موعظه این است که «ان تقوموا للَّه مثنی و فرادی»؛ اینکه قیام کنید برای خدا، برای اقامه حق قیام کنید. لازم نیست که اول یک اجتماعاتی باشد، «ثُمّ»[2] انسان بعد از اجتماعات قیامی کند. یکی یکی هم این تکلیف هست- «مثنی و فرادی»- «فُرادی» هم هست، دوتا دوتا هم هست؛ این دیگر اقل جمعش است. یعنی تنهایی تکلیف به قیامِ للَّه هست، و «اجتماعی» هم که اقلش دوتاست. از دوتا شروع میشود به بالا؛ هر چه بالا رفت. میزان این است که انسان تشخیص بدهد که «لِلّه» هست این قیام. برای خدا هست آن قیام. دیگر اگر لِلّه شد و برای خدا شد، از اینکه …
موعظهٔ الهی به قیام برای خدا بهصورت جمعی و فردی
قُلْ انَّما اعِظُکم بِواحدهٍ انْ تَقُومُوا للَّه مَثْنی و فُرادی؛[1] خداوند تعالی تکلیف ما را معین فرمودهاند: به رسول اکرم میفرمایند که بگو به مردم که فقط من یک موعظه دارم- واعظ، خدای تبارک و تعالی، واسطه تبلیغ پیغمبر اکرم- موعظه، یک موعظه فقط انَّما، فقط یک موعظه من به شما بگویم، گوشها باز است که یک موعظه به این اهمیت [را بشنود] که خداوند میخواهد بفرماید و مامور کرده است پیغمبر اکرم را و موعظه هم یکی هست: انْ تَقُومُوا للَّه موعظه این است که برای خدا قیام کنید، آن هم «مَثنی وَ فُرادی»؛ آن یک موعظه این است که به امت امر میفرماید به وسیله رسول اکرم، که انْ تقوموا للَّه: برای خدا قیام کنید؛ نهضت کنید؛ دو تا دو تا؛ اقل اجتماع؛ اقل جمعْ؛ دو تا دو تا؛ تنهایی هم وسیله است؛ اجتماعی حتی تا دو نفر دو نفر، و «فُرادی» تنهایی.
قیام برای خدا، میزان آغاز سیر در کارهای فردی و اجتماعی
میزان در اول سیر، قیام للَّه است هم در کارهای شخصی و انفرادی و هم در فعالیتهای اجتماعی. سعی کن در این قدم اول موفق شوی که در روزگار جوانی آسانتر و موفقیّتآمیزتر است. مگذار مثل پدرت پیر شوی که یا درجا زنی و یا به عقب برگردی، و این محتاج به مراقبه و محاسبه است. اگر با انگیزه الهی مُلک جنّ و انس کسی را باشد، بلکه اگر به دست آورد، عارف بالله و زاهد …
قیام لله، زیربنای مکتب مبارزه و انقلاب امام و ریشهٔ قرآنی آن
امّا در مسئلهی مکتب و اصول و هدفها. اگر بخواهیم زیربنای مکتب مبارزهی امام را و انقلاب امام را در یک جمله عرض بکنیم، باید بگوییم زیربنای همهی فعّالیّتهای ایشان «قیام لله» بود؛ هدف، قیام لله [بود]؛ همان که در یادداشت معروفشان در دوران جوانی در دفتر مرحوم وزیری یزدی[5] (رحمة الله علیه) نوشتهاند: قُل اِنَّمآ اَعِظُکُم بِواحِدَةٍ اَن تَقوموا لِلّهِ مَثنَی وَ فُرادَی؛[6] قیام لله، که این قیامِ لله ریشهی قرآنی بسیار مستحکمی دارد. قیام لله در همین آیهی سورهی سبأ ــ قُل اِنَّمآ اَعِظُکُم ــ [بیان شده]، یا «قوموا لِلّهِ قانِتین»[7] در سورهی مبارکهی بقره، یا در آیهی دیگری در سورهی مدّثّر در اوّل بعثت: یا اَیُّهَا المُدَّثِّر* قُم فَاَنذِر؛[8] «قیام لله» یعنی این. حالا این «قیام لله» در هر دورهای ممکن است به نحوی باشد.
پدید آمدن عوامل بیشمار تحول بهدست خدا در پی قیام برای او
برای نجات یک کشور، میلیونها عامل و فعل و انفعال لازم است: عوامل طبیعی، عوامل انسانی، عوامل بینالمللی، عوامل سیاسی و اقتصادی. مجموعهی این عوامل باید به کار بیفتد تا یک ملتی بتواند در زندگی خودش تحول ایجاد کند. این عوامل، دست ما انسانها نیست و با ارادهی ما ارتباط مستقیمی ندارد؛ اما ما وقتی که «قیام للَّه» میکنیم، خدای متعال با یک حرکت ما هزاران و میلیونها حرکت و فعل و انفعال را در فضای زندگی اجتماعی به وجود میآورد و تحول ایجاد میشود؛ عیناً مثل طبیعت. شما یک نهال کوچک را در خاک فرو میکنید - از شما فقط همین کار است. این، کار کمی است - اما این نهال با میلیونها فعل و انفعال در خاک و در خودِ بافت گیاهی، در فضا و هوا به یک درخت بزرگ تبدیل میشود؛ شاخ و برگ میدهد؛ میوه میدهد و نسبت به آن وضعیت …
قیام برای خدا، واجبترین کار و ممکن در همهٔ سطوح
آخرین مطلب را در ضمن این آیهى شریفه عرض مىکنم که فرمود: «قل انّما اعظکم بواحدة ان تقوموا للَّه مثنى و فرادى ثمّ تتفکّروا[5] »؛ قیامللَّه - مثنى و فرادى - واجبترین کار ماست؛ در همهى سطوح هم این ممکن است.
دعوت پیامبر به قیام و حرکت و خروج از جمود برای رسیدن به اهداف عالی
… بالقلم[1] ». ابتدا تعلیم را مطرح کرد. دانش، وسیله نجات و رستگاری انسان است که به زمان و مکانی خاص بستگی ندارد و مربوط به همه دورههای زندگی بشر است. پیغمبر، انسانها را به حرکت و قیام دعوت کرد. خدای متعال در اوّلین آیاتِ نازل بر پیغمبر فرمود: «قم فأنذر[2] »؛ قیام کردن، حرکت کردن، از حالت رکون و جمود خارج شدن و خود را مسؤول دانستن. «قل انّما اعظکم بواحدة أن تقوموا للَّه[3] »؛ قیامِ للَّه در همه شرایط زندگی بشر کارساز است و بدون قیام و حرکت نمیشود به هیچیک از اهداف عالیه رسید.
مسئولیت قیام برای نجات بشر و بنای جوامع بر اندیشهٔ الهی
باید بدانیم که در مقابل بشریّت مسئول هستیم؛ خداوند نعمت خود را توسّط پیامبران (علیهم السّلام) بر ما تمام کرده است. ما نباید نظارهگر ظلم و فساد میلیونها انسان بیچاره باشیم؛ بر ما است که براى نجات بشریّت قیام کنیم و جوامع، حکومتها و زندگى فردى و اجتماعى را بر اساس اندیشهى الهى بنا کنیم. لذا در قدم اوّل باید زنگارها از چهرهى تابناک راه خدا برداشته شود و به دور از تعصّبها و پیشداورىها به سِیر تکاملى ادیان الهى توجّه کنیم و کاملترین ادیان را که اتمام نعمت الهى در آن است، براى حرکت خود برگزینیم.
قالَ الله تَعالی قُل اِنَّما اَعِظُکُم بِواحِدَة اَن تَقوموا لله مَثنی و فُرادی. خداوند تبارک و تعالی در این آیهی شریفه خطاب به رسول اعظم صلیاللهعلیهوآله میفرمایند به امّت بگو من شما را تنها به یک امر موعظه میکنم که برای خدا دو نفر دو نفر یا هر یک به تنهایی بپاخیزید. این کریمه، مَطلع اولین پیام و یکی از قدیمیترین اسنادی است که شخصیت بیبدیل عبد صالح و روح بزرگ عصر و زمان ما، رهبر کبیر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی، در آن، ملّت ایران را به قیام برای خدا دعوت کرده است.