رفتن به محتوای اصلی

قیام للهاصطلاح

نام‌های دیگر: قیام برای خدا

مقایسهٔ دیدگاه رهبران
توضیحتهیه‌شده با هوش مصنوعی

برخاستن برای خدا و انجام تکلیف الهی به‌عنوان مبنای حرکت و اصلاح.

نخستین کاربرد در متن‌های این سایت:پیام به ملت ایران (دعوت به قیام برای خدا)— ۱۳۲۳/۰۲/۱۵

سیر زمانی

از ۱۳۲۳ تا ۱۳۶۳
۱۳۲۳۱۳۶۳

فقط سال ۱۳۵۸همهٔ سال‌ها

تعریف در کلام رهبر

قُلْ انَّما اعِظُکم بِواحدهٍ انْ تَقُومُوا للَّه مَثْنی و فُرادی‌؛[1] خداوند تعالی تکلیف ما را معین فرموده‌اند: به رسول اکرم می‌فرمایند که بگو به مردم که فقط من یک موعظه دارم- واعظ، خدای تبارک و تعالی، واسطه تبلیغ پیغمبر اکرم- موعظه، یک موعظه فقط انَّما، فقط یک موعظه من به شما بگویم، گوشها باز است که یک موعظه به این اهمیت [را بشنود] که خداوند می‌خواهد بفرماید و مامور کرده است پیغمبر اکرم را و موعظه هم یکی هست: انْ تَقُومُوا للَّه موعظه این است که برای خدا قیام کنید، آن هم «مَثنی‌ وَ فُرادی‌»؛ آن یک موعظه این است که به امت امر می‌فرماید به وسیله رسول اکرم، که انْ تقوموا للَّه: برای خدا قیام کنید؛ نهضت کنید؛ دو تا دو تا؛ اقل اجتماع؛ اقل جمعْ؛ دو تا دو تا؛ تنهایی هم وسیله است؛ اجتماعی حتی تا دو نفر دو نفر، و «فُرادی‌» تنهایی.
قُل انَّما اعِظُکمْ بِواحِدَهٍ انْ تَقُومُوا للَّهِ مَثْنی‌ و فُرادی[1]؛ خدای تبارک و تعالی در این آیه می‌فرماید که یک موعظه، فقط من یک موعظه به شما می‌کنم- یک موعظه‌ای که واعظش خداست و آورنده موعظه پیغمبر اکرم است و می‌فرماید فقط یک موعظه است، این موعظه باید اهمیتش خیلی زیاد باشد که با این تعبیر می‌فرماید. آن موعظه این است که «ان تقوموا للَّه مثنی و فرادی»؛ اینکه قیام کنید برای خدا، برای اقامه حق قیام کنید. لازم نیست که اول یک اجتماعاتی باشد، «ثُمّ»[2] انسان بعد از اجتماعات قیامی کند. یکی یکی هم این تکلیف هست- «مثنی و فرادی»- «فُرادی‌» هم هست، دوتا دوتا هم هست؛ این دیگر اقل جمعش است. یعنی تنهایی تکلیف به قیامِ للَّه هست، و «اجتماعی» هم که اقلش دوتاست. از دوتا شروع می‌شود به بالا؛ هر چه بالا رفت. میزان این است که انسان تشخیص بدهد که «لِلّه» هست این قیام. برای خدا هست آن قیام. دیگر اگر لِلّه شد و برای خدا شد، از اینکه تنها هستیم، از اینکه جمعیتمان کم است، دیگر وحشتی نیست. قیام اگر للَّه هست، برای خداست، قیامِ لِلّه هیچ خسران ندارد، هیچ ضرر توی آن نیست.
جدیت کنید که کارهایتان برای خدا باشد، قیامتان للَّه باشد: اعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ انْ‌ تَقُومُوا للَّهِ مَثْنی‌ وَ فُرادی‌؛[4] موعظه یک موعظه است، یک موعظه. می‌فرماید که به آنها بگو که یک موعظه من دارم- یعنی خدا یک موعظه دارد به شما- این است که قیام کنید برای خدا. قیامتان برای خدا باشد؛ نه قیامتان برای پیدا کردن یک عنوانی- نمی‌دانم- یک جاهی، یک مقامی، یک پولی، یک چه. نه، این طور نباشد. اگر قیام برای خدا باشد، پشتوانه خدا باشد، یک طمانینه‌ای در نَفْس پیدا می‌شود که دیگر شکست توی آن نیست؛ یک حالت نفسانی در انسان پیدا می‌شود برای اینکه به یک قدرت لا یزال متصل شده است. آن کسی که برای تبعیت از ذات مقدس حق تعالی حرکت می‌کند، این مثل یک قطره‌ای که پشتوانه‌اش دریا، دریای غیر متناهی ... ماها چیزی نیستیم خودمان؛ قطره، از قطره هم کوچکتر هستیم اما اگر چنانچه متصل بشویم به آن دریا، دریای غیر متناهی، حکم همان دریا پیدا می‌شود. وَ ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی[5]؛ خدا به پیغمبر می‌فرماید که تو آن وقت که تیر انداختی، تیر تو انداختی لکن تو نینداختی، خدا انداخت؛ یعنی دست تو دست خداست. الآن تیر انداختن تو تیر انداختن خداست برای اینکه تو خودت را متصل کردی به او. تو دیگر خودت چیزی نیستی، هر چه هست اوست. وقتی هر چه هست او باشد، دیگر ما رَمیْتَ اذْ رَمَیْتَ. «رَمَیْتَ» لکن «ما رَمَیْتَ»: تو انداختی و تو نینداختی. تو انداختی، خوب به حَسَب صورت من انداختم اما این دستْ دستِ خدا بوده است. آنهایی که با تو بیعت کردند، انَّما یُبایِعُونَ الله[6]؛ بیعت با خداست برای اینکه متصل شده به یک قدرت لا یزال، متصل شده به خدا؛ حالا این طور شده است که دست او را با آن بیعت می‌کنند. خدای تبارک و تعالی می‌فرماید که آنهایی که با تو بیعت کردند با خدا بیعت کردند. با همین دست با خدا بیعت می‌شود برای اینکه این دست دیگر دست خود نیست؛ این دستْ دستِ اوست. خوب البته این یک مقامی است که برای من و شما مَیْسور نیست اما برای خدا کار کردن که میسور است. یکوقت همه چیز نمی‌بیند مگر خدا، حرکت‌ نمی‌کند مگر لِلّه، اراده نمی‌کند مگر آن اراده خدا باشد، سِیْر نمی‌کند مگر سِیْرُ الله باشد؛ راهْ راهِ اوست نه خودش، خودش هیچ؛ خودش هیچ، همه او؛ خودش را از بین می‌برد، جای او یک قدرت لا یزال می‌نشیند. یک وقت این طور است. این ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی‌ یا یک مرتبه‌ای بالاتر از این هم هست. یکوقت نه، این طور نیست لکن باز برای خداست. شما برای خدا قیام می‌کنید، شما نهضتتان برای خداست، برای این است که احکام خدا جریان پیدا بکند، مقصد نداریم که حالا به یک نوایی برسید؛ فرض در اینجا یک مثلًا فرصت طلبی باشد، حالا به یک نوایی برسید؛ این نیست؛ لکن می‌بینید که دین خدا در معرض خطر است، بندگان خدا. که خدا عنایت به آنها دارد؟، بندگان خدا در معرض خطر هستند، بندگان خدا در عذاب هستند از دست یک ظالم؛ شما برای نجات بندگان خدا، نه نجات عمو و پسر عمو، نجات بندگان خدا [قیام می‌کنید].

شاهدها (۲۹ پاراگراف)

شکست‌ناپذیری و عقب‌نشینی‌ناپذیری قیام برای خدا

… با رنج، جوانهایش پیاده می‌آیند و غسل شهادت می‌کنند و پیشقدم برای شهادت هستند، پیروزند اینها. شما جوانها پیروزید ان شاء الله. و آنها که گمان می‌کنند که با یک ترور، با یک راه انداختن ناراحتیهایی می‌توانند این ملت را از راه خودش منحرف کنند اشتباه می‌کنند. ملت ما بیدار شده است و قیام کرده است و قیام برای خدا. کسی که قیام برای خدا کرده است این شکست ندارد. عقب‌نشینی ندارد. و کشته شدن بعضی افراد هر چه هم شخصیتی باشد، در روحیه ملت ما تاثیر بد ندارد، بلکه بیشتر تهییج می‌کند. ملت را که برای خدا می‌خواهد کار بکند، دانشجویی که برای خدا می‌خواهد این نهضت را برساند به آخر، کشاورزی که برای خدا می‌خواهد این نهضت را به آخر برساند، هر چه …

برای خدا بودن قیام، شرط نخست پیشبرد انقلاب و جلب کمک الهی

اینها دیگر از هیچ چیز وحشت ندارند. چنانکه دیدیم که در خیابانها رفتند، در پشت بامها رفتند و مقابله کردند با دشمنها. مقابله کردند با توپ و تانک و پیش بردند. و از این به بعد هم ان شاء الله پیش می‌برند. لکن دو شرط در پیش بردن هست. یک شرط این است که برای خدا باشد. اگر یک قیامی برای خدا باشد خدای تبارک و تعالی کمک می‌کند. از کمی جمعیت نترسید. ولی بحمد الله جمعیتهاتان زیاد است. در صدر اسلام یک جمعیت سی هزاری به دو تا امپراتوری که به همه جهازهای سلاحی مجهز بودند و یکیشان هفتصد هزار نفر یا هشتصد هزار نفر نظامی مجهز به جنگ آورده بود. اینها با سی هزار نفر غلبه کردند. یکی از …

تفاوت قیام برای خدا با قیام برای دنیا در پایداری

دشمنهای ما می‌خواهند برای دنیا بزنند. شما برای خدا می‌خواهید جنگ بکنید، نهضتتان برای خدا بوده است. آنها برای دنیا بوده. این دو تا فرق، فرق بین این دو تا خیلی زیاد است که یک دسته‌ای برای خدا قیام کنند، یک دسته‌ای برای دنیا. آن که برای دنیاست تا ببیند که شاید دنیایش متزلزل بشود فرار می‌کند. آن که برای خداست تا آخر هم فرار نمی‌کند. در این جنگهایی که در اسلام؛ در صدر اسلام واقع شده است یک امور آموزنده است. خیلی امور آموزنده برای ماهاست. در یکی از افرادی که به حسب تاریخ، یک فردی که با یک فرد دیگری مقابل شده بود، آن طرف که دشمن بود و کافر بود، نیزه را زد به سینه یا شکم این مسلمان از آن طرف …

پیروزی در پی الهی بودن مقصد و اجرای احکام اسلام

… باشید، که پشتوانه شما خداست. شما امروز مثل لشکرهای صدر اسلام هستید. مثل آن است که در رکاب رسول اکرم جنگ می‌کنید. همان طور که آنها با عده‌های قلیل به اذن خدا بر عده‌های کثیر، بر لشکرهای کثیر غلبه کردند، شما هم غلبه خواهید کرد بر دشمنها، هر چه بزرگ باشند. وقتی مقصد خدا باشد، مقصد این باشد که اسلام زنده بشود، مقصد این باشد که احکام اسلام در مملکت جاری بشود، مقصد که الهی شد دنبالش پیروزی است. این دست و پاهایی که می‌زنند اینها و کارهای غیر عقلایی که می‌کنند، می‌بینید که به نفع ما تمام می‌شود، به نفع شما تمام می‌شود، ترور می‌کنند به خیال اینکه ما را بترسانند، ملت ما را بترسانند، می‌بینند که شجاعتشان افزون می‌شود، و فریادشان بیشتر و اجتماعاتشان …

شکست‌ناپذیری قیام و عمل برای خدا در حقیقت

کسانی که برای خدا کار می‌کنند هیچ وقت باخت در آن نیست. آنهایی که برای دنیا کار می‌کنند باخت دارند که اگر نرسیدند خوب، باختند و عمرشان را هم هدر دادند. اگر برسند هم باخت دارند، لکن آنهایی که برای خدا قیام می‌کنند، اطاعت امر خدا را میِ‌خواهند بکنند، نهضت برای خدا، قیام برای خدا، عمل برای خدا، این هیچ وقت شکست ندارد. در ظاهر هم اگر خیال بشود که ما نتوانستیم، پس شکست خورده‌ایم، نه. به حَسَبِ واقعش شکستی نخوردیم؛ برای اینکه ما برای خدا کار کردیم، و کسی که برای خدا کار بکند، همین دنیا نیست قضیه؛ جاهای دیگر ما داریم، بُرد آنجاست.

قیام فردی علیه نفس و قیام همگانی علیه قدرت‌های شیطانی و پیروزی قیام الهی

… می‌دانید که تمام بدبختیهای شما در تفرقه و اختلاف بین سران کشورهای شما و بالنتیجه بین خود شماست؟ از جای برخیزید و قرآن کریم را به دست گرفته و به فرمان خدای تعالی گردن نهید تا مجد خود و عظمت اسلام عزیز را اعاده کنید. بیایید و به یک موعظه خداوند گوش فرا دهید؛ آنجا که می‌فرماید قُلْ انَّما اعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ انْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنی‌ وَ فُرادی[7] همه قیام کنید و برای خدا قیام کنید؛ قیام فرادی‌ در مقابل جنود شیطانیِ باطنِ خودتان، و قیام همگانی در مقابل قدرتهای شیطانی. اگر قیام و نهضت، الهی و برای خدا باشد پیروز است. ای مسلمانان جهان وای مستضعفان عالم! دست به دست هم دهید و به خدای بزرگ رو آورید و به اسلام پناهنده شوید، و علیه مستکبران و متجاوزان به حقوق ملتها پرخاش کنید. ای زائران خانه خدا، در مواقف و مشاعر الهی به‌ هم بپیوندید و از خداوند تعالی نصرت اسلام و مسلمین و …

نهراسیدن کسی که برای خدا کار می‌کند حتی از شکست ظاهری

… که شما می‌بینید. فرض کنید چیزهایی که اینها داشتند گرو بانکهاست، و پول از آن گرفته‌اند. اینها در چند ماه قبلش معلوم می‌شود که به فکر این بودند که از بین خواهند رفت؛ دنبال این بودند که همه چیز را ببرند، و بردند همراه خودشان؛ ولی خدا با ماست، و خدا با شماست. و کسی که برای خدا کار می‌کند، قیام برای خدا می‌کند، این از هیچ چیز نباید بترسد؛ یعنی از اینکه شکست هم بخورد نباید بترسد، این شکست نیست. ما برای خدا کار می‌کنیم. سید الشهدا هم شکست خورد، اما برای خدا کار می‌کرد و شکست داده. در عین حالی که در صورتْ شکست خورد، شکست داد. شما هم ان شاء الله پیروز خواهید شد. و ان شاء الله امیدواریم که آن طور که ما می‌خواهیم اسلام تحقق پیدا بکند؛ اسلام متحقق بشود. وقتی که متحقق شد، همه …

قیام برای خدا، یگانه موعظهٔ الهی و سرآمد همهٔ موعظه‌ها

… اَعِظُکُمْ بِوَاحِدَهٍ اَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَی و فُرَادَی[2] خداوند تعالی می‌فرماید که به مردم ابلاغ کن که من شما را به یک چیز دعوت می‌کنم، موعظه به یک چیز. واعظ خدا؛ واسطه رسول اکرم؛ و ملت- همه ملتها، همه مخلوق- طرف موعظه که قهراً ماها هم هستیم. و آن یک موعظه که خدای تبارک و تعالی می‌فرماید بگو من یک موعظه دارم، این یک موعظه باید سرآمد تمام موعظه‌هایی باشد که خدای تبارک و تعالی فرموده است و انبیاء و اولیاء و همین طور هم هست، این یک موعظه این است که اَنْ تَقُومُوا للَّهِ قیام کنید و نهضت کنید برای خدا. اهل معرفت- شما طلبه هستید، باید با زبان طلبگی هم به شما عرض کنم- اهل معرفت می‌گویند که اول منزل سلوک، «یَقظه[3]» است؛ یعنی «بیداری.» و به همین آیه تمسک می‌کند خواجه عبد الله انصاری از منازل السائرین[4]- که منازل اهل سلوک را ذکر می‌کند- اول منزل را منزل …

لزوم خالص بودن قیام فردی و گروهی و نهضت‌ها برای خدا

و یکی از چیزهایی که ظاهر آیه است این است که نهضتهایی که می‌کنید، قیام که می‌کنید «للَّه» باشد: «ان تقوموا للَّه». إنَّما اَعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ اَنْ تَقُومُوا للَّهِ مَثْنی وَ فُرادی یعنی خودتان هستید، قیام کنید «للَّه». جمعیت هم که هستید، گروهها هم که هستید، باز قیامتان «للَّه» باشد. فقط قیام نباشد. این قیام را و این نهضتها را همه گروههایی که [در] عالم هستند- چه اشخاصی که انحراف دارند و چه اشخاصی که ندارند- یک نهضت‌هایی دارند، لکن آنکه مورد موعظه است و خدای تبارک و تعالی به آن یک چیز موعظه کرده است بشر را؛ این است که قیامتان «للَّه» باشد؛ آلوده نباشد به هواهای نفسانی آلوده نباشد؛ به وسوسه‌های شیطانی، آلوده به دنیا نباشد.

لزوم حفظ قیام برای خدا و شرط پیروزی بودن آن

این اراده حق تعالی دنبال اینکه شما اجتماعتان، اجتماع اسلامی بود: یَدُ اللهِ مَعَ الجَمَاعَهِ.[1] اجتماع، اجتماع اسلامی بود و قیام، قیام انسانی- اسلامی بود و خداوند به شما آزادی را هدیه داد؛ برای اینکه برای او قیام کردید. این قیامی که برای اوست حفظ کنید. مادامی که برای او کار کنید، اجتماعتان برای او باشد پیروز هستید و من امیدوارم که این اجتماعات شما تا آخر محفوظ باشد و برای خدا باشد. خداوند همه شما را سعادتمند کند خداوند کشور شما را مستقل و آزاد کند و آزادی را از کشور شما نگیرد.

موعظهٔ یگانهٔ خدا به پیامبر: قیام برای خدا، فردی یا جمعی

… فکر این نباشد که امسال زراعت چطور است، باران آمده یا نه. اینها فکرهایی است که شما را از آن قدرت بازمی‌دارد؛ از آن قدرت الهی بازمی‌دارد. شما «قیام للَّه» کردید. آن وصیتی که خدای تبارک و تعالی به پیغمبر اکرم فرمود که به آنها بگو من یک حرف دارم، یک موعظه دارم؛ هیچ چیز دیگر من نمی‌گویم، یک موعظه: انَّمَا اَعِظُکُم بِوَاحِدَهٍ اَن تَقُومُوا ل[1]) 55 (. نهضت کنید برای خدا. یک نفر هستی، برای خدا نهضت کن، پیروز می‌شوی. همه هستید، با هم برای خدا نهضت کنید.

جان‌فشانی مردم در خیابان‌ها نشانهٔ قیام برای خدا

شما برای خدا نهضت کردید، دلیلش اینکه جان را گذاشتید کف دست و راه افتادید در خیابانها و فریاد کردید اسلام. این دلیل بر این است که شما برای خدا کردید این کار را. اگر برای خدا نبود، خوب، کسی جان برادرش را، خودش را نمی‌دهد. تو می‌دانی که دارد تفنگ می‌آید، دارند مسلسل می‌بندند؛ دارد توپ می‌آید، تانک می‌آید، سرباز مسلح است. این دلیل بر این است که برای خدا این کار انجام گرفت. همین وصیت خدا موعظه‌ای که خدا کرده است، عمل شد: اعظکم بواحده. یکی. إنما اعظکم بواحده. به آنها بگو که من فقط …

شکست‌ناپذیری قیام و عمل و نهضت برای خدا

… این است که قیام کنید، و قیامْ «للَّه» باشد؛ «قیام للَّه» کنید. البته آن حضرتْ قیامِ للَّه می‌فرمایند؛ و آن لِلّهی که و آن خلوصی که برای ایشان هست، برای دیگران نیست لکن شیعه‌های بزرگوار آن حضرت هم باید پیروی از او بکنند در اینکه قیام کنند «للَّه،» برای خدا؛ که اگر قیام برای خدا باشد، اگر عمل برای خدا باشد اگر نهضت برای خدا باشد، شکست ندارد. برای اینکه آن چیزی که برای خدا هست اگر در صورت هم خیال بشود که شکست خورد، به حَسَب واقع شکست نخورده است. حضرت امیر- سلام الله‌ علیه- با معاویه جنگ کردند و شکست خوردند لکن شکست نبود. این شکستِ صوری، شکست حقیقی نبود؛ چون قیامْ للَّه بود، قیامِ للَّه، این شکست ندارد. تا امروز هم او غالب است، تا ابد هم او غالب است.

تکلیف همیشگی قیام هنگام در خطر بودن دین، بی‌ترس از شکست

… انْ تَقُومُوا للَّه اینکه برای خدا قیام کنید؛ وقتی که دیدید که دین خدا در معرض خطر است، برای خدا قیام کنید. امیر المومنین می‌دید که دین خدا در خطر است، معاویه دارد وارونه می‌کند دین خدا را، برای خدا قیام کرد. سید الشهدا هم همین طور برای خدا قیام کرد. هر وقت دیدید- این یک مطلبی است که برای یک وقت نیست؛ موعظه خدا همیشگی است- هر وقت دیدید که بر ضد اسلام، بر ضد رژیم انسانی- اسلامی- الهی خواستند که قیام کنند، خواستند وارونه کنند مسائل اسلام را، به اسم اسلام اسلام را بکوبند، اینجا للَّه باید قیام کرد. و نترسید از اینکه شاید نتوانیم، شاید شکست بخوریم؛ شکست تویش نیست.

وصیت خدا به امت به قیام فردی و جمعی برای خدا و استقامت در آن

… ... در سوره «شورا» امر شده است که پیغمبر استقامت کند. در سوره «هود» امر شده است پیغمبر و امت استقامت کنند. استقامت امت را هم در سوره «هود» خواسته است خدای تبارک و تعالی .... که پیغمبر می‌فرماید که مرا پیر کرد این آیه؛ برای اینکه امرِ مشکل مهمی است. قیام برای خدا، و استقامت دنبال آن قیام. در وصیت خدا به وسیله پیغمبر برای امت؛ این است که قیام کنید برای خدا، یکی یکی قیام کنید، جمع جمع قیام کنید؛ لکن قیام برای خدا.[4] در این آیه است که استقامت کنید.

شکست‌ناپذیری قیامی که برای خدا و اسلام باشد

… من شاهد گرفتاریهایی که برای قشر روحانی در طول مدت حکومت رضا خان بود، گرفتاریهایی که حاصل شد، من خودم شاهد بودم و شریک بودم در آن گرفتاریها. و شما و ما شاهد خیانتها و جنایتهای این پسر بدتر از پدر بودیم. شما ملت شاهد همه این مصیبتها و جنایتها و خیانتها بودید. و شما ملت به خواست خدای تبارک و تعالی قیام کردید، قیام مردانه، قیام همه جانبه، قیام برای خدا. اگر قیام برای خدا باشد و برای اسلام و برای دین باشد، هیچ وقت شکست ندارد. پیشبرد شما برای همین وحدت کلمه و قیام برای خدای تبارک و تعالی و خواستار بودن جمهوری اسلامی شد. شما تا اینجا رساندید نهضت را، و از این به بعد باید دنبال کنید.

قیام برای خدا یگانه موعظهٔ الهی که همه‌چیز در آن است

دو مطلب را در نظر بگیرید: یکی «وحدت کلمه» که همه با هم باشید. و یکی «برای خدا بودن» که قیام‌مان و نهضتمان برای خدا باشد. خدای تبارک و تعالی دستور داده است به رسول اکرم- صلی الله علیه و آله و سلم- که بگو به امت ما که من یک موعظه دارم، فقط یک دانه موعظه؛ و آن این است که برای خدا قیام کنید، قیام کنید برای خدا: اَعِظُکُم بِوَاحِدَهٍ اَن تَقُومُوا للَّهِ[1] اگر چنانچه یک نفر هستید و می‌خواهید برای خدا قیام کنید، قیام کنید. برای خدا باشد، اگر اجتماعی هم هست قیامتان برای خدا باشد. این موعظه‌ای است که خدای تبارک و تعالی به وسیله وحی برای ملت ما فرستاده و فرموده همین یک موعظه را من دارم. توی این موعظه همه چیز هست. اگر ملت قیام بکند و قیام برای خدا باشد، این ملت پیروز است. الآن ما باید به این دستور الهی رفتار کنیم. این نهضتی که تا اینجا رساندید و- بحمد الله- قیام را کردید، و تا حالا هم آن طوری که من می‌فهمم «للَّه» بود، یعنی همه‌مان اسلام را خواستیم، این مطلب را ما باید …

قیام برای خدا رمز پیروزی پیامبر و لشکر اسلام بی‌ابزار جنگ

… را دعوت کند. مایوس نبود. دعوت زیرزمینی بود. یکی یکیها را به خود جذب کرد، تا وقتی که تشریف بردند به مدینه، مامور شدند که مردم را دعوت کنند به قیام: قُل إِنَّمَا اَعِظُکُم بِوَاحِدَهٍ اَن تَقُومُوا للَّه؛[5] در اینجا دعوت به قیام است. دعوت جمع به قیام جمع است؛ و مهم قیامِ للَّه، برای خدا. رمز پیروزی لشکر اسلام در صدر اسلام- با آنکه هیچ ابزار جنگی می‌شد بگویی نداشتند- قیامِ للَّه بود. نهضت برای خدا، ایمان به خدا، پیروز کرد پیغمبر اکرم را. مایوس نشدن و استقامت کردن در راه خدا، پیروزی را نصیب پیغمبر کرد. اصحاب رسول اکرم در صدر اسلام قدرت ایمان داشتند، و با قدرت ایمان به پیش رفتند؛ به طوری که با جمعیت بسیار کم و با نداشتن ابزار جنگ، بر دو امپراتوری بزرگ آن روز دنیا- روم و ایران- غلبه کردند. نهضت …

قیام همگانی برای خدا و پیروزی تا زمان بقای آن و وحدت

… قطره‌ها به هم پیوستند و سیل عظیمی ایجاد کردند؛ قیام همگانی و برای اسلام؛ قیام برای خدا؛ قیام برای جمهوری اسلام. این قیام در تمام اقشار ملت ما ریشه کرد و تمام اقشار را به هم پیوند داد؛ و ایمان در همه ظهور پیدا کرد؛ یک تحول روحی؛ یک تحول فکری، با اراده مصمم. از بچه‌های کوچک تا مردهای بزرگ، از دخترهای کوچک تا خانمهای بزرگ، همه اقشار، با هم قیام کردند و استقامت کردند اَن تَقُوموا للَّه؛ قیام برای خدا، جمعاً و فرداً. مادامی که این قیام برای خداست، مادامی که این وحدت باقی است، پیروز هستید. مادامی که این اجتماعات هست و از اقطاب مملکت در اینجا حاضر می‌شوند و با هم صدا بلند می‌کنند- از عشایر گرفته تا شهرستانها.

موعظهٔ الهی به قیام برای خدا و نبودن ترس و شکست در آن

برادران! این نهضت را حفظ کنید. مستقیم باشید: إِنَّمَا اَعِظُکُم بِوَاحِدَهٍ ان تَقُوموا للَّه؛ یک موعظه، فقط یک موعظه، خدای تبارک و تعالی به وسیله رسول اکرم به شماها کرده است؛ اینکه نهضت کنید و برای خدا نهضت کنید. اگر نهضت برای خدا باشد، از شهادت خوف نیست. شکست در نهضتی که برای خدا باشد نیست. مسلمین صدر اسلام می‌گفتند اگر بکشیم بهشت است، و اگر کشته شویم بهشت است. شما هم همین طور هستید.

قیام برای خدا در برابر ظلم و چپاول و ستم مستکبران

… نداشته باشید. برای اینکه ملتهای دیگر و دولتهای دیگر تابع امریکا نیستند. درِ دنیا به روی ما بسته نخواهد شد. ما خدا را داریم. درِ دنیا به روی ما بسته بشود، در رحمت خدا به روی ما باز است. ما برای خدا می‌خواهیم اقدام کنیم. ما قیام کردیم برای‌ خدای تبارک و تعالی. ما دیدیم که ظلم در این مملکت هست. ما دیدیم که چپاولگری در این مملکت هست. ما دیدیم که مستکبران، مستضعفان را دارند از بین می‌برند. قیام کردیم. ما برای خدا قیام کردیم. درِ همه ممالک هم به روی ما بسته بشود، درِ رحمت خدا به روی ما باز است. و ما اتکال به رحمت خدا و اتکال به قدرت خدا می‌کنیم. و شما قدرتمند باشید و به پیش بروید.

آسان بودن همه‌چیز برای کسی که برای حق و اسلام قیام کند

… دادیم؛ مرحوم آقای قاضی[1]- رحمه الله- به شهادت رسید، و قبل از او هم بوده است، و بعد از این هم خواهد بود، لکن این شهادتها اراده‌های شما را باید مصمَّم تر کند. شما در یک راهی قدم برمی‌دارید که در این راه، شهادتهای بسیار از مردان بزرگ واقع شده. راه اسلام است. برای اسلام قیام کردید و برای حق قیام کردید، و کسی که برای حق قیام کند، برای اسلام قیام کند، همه چیز باید پیش او سهل و آسان باشد. شهادت یک هدیه‌ای است از جانب خدای تبارک و تعالی برای آن کسانی که لایق هستند. و دنبال هر شهادتی باید تصمیمها قوی تر بشود.

قیام ملت برای خدا نه برای اشخاص

و عمده امید این است که یک ملت الآن بیداری پیدا کرده. ملت ما یک هوشیاری پیدا کرده که حالا در هر جای مملکت شما بروید، هر جا که بروید، می‌بینید مردم روشن هستند؛ مردم تکلیفشان را می‌فهمند چیست. و این خیلی امیدواری برای ما دارد که دیگر قیام به شخص و به این و به آن ندارد، همه‌اش قیام به خداست. همیشه هست این طور، همیشه این طور است که کار کار الهی است؛ دیگران هیچ نیستند. هیچ کس در مقابل آن قدرت چیزی ندارد، و هر چه هست از اوست، همه قدرتها قدرت اوست، و الّا شما از کجا قدرت دارید؟ بشر چی هست که قدرت داشته باشد. بشر که هیچ، هیچ کس، نه ملائکه مقرَّبین، نه …

شکست نبودن شهادت امام حسین (ع) چون قیامش برای خدا بود

… آمده بود و می‌خواست رژیم سلطنتی را و امثال این رژیمها را به هم بزند و یک سلطنت الهی در دنیا ایجاد کند، می‌خواست «طاغوت» را بشکند و «الله» را جای او بنشاند، اینها می‌خواستند که «الله» را بردارند، «طاغوت» را جایش بنشانند. همان مسائل جاهلیت و همان مسائل سابق. کشته شدن سید الشهدا سلام الله علیه- شکست نبود چون قیامْ للَّه بود، قیامِ للَّه شکست ندارد.

لزوم قیام هنگام در خطر دیدن دین و احکام اسلام

… می‌زند «ما اسلام را می‌خواهیم درست کنیم»، وارونه درست می‌کنند؛ اینجاست که تکلیف مشکل است. اینجاست که اسلام در خطر است؛ که انعکاسش در خارج و گاهی هم در داخل، اگر اینها موفق می‌شدند در داخل هم گاهی انعکاس این بود که «خوب، همین است دیگر، رژیم اسلامی همین است»! ما قیاممان، شما قیامتان برای خدا باید باشد. وقتی دین خدا را انسان در خطر دید برای خدا باید قیام کند. وقتی احکام اسلام را در خطر دید برای خدا باید قیام کند. توانست، عمل کرده به وظیفه و پیش هم برده؛ نتوانست، عمل به وظیفه کرده. گاهی وقتها تقیّه حرام است. آن وقتی که انسان دید که دین خدا در خطر است نمی‌تواند تقیّه بکند. آن وقت باید هر چه بشود برود. تقیّه در فروع است، در اصول نیست. تقیّه برای حفظ دین است. جایی که دین …

قیام ملت برای خدا و احکام اسلام با خواست جمهوری اسلامی

شما ملت قیام کردید، و بحمد الله قیام شما برای خدا بود، همه فریاد می‌زدید که ما «جمهوری اسلامی» می‌خواهیم. برای احکام اسلام قیام کردید. امر اول را که فرموده‌اند. قیام کنید برای خدا اطاعت کردید؛ باقی مانده است امر دوم: فَاستَقِم کَمَا اُمِرتَ و من تَابَ مَعَکَ؛ استقامت کنید، این قیام را حفظ کنید. این تحول روحی که برای شما ملت حاصل شده است حفظ کنید. استقامت کنید، نگه دارید این تحول انسانی که …

پیروزی تا زمانی که قیام برای خداست

دوستان من! این اجتماع را، این وحدت را حفظ کنید. شیاطین در صدد اختلاف انداختن هستند. این وحدت کلمه را حفظ کنید. این قیامِ للَّه را حفظ کنید. تا قیام شما برای خداست پیروز هستید. آنان که به عناوین مختلف درصدد تفرقه هستند خیانت به ملت می‌کنند؛ خیانت به کشور می‌کنند؛ خیانت به اسلام می‌کنند؛ با هوشیاری فعالیت و توطئه‌های آنها را خنثی کنید. اینها که بین اقشار ملت در اطراف مملکت آشوب می‌کنند و در صدد اختلاف انداختن هستند، عمال خارجی هستند؛ …

برای خدا بودن، رمز حفظ نهضت و به ثمر رسیدن زودهنگام آن

… است که به اندازه‌ای که می‌تواند عمل کند؛ در هر جا که هست به همان اندازه‌ای که می‌تواند همراهی کند، و این وحدت کلمه باید محفوظ بماند؛ که اگر خدای نخواسته این وحدت کلمه از دست برود و خدای نخواسته به شکست برگردیم، تا آخر دیگر ایران روی خوش به خودش نخواهد دید. بنا بر این همه ما موظف هستیم که این نهضت را حفظ کنیم و وحدت کلمه را حفظ کنیم، و رمز مهم این است که برای خدا باشد. چنانچه این نهضت «اسلامی» بود که این طور زود به ثمر رسید و به آخر رسید و این سد بزرگ را شکست.

سیر معنوی، یکی از معانی قیام برای خدا نزد ارباب سلوک

… که باید سیر کنیم «الی الله»، باید مجاهده کنیم برای خدا، قیام کنیم برای خدا، و در همه ابعادی که هستیم و داریم به تکلیف خودمان، به تکلیفهایی که خدای تبارک و تعالی به وسیله انبیا برای ما بیان فرموده است عمل بکنیم، راه مستقیم را طی بکنیم، منتهی می‌شویم به سعادت. یکی از قیامها همان قیامی است که ارباب سلوک می‌گویند، که راجع به سیر معنوی است. آیه را هم، به حسب نظر آنها، یا ناظر به آن است، یا بعضِ از مفاد آن است.