قُلْ انَّما اعِظُکم بِواحدهٍ انْ تَقُومُوا للَّه مَثْنی و فُرادی؛[1] خداوند تعالی تکلیف ما را معین فرمودهاند: به رسول اکرم میفرمایند که بگو به مردم که فقط من یک موعظه دارم- واعظ، خدای تبارک و تعالی، واسطه تبلیغ پیغمبر اکرم- موعظه، یک موعظه فقط انَّما، فقط یک موعظه من به شما بگویم، گوشها باز است که یک موعظه به این اهمیت [را بشنود] که خداوند میخواهد بفرماید و مامور کرده است پیغمبر اکرم را و موعظه هم یکی هست: انْ تَقُومُوا للَّه موعظه این است که برای خدا قیام کنید، آن هم «مَثنی وَ فُرادی»؛ آن یک موعظه این است که به امت امر میفرماید به وسیله رسول اکرم، که انْ تقوموا للَّه: برای خدا قیام کنید؛ نهضت کنید؛ دو تا دو تا؛ اقل اجتماع؛ اقل جمعْ؛ دو تا دو تا؛ تنهایی هم وسیله است؛ اجتماعی حتی تا دو نفر دو نفر، و «فُرادی» تنهایی.قیام للهاصطلاح
نامهای دیگر: قیام برای خدا
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
برخاستن برای خدا و انجام تکلیف الهی بهعنوان مبنای حرکت و اصلاح.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:پیام به ملت ایران (دعوت به قیام برای خدا)— ۱۳۲۳/۰۲/۱۵
سیر زمانی
از ۱۳۲۳ تا ۱۳۶۳۱۳۲۳۱۳۶۳
روی هر سال بزنید تا فقط شاهدهای همان سال نمایش داده شود.
تعریف در کلام رهبر
قُل انَّما اعِظُکمْ بِواحِدَهٍ انْ تَقُومُوا للَّهِ مَثْنی و فُرادی[1]؛ خدای تبارک و تعالی در این آیه میفرماید که یک موعظه، فقط من یک موعظه به شما میکنم- یک موعظهای که واعظش خداست و آورنده موعظه پیغمبر اکرم است و میفرماید فقط یک موعظه است، این موعظه باید اهمیتش خیلی زیاد باشد که با این تعبیر میفرماید. آن موعظه این است که «ان تقوموا للَّه مثنی و فرادی»؛ اینکه قیام کنید برای خدا، برای اقامه حق قیام کنید. لازم نیست که اول یک اجتماعاتی باشد، «ثُمّ»[2] انسان بعد از اجتماعات قیامی کند. یکی یکی هم این تکلیف هست- «مثنی و فرادی»- «فُرادی» هم هست، دوتا دوتا هم هست؛ این دیگر اقل جمعش است. یعنی تنهایی تکلیف به قیامِ للَّه هست، و «اجتماعی» هم که اقلش دوتاست. از دوتا شروع میشود به بالا؛ هر چه بالا رفت. میزان این است که انسان تشخیص بدهد که «لِلّه» هست این قیام. برای خدا هست آن قیام. دیگر اگر لِلّه شد و برای خدا شد، از اینکه تنها هستیم، از اینکه جمعیتمان کم است، دیگر وحشتی نیست. قیام اگر للَّه هست، برای خداست، قیامِ لِلّه هیچ خسران ندارد، هیچ ضرر توی آن نیست.جدیت کنید که کارهایتان برای خدا باشد، قیامتان للَّه باشد: اعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ انْ تَقُومُوا للَّهِ مَثْنی وَ فُرادی؛[4] موعظه یک موعظه است، یک موعظه. میفرماید که به آنها بگو که یک موعظه من دارم- یعنی خدا یک موعظه دارد به شما- این است که قیام کنید برای خدا. قیامتان برای خدا باشد؛ نه قیامتان برای پیدا کردن یک عنوانی- نمیدانم- یک جاهی، یک مقامی، یک پولی، یک چه. نه، این طور نباشد. اگر قیام برای خدا باشد، پشتوانه خدا باشد، یک طمانینهای در نَفْس پیدا میشود که دیگر شکست توی آن نیست؛ یک حالت نفسانی در انسان پیدا میشود برای اینکه به یک قدرت لا یزال متصل شده است. آن کسی که برای تبعیت از ذات مقدس حق تعالی حرکت میکند، این مثل یک قطرهای که پشتوانهاش دریا، دریای غیر متناهی ... ماها چیزی نیستیم خودمان؛ قطره، از قطره هم کوچکتر هستیم اما اگر چنانچه متصل بشویم به آن دریا، دریای غیر متناهی، حکم همان دریا پیدا میشود. وَ ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی[5]؛ خدا به پیغمبر میفرماید که تو آن وقت که تیر انداختی، تیر تو انداختی لکن تو نینداختی، خدا انداخت؛ یعنی دست تو دست خداست. الآن تیر انداختن تو تیر انداختن خداست برای اینکه تو خودت را متصل کردی به او. تو دیگر خودت چیزی نیستی، هر چه هست اوست. وقتی هر چه هست او باشد، دیگر ما رَمیْتَ اذْ رَمَیْتَ. «رَمَیْتَ» لکن «ما رَمَیْتَ»: تو انداختی و تو نینداختی. تو انداختی، خوب به حَسَب صورت من انداختم اما این دستْ دستِ خدا بوده است. آنهایی که با تو بیعت کردند، انَّما یُبایِعُونَ الله[6]؛ بیعت با خداست برای اینکه متصل شده به یک قدرت لا یزال، متصل شده به خدا؛ حالا این طور شده است که دست او را با آن بیعت میکنند. خدای تبارک و تعالی میفرماید که آنهایی که با تو بیعت کردند با خدا بیعت کردند. با همین دست با خدا بیعت میشود برای اینکه این دست دیگر دست خود نیست؛ این دستْ دستِ اوست. خوب البته این یک مقامی است که برای من و شما مَیْسور نیست اما برای خدا کار کردن که میسور است. یکوقت همه چیز نمیبیند مگر خدا، حرکت نمیکند مگر لِلّه، اراده نمیکند مگر آن اراده خدا باشد، سِیْر نمیکند مگر سِیْرُ الله باشد؛ راهْ راهِ اوست نه خودش، خودش هیچ؛ خودش هیچ، همه او؛ خودش را از بین میبرد، جای او یک قدرت لا یزال مینشیند. یک وقت این طور است. این ما رَمَیْتَ اذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی یا یک مرتبهای بالاتر از این هم هست. یکوقت نه، این طور نیست لکن باز برای خداست. شما برای خدا قیام میکنید، شما نهضتتان برای خداست، برای این است که احکام خدا جریان پیدا بکند، مقصد نداریم که حالا به یک نوایی برسید؛ فرض در اینجا یک مثلًا فرصت طلبی باشد، حالا به یک نوایی برسید؛ این نیست؛ لکن میبینید که دین خدا در معرض خطر است، بندگان خدا. که خدا عنایت به آنها دارد؟، بندگان خدا در معرض خطر هستند، بندگان خدا در عذاب هستند از دست یک ظالم؛ شما برای نجات بندگان خدا، نه نجات عمو و پسر عمو، نجات بندگان خدا [قیام میکنید].شاهدها (۶۷ پاراگراف)
پیروزی تا زمانی که قیام برای خداست
دوستان من! این اجتماع را، این وحدت را حفظ کنید. شیاطین در صدد اختلاف انداختن هستند. این وحدت کلمه را حفظ کنید. این قیامِ للَّه را حفظ کنید. تا قیام شما برای خداست پیروز هستید. آنان که به عناوین مختلف درصدد تفرقه هستند خیانت به ملت میکنند؛ خیانت به کشور میکنند؛ خیانت به اسلام میکنند؛ با هوشیاری فعالیت و توطئههای آنها را خنثی کنید. اینها که بین اقشار ملت در اطراف مملکت آشوب میکنند و در صدد اختلاف انداختن هستند، عمال خارجی هستند؛ …برای خدا بودن، رمز حفظ نهضت و به ثمر رسیدن زودهنگام آن
… است که به اندازهای که میتواند عمل کند؛ در هر جا که هست به همان اندازهای که میتواند همراهی کند، و این وحدت کلمه باید محفوظ بماند؛ که اگر خدای نخواسته این وحدت کلمه از دست برود و خدای نخواسته به شکست برگردیم، تا آخر دیگر ایران روی خوش به خودش نخواهد دید. بنا بر این همه ما موظف هستیم که این نهضت را حفظ کنیم و وحدت کلمه را حفظ کنیم، و رمز مهم این است که برای خدا باشد. چنانچه این نهضت «اسلامی» بود که این طور زود به ثمر رسید و به آخر رسید و این سد بزرگ را شکست.ارزش الهی قیام برای خدا حتی بهتنهایی
بندگان خدا الآن در عذاب هستند، الآن در معرض خطر هستند، شما کمک کنید به آنها؛ به کمک تبلیغاتی در اینجا. الآن میتوانید تبلیغات بکنید، مصاحبه بکنید. اگر هر کدام میتوانید، مصاحبه مطبوعاتی بکنید؛ مسائل ایران را بگویید اما نظرتان، پشتوانهتان خدا باشد. برای خدا قیام کنید. یکنفری هم که باشید قیامتان قیامِ للَّه وقتی باشد، قیام برای خدا باشد، این ارزش دارد یعنی ارزش الهی دارد، فُرادی باشد یا مَثْنی؛ انَّما اعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ انْ تَقُوموُا للَّهِ مَثْنی وَ فُرادی. خودتان را متصل کنید به آن دریای لا یزال و کارهایتان را کارهای الهی کنید. توجه به احکام خدای تبارک و تعالی داشته باشید. این نهضتها برای این است که احکام خدا جاری بشود. این همه نهضتی که هست، که حالا سالهایی است که نهضت شده است، این برای این است که حکم خدا در …قیام برای خدا، شرط پیروزی ملت
… در ایران باقی بماند. یک قدری فکر بکند این آدم. ما نمیتوانیم ببینیم که یک مشت اراذل و اراذل پست، شاه ایران را که کذا و کذاست این ساقط کنند! خوب شما نمیتوانید ببینید چشمهایتان را هم بگذارید! ملت ایران این کار را میکند [ان شاء الله حضار]؛ ان شاء الله میکند. البته با شرط اینکه للَّهِ باشد: قُلْ انَّما اعِظُکُمْ بِواحِدَهٍ انْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنی وَ فُرادی[1].سودمندی قیام برای خدا در دنیا یا آخرت در هر حال
… حضرت ابراهیم تنهایی ایستاد و بتها را شکست؛ که وقتی آمدند گفتند که یک کسی به او- ابراهیم- میگفتند این کار را باید کرده باشد. تنهایی قیام کرد در مقابل بتپرستها و در مقابل شیطان وقت[3]، و از تنهایی نترسید برای اینکه این قیامْ قیامِ للَّه بود، برای خدا بود. و چون قیام برای خدا بود، هر دو طرفش نفع است. چه پیش ببرد نفع برده است، چه پیش نبرد باز هم نفع برده است. یکی از دو خوبیها را دارد: یا خوبی دنیایی دارد؛ یا اگر دنیا گیرش نیامد، خوبی آخرتی آن بلااشکال است و هست.آیهٔ موعظهٔ واحده دربارهٔ قیام برای خدا
قال الله تعالی: قُلْ انَّما اعِظُکُم بِواحِدَهٍ انْ تَقُومُوا لِلّهِ مَثنی وَ فُرادی.[2]سیر معنوی، یکی از معانی قیام برای خدا نزد ارباب سلوک
… که باید سیر کنیم «الی الله»، باید مجاهده کنیم برای خدا، قیام کنیم برای خدا، و در همه ابعادی که هستیم و داریم به تکلیف خودمان، به تکلیفهایی که خدای تبارک و تعالی به وسیله انبیا برای ما بیان فرموده است عمل بکنیم، راه مستقیم را طی بکنیم، منتهی میشویم به سعادت. یکی از قیامها همان قیامی است که ارباب سلوک میگویند، که راجع به سیر معنوی است. آیه را هم، به حسب نظر آنها، یا ناظر به آن است، یا بعضِ از مفاد آن است.