قم جای پایههای مبارزهٔ ملت ایران و ذخیرهٔ الهی برای اسلام
براى ساختن یک بنا، پایههاى محکم آن را اوّل باید کار گذاشت؛ هرچه بنا بزرگتر و سنگینتر و ماندگارتر، پایههاى آن محکمتر و قویتر و شکستناپذیرتر. اگر ما مبارزهی ملّت ایران را که بهطور عمومى و تعیینکننده از سال ۵۶ آغاز شد و به پیروزى انقلاب رسید و حالا هم قریب یازده سال است که این مبارزه ادامه دارد، به یک بناى رفیع و مستحکم تشبیه کنیم، پایههاى قوى و شکستناپذیر و ماندگار این بناى مستحکم در قم نشانده شد، در قم کار گذاشته شد؛ و شما بودید کسانى که پیام خون را و قیام را در درجهی اوّل به سرتاسر کشور و سپس به آفاق عالم پراکندید. قم یک ذخیرهی الهى بود براى اسلام.
قم مرکز انقلاب و اسلام به سبب حوزه و علمای بزرگ
… صفوف مقدّم قرار داشتند، در آینده هم همین موقعیّت را براى خودشان حفظ کنند. قم همیشه باید آن دریاى خروشانى بماند که هر جریان مخالفى در آن حل خواهد شد؛ باید همواره آن رودِ پُربرکتى باشد که آثار و برکات اسلامىِ خود را به سرتاسر میهن اسلامى و بیرون آن صادر کند. قم مرکز انقلاب و مرکز اسلام است؛ چون مرکز حوزهی علمیّه است، چون مرکز علماى بزرگ است، چون پرورشگاه انسانهایى است که میتوانند انقلاب را و کشور را و ملّت را در سطوح مختلف هدایت کنند. و شما مردم قم، شما جوانهاى قم، شما زن و مرد قم، شما حزباللهیهاى قم، همیشه باید روح پاسدارى از این ارزشها را با همان شور، با همان خلوص و اخلاصى که همیشه داشتهاید، در خودتان حفظ کنید.