… شعبههایی از این حب نفس و مظاهری که دارد که اگر ملاحظه بفرمایید، این مظاهری که پایهاش حب نفس است، بشر را به تباهی کشیده و میکشد و انبیا هم برای اصلاح این امر آمدهاند و مع الاسف، آن طوری که آنها میخواستند، موفق نشدهاند و گمان ندارم که هیچ کس موفق بشود. یک شعبه از این و یک مظهری از این حب نفس، حب ریاست است؛ حب جاه است؛ حب غلبه است. از اول عالم تا حالا، از این قدرتهای جابر هر چه به مردم رسیده است، از این حب اشتهار، ریاست، حب قدرت و از اینها بوده است که اساسش همان حب نفس است. الآن هم که ما در یک وضعی باقی هستیم در دنیا که همه میدانید دنیا الآن چه خبر است و بر بلاد مسلمانها چه میگذرد و بر کشورهای مظلوم چه ظلمها واقع میشود، اساس همه اینها همان حب مسند و ریاست است. حب قدرت است که امریکا را وادار میکند که این جنایتهایی که در طول …
حب جاه بهعنوان ارث شیطان و عامل طرد او
… کشورهاست این است که با علم به اینکه دارند خلاف میکنند، به صدام کمک میکنند که صدام، اسلامی [را] که دارد در ایران پای میگیرد ان شاء الله، این آدم، این را زایل کند و همه کوشششان بر این معناست. بعضی تصریح میکنند و بعضی هم خلافش را میگویند و دروغ میگویند. اگر این حب جاه نبود، که ارث شیطان است و از اول شیطان برای همین خصیصهای که داشت مطرود شد، و چون خودش را از آدم بالاتر میدانست و خودش را «نار» میدانست و آدم را «طین»[1] و آن نورانیت آدم را ادراک نکرده بود، موجب این شد که مطرود شد و قسم خورد که همه را مطرود کند، یعنی همه بشر را، و الآن دارد او موفق میشود در مقابل همه انبیا.
خضوع حاکمان اشراف برابر قدرت برتر و فرمانروایی بر ضعفا
… رفتاری که مردم با آنها میکنند، رفتار عبید با موالی باشد؛ تمام افکارشان متوجه به این مسائل است. باید حتماً چند تا پارک داشته باشد، چند تا باغ داشته باشد در شمیران، در تهران، در کجا، تا اینکه بشود یک نفر آدم- عرض میکنم که- نخست وزیر یا یک نفر آدم وزیر کذا. و اینها وضع روحیشان، به حسب نوع، وضع روحیشان این طور بود که چون قدرت را، تمام ارزشها را به قدرت میدانستند، تمام ارزشها را به قدرت مالی میدانستند، به قدرتهای دیگر میدانستند، در مقابل قدرت بالاتر از خودشان خاضع و عَبد بودند، در مقابل ضعفایی که قدرت ندارند، فرمانفرما و حکومت بودند. این وضع طبیعی این است که یک قشر اشراف و اعیان- به اصطلاح خودشان- و مرفه به یک کشوری حکومت کنند و قابل اجتناب نیست این. وقتی حکومت آن طور شد، دیگر نمیشود این را کسی خیال کند که قابل این است که این با مردم چه جور باشد، از آن ور با دولتهای خارجی چه جور باشد. …
قانع نشدن قدرتمندان و ابرقدرتان به هیچ مرتبه از قدرت
قدرتمندان و ابرقدرتان به هر قدرتی برسند دنبال قدرت فوق آن میگردند، و علم طلبان به هر مرتبه از علم برسند ما فوق آن را میخواهند و گمشده خود را که خود غافل از آنند در آن نمییابند. اگر به قدرت طلبان، قدرت تسلّط و تصرّف در همه عالم مادّی، از زمینها و منظومههای شمسی و کهکشانها و هر آنچه فوق آنها است، بدهند و بگویند: «قدرت دیگری فوق اینها و عالمی یا عوالمی دیگر فراتر از اینها است، آیا میخواهی به آنها برسی؟» محال است تمنّای آن را نداشته باشند، بلکه به لسان فطرت میگویند: «ای کاش به آنها نیز دست یابیم!». و به همین گونه است طالب علوم، بلکه اگر شک کند که مقام دیگری- فوق آنچه دارد- هست، فطرت مطلق جوی او گوید: «ای کاش بود و من هم قدرت تصرّف در آن داشتم، یا سعه علم من آن را نیز شامل بود!».
نابینا شدن منحرفان با حب مقام و جاه
و این اشخاص منحرفی که در داخل و خارج شیطنتهایی میخواهند بکنند بسیار ابله هستند! اینها عقلشان را از دست دادهاند. حب مقام و جاه اینها را اصلًا نابینا کرده، بصیرتشان را از آنها گرفته. اینها نمیدانند که در یک کشوری که وضعش این طوری است، در یک کشوری که همه مردمش فریاد میزنند و جنگ میروند و عشق به فداکاری دارند، در یک همچو کشوری نمیشود از این کارها کرد، نمیشود با این کشور معارضه کرد، نمیشود در این کشور کودتا کرد.