آن نمایندهاى که وارد مجلس میشود، بایستى یک انسان صالحى باشد. حالا [اینکه] در چه حدّى از معرفت و علم و توانایى باشد، چیزهایى است که قانون معیّن کرده و مردم طبق آنچه صلاحشان است، انشاءالله تشخیص خواهند داد و تصمیمگیرى خواهند کرد؛ لکن شما به عنوان یک ابزار اطمینان اینجا هستید که نگذارید که خداى نکرده در این طریق یک اختلالى به وجود بیاید. اگر کسى فاسد است، نباید وارد مجلس بشود. حالا فساد، اعمّ از فساد مالى ــ آدمى است که از لحاظ مالى فاسد است ــ یا فسادهاى گوناگون اخلاقى یا فساد عقیدتى و سیاسى؛ همهی اینها فساد است. اگر کسى اهل فتنه است، فتنهگرى میکند، نظام را تضعیف میکند، کارایى دستگاهها را از آنها میگیرد، به قول معروف و به تعبیر رسایى که بین مردم رایج است، چوب لاى چرخ دستگاه میگذارد، اگر اینجور کسى هست، واقعاً این [فرد] نمیتواند در آن تریبونِ به آن عظمت حضور پیدا کند؛ نباید وارد بشود. آن کسانى که واقعاً مقابلهى با نظام دارند، رفتار و اعمال و گفتار آنها حاکى از این است که اینها براى خاطر هر انگیزهاى ــ یا به انگیزههاى سیاسى یا به انگیزههاى شخصى و خصلتى ــ مقابلهى با نظام دارند، خب اینها نباید واقعاً بیایند وارد مجلس بشوند. از این جهت بایستى خیلى رعایت کرد.فساد
نامهای دیگر: فساد سیاسی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
فساد در حکومت، اقتصاد و جامعه، ریشهها و راههای مقابله با آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در مراسم افتتاحیه کنگره جهانى حضرت رضا (علیهالسلام) در مشهد— ۱۳۶۵/۰۴/۲۸
سیر زمانی
از ۱۳۶۵ تا ۱۴۰۴۱۳۶۵۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۷۲همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
امام حسین علیهالسّلام هدفِ اوّل خود را این قرار میدهد: «لنری المعالم من دینک و نظهر الاصلاح فی بلادک»؛ در میان کشور اسلامی، فساد را ریشه کن کنیم و اصلاح بهوجود آوریم. اصلاح یعنی چه؟ یعنی نابود کردن فساد. فساد چیست؟ فساد انواع و اقسامی دارد: دزدی فساد است، خیانت فساد است، وابستگی فساد است، زورگویی فساد است، انحرافهای اخلاقی فساد است، انحرافهای مالی فساد است، دشمنیهای بین خودیها فساد است، گرایش به دشمنان دین فساد است، علاقه نشان دادن به چیزهای ضدّ دینی فساد است. همه چیز در سایه دین بهوجود میآید. در جملات بعدی میفرماید: «و یأمن المظلومون من عبادک»؛ بندگان مظلوم تو امنیت پیدا کنند. منظور، مظلومان جامعه است، نه ستمگران، نه ستمپیشگان، نه مدّاحان ستم، نه عمله ستم! «مظلومون»، مردمانی هستند که دست و پایی ندارند؛ راه به جایی ندارند. هدف این است که مردمان مستضعف جامعه و انسانهای ضعیف - در هر سطحی و در هر جایی - امنیت پیدا کنند: امنیت حیثیّتی، امنیت مالی، امنیت قضایی؛ همینی که امروز در دنیا نیست. امام حسین علیهالسّلام درست نقطه مقابل آن چیزی را میخواست که در زمان سلطه طواغیت در آن روز بود. امروز هم در سطح دنیا که نگاه میکنید، میبینید همین است؛ پرچمهای دین را وارونه میکنند، بندگان مظلوم خدا را مظلومتر میکنند و ستمگران، پنجهشان به خون مظلومان بیشتر فرو میرود.اینها همه، ناشی از فقر است. مبارزه با فقر، یعنی تلاش برای اینکه ثروت ممکنی که میشود از منابع ملی استخراج گردد و به دست آید، اوّلاً به شکل بهینه استخراج شود، و بعد به شکل بهینه مصرف شود و اسراف نگردد. فساد، یعنی فساد اخلاقی، فساد کاری، عدم احساس وجدان در تقدیم خدمات عمومی، عدم احساس مسؤولیت در مواجهه با افکار عمومی و با ذهنهای مردم. اینها شاخهها و شعبههای فساد است. مسؤولان، فرزانگان، دلسوزان و کسانی که با افکار عمومی، مواجهند، نباید بگذارند که دستهای بدخواه بیاید و میکربهای اختلاف را در فضای ذهنی تزریق کند. چه فایدهای برای مردم دارد!؟ چه کمکی به مردم است که شعارهای اختلافآمیز و شعارهای تفرقهانگیز در میانشان رواج پیدا کند!؟ نیاز واقعی مردم، اینها نیست؛ نیاز واقعی مردم چیز دیگری است.شاهدها (۳ پاراگراف)
خطر جدی و فلجکنندهٔ نفوذ فساد در دوران بازسازی
… رعایت اصول اخلاقى صحیح، آن کار را انجام بدهد. در نظام اسلامى آن چیزى که بشدّت با آن مقابله میشود، رسوخ فساد است؛ با اعتقاد بد و نادرست، اینجور در نظام اسلامى مقابله نمیشود که با عمل غیر صحیح و عمل غیر اخلاقى و خداى نکرده رسوخ و تسرّب[2] فساد مبارزه میشود. و آن چیزى که امروز در دوران بازسازى، مسئولین کشور، همکاران دولت، مدیران درجهى دو و سه در دستگاههاى دولتى تا پایینترین ردهها باید با دقّت مراقب باشند، این است که در این دوران بدانند خطرِ رسوخ و نفوذ فساد، خطر جدّىاى است و فلجکننده هم هست؛ واقعاً فلجکننده است. فساد هم اوّل کار نمیگوید که من فسادم؛ آن فرد مفسدى که دیگران را میکشاند به وادى فساد ــ فساد مالى، فساد کارى، قرارهاى نامشروع و ناموجّه در زمینههاى مسائل کارى ــ آن کسى که انسان را تشویق میکند و میلغزاند به این سمت، از اوّل نمیگوید که من آمدهام شما را فاسد …حرکت عوامل فساد درونی و بیرونی به سمت صاحبان موقعیت
بنده یک وقتى به یک مسئولى ــ در یک مسئولیّت مهمّى ــ چند سال قبل از این میگفتم انسانهایى که سالمند، صادقند، مؤمنند و هیچ بحثى هم نیست در صفا و صدق آنها، وقتى که به یک موقعیّتى دست پیدا کردند، باید توجّه کنند که بعد از آنکه ما به این موقعیّت دست پیدا کردیم، نوبت این است که عوامل فساد به سمت ما حرکت کند؛ چه عوامل فساد درونى خود ما، چه عوامل فساد بیرونى؛ چه آن خودخواهىهاى ما، کبرهاى ما، دلبستن به زخارف[6] مادّى و ظواهر زندگى و چیزهاى رنگینِ این عیش بىمقدار مادّى ــ که اینها انسان را متوجّه کند به خودش و انسان را جذب کند و بلغزاند ــ و چه عوامل بیرونى؛ آن کسانى که مثل عنکبوتى در کمین نشستهاند که اگر حشرهى …حمایت از ظالم و نکوهش مظلوم بهعنوان معنای فساد
… فلسطینى و لبنانى، یک وقتى با این ظالم و ستمگر یک جهادى میکنند که اینجور جهادى در نظر همهى عقلاى عالم، یک عمل ممدوح است، از اطراف صدا بلند میشود که اینها تروریستند، اینها ظالمند، چرا کشتید، چرا زدید، چرا تسلیم نشدید، چرا سازش نکردید! ببینید؛ دیگر از این، فساد در دنیا بالاتر نمیشود؛ فساد یعنى این؛ «کَما مُلِئَت ظُلماً وَ جورا»[6] یعنى این.