نفوذ عوامل مفسد در دستگاههای مسئول، امری فاجعهآمیز و نیازمند برخورد قاطع
این نامهی ما، مطالبهی ما، مال سال ۱۳۸۰ است؛ تاریخش آن وقت است، اما همیشه تاریخِ روز دارد. امروز هم اگر واقعیت جامعه را بخواهید، همان مطالبه، همان حرفها، امروز از طرف ما نسبت به مسئولین قوای سه گانه وجود دارد، که باید انجام دهند. این را دست کم نباید گرفت. و بدتر از هر چیز این است که در داخل دستگاههای مسئول، خدای نخواسته این عوامل مفسد بتوانند نفوذ کنند و آدمهائی را به رنگ خودشان در بیاورند یا همکار با خودشان کنند، که این از آن چیزهای بسیار مهم و فاجعهآمیز است که باید با قاطعیت و قدرت با آن - از هر نوعش - رو به رو شد و با آن برخورد کرد.
نفوذ مفسد اقتصادی در دستگاهها و لغزاندن کارکنان مؤمن با پول و هوس
… گرفت. این کار اگر چنانچه دنبال نشود، تعقیب نشود، ریشهیابی نشود، قوای مختلف کشور دست به دست هم ندهند برای خشک کردن ریشهی این کار، ضربه و خطرش برای کشور بسیار کلان و عظیم خواهد بود. مفاسد اقتصادی، مفاسد فرهنگی را هم با خود میآورد، مفاسد اخلاقی را هم میآورد. وجود و رواج مفاسد اقتصادی یکی از بزرگترین خطرهایش این است که عناصر خوب دستگاهها را متزلزل میکند، زیر پای آنها را سست میکند. بسیاری از این موارد و قضایای مفاسد اقتصادی که به طور مشخص گزارش شده و برای ما گفته شده است، به این ترتیب بوده است که آن مفسد اقتصادی برای پیشبرد کار خود لازم دانسته در داخل فلان دستگاه نفوذ کند و تعدادی از عناصری را که در آنجا کار میکنند، با خودش همراه کند. خوب، آن عناصری که آنجا کار میکنند، مردمان مؤمنی هستند؛ اما شیطانِ هوس، زیادهطلبی و پول را به جان اینها میاندازد، همه هم طاقت نمیآورند، مجذوب میشوند، میلغزند؛ این یکی از بزرگترین خطرات مفاسد اقتصادی است.
پیراستن نظام اداری از کمکاری، رشوهخواری و کاغذبازی
۴- تصحیح و اصلاح نظام اداری و قضایی تا رسیدن به وضعی که بتواند برنامه را در جهت هدفهایش بهدرستی اجرا کند، بهوسیله کاستن از حجم، افزودن بر تحرک و کارآیی، بکارگیری مدیران لایق، امین و متعهد، تنظیم قوانین مورد نیاز، تعبیه نظام نظارت و پیراستن از عیوب اخلاقی مانند کمکاری، رشوهخواری، بیتفاوتی در انجام وظائف و کاغذبازی در هر گوشهی معیوب از آن.
ورود تدریجی مفسد با عنوانی موجه و لزوم مراقبت
… کشور، همکاران دولت، مدیران درجهى دو و سه در دستگاههاى دولتى تا پایینترین ردهها باید با دقّت مراقب باشند، این است که در این دوران بدانند خطرِ رسوخ و نفوذ فساد، خطر جدّىاى است و فلجکننده هم هست؛ واقعاً فلجکننده است. فساد هم اوّل کار نمیگوید که من فسادم؛ آن فرد مفسدى که دیگران را میکشاند به وادى فساد ــ فساد مالى، فساد کارى، قرارهاى نامشروع و ناموجّه در زمینههاى مسائل کارى ــ آن کسى که انسان را تشویق میکند و میلغزاند به این سمت، از اوّل نمیگوید که من آمدهام شما را فاسد کنم؛ اوّل با یک عنوان موجّهى و با یک [مورد] کوچکى وارد میدان میشود، بعد انسان است و آسیبپذیرى شدید؛ انسان بشدّت آسیبپذیر است؛ خیلى باید مراقب بود.
ناسازگاری بدکاری، بیکارگی و شایعهپراکنی در ادارات با نظام اسلامی
… از جهات معنوی. در نظام اسلامی، یکی از شعارهای همیشه زنده این است که هر کسی باید در صدد خودسازی باشد. باید برگناهان خود گریه کند؛ از بدیهای خود استغفار و توبه کند؛ کارهای خوب خود را زیاد کند؛ کارهای بدش را کم کند و هر ارتباط غلطی را تبدیل به ارتباط درست کند. اگر نظام اسلامی این است، ما نمیتوانیم قبول کنیم که در نقطهای از ادارهای، بدکاری و بیکارگی و شایعهپراکنی باشد. چند نفر حقوق دولت را بگیرند و بنشینند صبح تا ظهر شایعهپراکنی کنند، حرف مفت بزنند، دلسردی و یأس ایجاد کنند و آدمهای خوب را مورد طعن و اهانت و مسخره قرار دهند! مگر چنین چیزی میشود؟! آن وقت، در کنار آنها هم یک عدّه آدمهای مؤمن، مشغول کار باشند. این و آن یکسانند؟ هرگز چنین چیزی نیست.
رشوهخواری و دلسرد کردن مراجعان و لزوم شناسایی عاملان آن
… منتقل کنید؛ که حالا آن مراکز، یا مقام بالاتر است یا دوایر دیگریست که آنها باید مطّلع باشند. یک وقت، کسی فساد ایجاد میکند؛ کسی اختلال در کارها ایجاد میکند؛ کسی رشوهخواری میکند؛ کسی مراجعین را معطل میکند؛ کسی مراجعین را دلسرد میکند... او باید شناسایی شود. بعضی کسان در برخی از تشکیلات دولتی هستند که مراجعین را دلسرد میکنند. کارشان این است که هر کس به آنجا مراجعه کند، وقتی برگردد، نسبت به همه تشکیلات، عقدهدار خواهد شد. کارشان اصلاً این است: دشمن و ناراضیدرستکردن! اینها باید شناسایی شوند. چه کسی میتواند اینها را در داخل تشکیلات عظیم کشور شناسایی کند؟ چه کسی میتواند اینها را به جاهای خودش معرفی کند؛ به مسؤولین معرفی کند که مجازات یا تعقیبشان کنند؟ چه کسی میتواند از نفوذ عناصر دشمن در داخل بعضی از تشکیلات ما جلوگیری کند؟ انجمنهای اسلامی!