یک حرفى را من چند سال قبل از این از یک فرد نظامى سابقهدار و کارآمدى شنیدم، بعد آن را در عملِ فرماندهان نیروهاى مسلّح بارها مشاهده کردم و تجربه کردم؛ و آن، این بود که او میگفت ــ و درست هم هست ــ که فرماندهى یک جوهرى از رهبرى در خودش باید داشته باشد و دارد و بدون آن فرماندهى نیست.[1] فرماندهى فقط فرمان دادن نیست که بکن یا نکن؛ فرماندهى یک امر معنوى است، یک نوع رهبرى است، یک نوع ادارهى همهجانبه است، یک چیز متّکى به ذهن، احساس، عمل، جسم و روح [است]؛ یک چیز اینجورى است؛ این فرماندهى با سازماندهى صحیح، با سازمان صحیح ــ شکل سازمانى صحیح ــ همان چیزى است که در نیروهاى مسلّح موجب کارایى کامل میشود. آن وقت ابزارها به کار مىافتد؛ ابزارها اگر کهنه است، نو میشود؛ اگر نو است، نگهدارى میشود؛ ابزارها به وجود مىآید و ساخته میشود؛ بدون این فرماندهى، بدون این سازماندهى ابزارهاى نو هم از کار مىافتد؛ ابزارهاى کهنه هم زود از رده خارج میشود؛ همانهایى که نو هم هست، به درد نمیخورد؛ کمااینکه نمونهاش را، نظایرش را، هم در برخى از بخشهاى تشکیلات نیروى مسلّح خود ما مشاهده کردید ــ شماها بیش از من در جنگ مشاهده کردید؛ یک جاهایى ابزار هم بوده، [امّا] بىفایده ــ و هم در برخى از کشورهاى دیگر و بعضى از همین کشورهاى خلیج فارس الان مشاهده میکنید؛ ابزارهاى مدرن در اختیارشان است، آن چیزى که کسر دارند، ابزار نیست؛ امّا به خاطر کمبود آنچه کمبود واقعى است در یک نیروى مسلّح، وجودشان کالعدم است، مثل صفر است؛ آن چیزى که هست هیچ چیز نیست؛ مجبورند دیگرى بیاید از اینها دفاع کند و آنها را در آغوش بگیرد و در بازوى خودش نگه دارد.فرماندهان نظامی
نامهای دیگر: فرماندهان، فرماندهان ارتش، فرماندهان دفاع مقدس، فرماندهی نظامی، فرماندهان نیروهای مسلح، فرماندهی، فرماندهی اسلامی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
فرماندهان یگانهای نیروهای مسلح، ویژگیها و وظایف آنان و جایگاه فرماندهی.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار نمایندهی ولیفقیه و مسئولان دفاتر حوزهی نمایندگى ولیفقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامى— ۱۳۶۸/۱۱/۰۷
سیر زمانی
از ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۴۱۳۶۸۱۴۰۴
فقط سال ۱۳۶۹همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
نکته دیگر این است که فرماندهىِ نظامی مثل مدیریّتهای غیرنظامی نیست. فرق است بین یک فرمانده نظامی و مدیر یک سازمان یا یک کارخانه یا یک اداره. در فرماندهی، رهبری وجود دارد. جوهر فرماندهی، رهبری است. فرمانده نظامی فقط به ابلاغ آییننامه و دستور نمیپردازد، بلکه مجموعه تحت فرماندهی خود را رهبری میکند؛ یعنی فکر و جان و دل آنها را هم مانند جسم آنها هدایت مینماید. برای این کار، خود را آماده کنید. مجموعه تنها و جانها و دلهایی که تحت فرماندهی شما باید کار بزرگ دفاع از عزّت و افتخار را انجام دهند، محتاج دانش و خرد و صفات والای انسانی شما هستند. پرهیزکاری و تقوا و حلم و بردباری و صبر و پافشاری و استقامت شما در مقابل دشواریها و غلبه بر موانع میان راه؛ توکّل شما به خدای بزرگ و اعتماد به حمایت و کمک او و دیگر خصال والای انسانی، چیزهایی است که شما برای رهبرىِ مجموعههای تحت فرماندهىِ خود به آنها نیاز دارید.شما بخشی از این مجموعهی حساس و مهم هستید -نیروهای مسلح حساسند- این را باید حفظ کنید، این را باید ادامه دهید. من الان در جمع فرماندهان محترم یک جملهای را از قول یک فرمانده نظامی نقل کردم. او اوائل انقلاب آمد پیش من، یک جملهای گفت، من خیلی از این جمله خوشم آمد - و درست است - که تا حالا هم یادم مانده است. گفت: در فرماندهی، عنصری یا جزئی از رهبری وجود دارد. شماها فرماندهان آیندهی نیرو و ارتش هستید؛ باید قدرت رهبری را در خودتان تقویت کنید. فرماندهی، یعنی بکن و نکن، امر و نهی؛ رهبری، یعنی حرکت، رفتار و نشان دادن شاخصهائی که جای آن بکن و نکن را بگیرد؛ بدون بکن و نکن، حرکت ایجاد کند؛ حرکتی از روی دل. به جای ارتباط گرفتن با جسمها، باید با دلها ارتباط وجود داشته باشد؛ این را باید در خودتان به وجود بیاورید و در خودتان تقویت کنید. اگر این شد، آن وقت پیروزی برای کشور ما و برای ملت ما حتمی است. یعنی در لحظات دشوار و لحظات سخت، این احساس و این حالت به کمک انسان میآید. و من در این خصوص، نمونههائی را دیدم. حالا بعضی از چهرهها که خب، خیلی معروفند و اینها را همه میشناسند؛ شهید صیاد شیرازی، شهید بابائی؛ اینهائی که از اول جنگ تا آخر جنگ بودند و به شهادت رسیدند؛ اما در بدنه هم من افراد زیادی را از این قبیل دیدم؛ در نیروهای مسلح، در دوران جنگ؛ هم در خود جبهه، هم در جلسات تصمیمگیری و تصمیمسازی در پشت جبهه؛ این هم خیلی مهم است. غالباً حرکاتی که در صفوف مقدم انجام میگیرد، ناشی است از عزمها و ارادههائی که خیلی از آن ارادهها در پشت جبهه منعقد میشود و شکل میگیرد. اگر این ارادهها صادقانه باشد و بتواند خودش را به لایههای جلو برساند، آن وقت آن شجاعتها اتفاق میافتد؛ که انسان گاهی اوقات این شجاعتها را به طور بارز و برجسته مشاهده میکرد. اینها را بایستی در نظر داشته باشید.شاهدها (۱۱ پاراگراف)
فرماندهی نوعی رهبری و امری معنوی، نه صرف فرمان دادن
یک حرفى را من چند سال قبل از این از یک فرد نظامى سابقهدار و کارآمدى شنیدم، بعد آن را در عملِ فرماندهان نیروهاى مسلّح بارها مشاهده کردم و تجربه کردم؛ و آن، این بود که او میگفت ــ و درست هم هست ــ که فرماندهى یک جوهرى از رهبرى در خودش باید داشته باشد و دارد و بدون آن فرماندهى نیست.[1] فرماندهى فقط فرمان دادن نیست که بکن یا نکن؛ فرماندهى یک امر معنوى است، یک نوع رهبرى است، یک نوع ادارهى همهجانبه است، یک چیز متّکى به ذهن، احساس، عمل، جسم و روح [است]؛ یک چیز اینجورى است؛ این فرماندهى با سازماندهى صحیح، با سازمان صحیح ــ شکل سازمانى صحیح ــ همان چیزى است که در نیروهاى مسلّح موجب کارایى کامل میشود. آن وقت ابزارها به کار مىافتد؛ ابزارها اگر کهنه است، نو میشود؛ اگر نو است، نگهدارى میشود؛ ابزارها به وجود …فرماندهی بهعنوان محور اصلی کارایی نیروهای مسلح
… دارید خوشامد عرض میکنم و امیدوارم انشاءالله امروز که آئیننامهى انضباطى براى کلّیّهى نیروهاى مسلّح رسماً ابلاغ میشود، یک مقطع نویى باشد براى جریان بهتر نیروهاى مسلّح در آینده. من چند جمله عرض بکنم از حسّاسیّتهاى مربوط به نظام فرماندهى در نیروهاى مسلّح. اساساً محور اصلى نیروهاى مسلّح، فرماندهى است. همهى آنچه در نیروهاى مسلّح تأثیر و کارایى و بُرندگى دارند ــ چه آنچه مادّى است، چه آنچه انسانى است ــ بدون نظام فرماندهى در حقیقت هیچ و پوچ، بىاثر یا بسیار کماثر خواهد بود. این ستون فرماندهى را به همین جهت باید بسیار مستحکم و ثابت کرد در نیروهاى مسلّح. فرماندهى در یک سازماندهى یک امر صرفاً شخصى نیست و نمیتواند باشد. در مجموعهى یک سازمان، فرماندهى و سازمان با یکدیگر ارتباط مستحکم دارد. فرماندهى بر عدّههاى سازمانیافتهى نظامى، …فرماندهی سلسلهای قائم به شخص نیست و باید محفوظ بماند
… فرماندهى است با اجزاى این سازماندهى؛ این رابطه را بایستى به صورت دقیق رعایت کنید و در طول سلسلهمراتب تا پایینترین مراتب رعایت کنند. این خطاب فقط به شما چند نفر آقایانى که در رأس نیروهاى مسلّح هستید نیست؛ خطاب به فرماندهان قسمتها و یگانها است تا آن پایین؛ یعنى این هم یکى از خصوصیّات فرماندهى در مجموعههاى سازمانیافتهى درست است که فرماندهى قائم به شخص نیست؛ یک فرمانده بهتنهایى کارهاى نیست؛ فرماندهى یک عمودى است، فرماندهى یک سلسهاى است؛ این سلسله بایستى محفوظ بماند و این جز با رابطههاى صحیح امکانپذیر است. فرماندهان در نیروهاى مسلّح باید خصوصیّات اصلى لازم براى فرماندهى را دارا باشند یا دارا بشوند. این چیزى است که آقایان به آن باید واقعاً اهمّیّت بدهند. حالا این خصوصیّات چیست؟ شماها میدانید این خصوصیّات را؛ من هم اجمالى عرض خواهم کرد.ایمان بهعنوان نخستین خصوصیت لازم فرمانده
این خصوصیّات در درجهى اوّل، ایمان است. آقایان! فرمانده بىایمان به درد فرماندهى نمیخورد؛ ظرفیّت ایمانى به قدر ثقل کارى که به او محوّل میکنید، باید داشته باشد؛ اگر نداشت، فایدهاى ندارد. بارها ما این را تکرار کردهایم و ضربهاش را هم خوردهایم؛ خوردهاید و دیدهاید. هرچه سطح کار بالاتر مىآید، بایستى ایمان بیشتر باشد. منظورمان از ایمان، برخى از تظاهرات ایمانى[4] نیست؛ [باید] به اسلام، به این نظام، به این حرکت …مسئولیتپذیری، پشتکار و آگاهی دائم از حیطهٔ مأموریت
فرمانده باید مسئولیّتپذیر باشد. فرماندهى که بگوید خب دیگر چه کار کنیم، اینجورى است، اینجورى شد، این فرمانده قادر نیست. باید آن مسئولیّتى را که به او سپرده میشود و او قبول میکند، حقیقتاً قبول کرده باشد و تبعات ناشى از آن مسئولیّت را بپذیرد. مترتّب بر این مسئولیّتپذیرى، دلسوزى و پشتکار و خستگىناپذیرى است. فرمانده تنبل، فرمانده خستهبشو، فرماندهى که از دنبال کردن کار خیلى راحت صرف نظر میکند، هرگز فرمانده موفّقى نخواهد بود. طبیعى است فرماندهىِ یک یگان بزرگتر، یک سازمان وسیعتر، خصوصیّات بیشترى …مسئولیت و پاسخگویی فرمانده در پیگیری کوچکترین حادثهٔ حوزهٔ مأموریت
کوچکترین حادثه در حوزهى مأموریّت شما مربوط به شما است و مسئولید؛ باید بتوانید پاسخگو باشید؛ منتها از شما مؤاخذه نخواهند کرد که چرا فلان سرباز فلان جا خودزنى کرد؛ از شما مؤاخذه خواهند کرد اگر شما این خودزنى را دنبال نکرده باشید. خودزنى یک سرباز همه جاى دنیا هم معمول بوده که سربازى در جبههى جنگ یک وقتى به انگیزههاى گوناگون ممکن است خودش را مجروح بکند امّا شما که فرمانده کلّ سپاه هستید، یا رئیس ستاد مشترک ارتش هستید، باید این قضیّه را دنبال بکنید. از فرمانده نیرویتان سؤال کنید، او …همراهی امیر با زیردستان در خوراک و کار در عین لزوم اطاعت، برخلاف طاغوت
… فرق اسلام با غیر اسلام این است که در غیر اسلام و در بساط طاغوت، آن کسى که امیر شد، وقت غذا هم که رسید، میگوید که چربتر آن را بگذارید جلوى من؛ وقت غذا پختن هم که میشود، میگوید من امیرم، پس شما چه کارهاید؟ بروید ظرفها را بشویید، غذا را هم خودتان درست کنید. در اسلام نه، امیر و غیر امیر، غذا را با هم میخورند؛ گرسنگی هم باشد، با هم میخورند؛ کار هم باشد، با هم تقسیم میکنند امّا هر چه این گفت باید آنها عمل کنند. اطاعت از دستور فرمانده واجب است، حکم عقل است، حکم شرع است، حکم تجربه است.قوام مسئولیت به شرط تقوا؛ پایان فرماندهی متخلف تا بالاترین سطح
… خارج شود]. تقوایى که براى مسئولیّت فعلىِ من لازم است ــ که بنده واقعاً باید پناه ببرم به خدا، به خاطر ضعفهاى فراوان خودم و روسیاهىهاى فراوان خودم ــ فرق میکند با تقواى فلان برادرى که فرمانده یک گردان سپاه است؛ او در همان حدّ تقواى خودش باید رعایت بکند. اگر رعایت نکرد، زیردست او میتواند مطمئن باشد که فرماندهى او ادامه پیدا نخواهد کرد؛ و به همین ترتیب تا برسد به بالا، تا برسد به خود اینجایى که بنده نشستهام که اگر تخلّفى انجام بگیرد، بدون اینکه کسى بخواهد دخالتى بکند، آن توانایىهایى که خداى متعال داده، به خودى خود مثل برف، زیر خورشید ذوب میشود. قوام مسئولیّت در اینجا، به وجود آن شرایط است؛ اگر در آن شرایط اختلال شد، اصلاً همه چیز تمام میشود. پس فرض این است که در نظام فرماندهى اسلامى باید سلسلهمراتب، دقیق و با خاطرجمعى به اینکه از ناحیهى فرمانده کارى بر خلاف حق انجام نمیگیرد و با ترجیح تشخیص او بر تشخیص خود و بیشتر احتمال خطا دادن در خود، تا در او [رعایت شود]؛ همه چیز بر این روال بایستى انجام …لزوم دقت فرمانده در صدور دستور درست و دقیق
آن دستوردهنده هم باید حواسش جمع باشد که چه دستور میدهد، درست دستور بدهد، دقیق دستور بدهد. تعدّى و تجاوز و تخطّى از حدود و مانند اینها همه جا بد است، در لباس نظامى و انتظامى بدتر است و شما که لباس پاسداران تنتان است ــ چه وظیفهها، چه برادران پاسدار رسمى ــ بیش از دیگران باید این چیزها را رعایت کنید. انضباط چیز واجب و لازمى است.فرض نگفتن خلاف حق و تقوا از سوی فرمانده در نظام اسلامی
… و لُر هم هستند، خود ایشان ممکن است چمدان او را هم بردارد. این اسلامى است، این انقلابى است؛ انقلاب این است؛ توجّه میکنید. انقلاب این نیست که ما بگوییم «نه آقا، فرمانده گفته، براى خودش گفته»؛ نخیر، این ضدّ انقلابى است؛ فرمانده وقتى گفت، باید موبهمو اجرا بشود. البتّه فرض این است که در نظام اسلامى، فرمانده بر خلاف حق و تقوا چیزى هم نمیگوید؛ مفروض هم این است. اگر خلاف این ثابت شد، از جایى دیگر باید کار درست بشود؛ وَ فَوقَ کُلِّ ذی عِلمٍ عَلیم.[18]وابستگی انضباط و آمادگی رزمی به قوت و ارادهٔ فرماندهی نه امکانات خارجی
… آمادگى روزافزون داشته باشند؛ در مورد سلاح و تجهیزات هم هر چه امکانات کشور ایجاب بکند و اجازه بدهد. آن چیزى که در آن، منتظر هیچ عامل دیگرى شما میتوانید نمانید، استحکام سازماندهى، آمادگى رزمى دائمى، آموزش کامل، حفظ حدود و ضوابط نظامى و انضباط کامل نظامى است. اینها چیزهایى نیست که براى ما بخواهند تولید کنند یا بخواهند از خارج بیاورند یا محتاج به سرمایهگذارى مادّى فوقالعادهاى باشد؛ این مربوط به قوّت فرماندهى و ارادهى فرماندهى و تلاش پیگیر و کار مخلصانه و دلسوزانهى مسئولان است؛ این را باید تأمین کنید.