در یک جای دیگر از این کلام عجیب و بسیار تکاندهنده، امام حسین علیهالسلام به ضعف و زبونی این زبدگان جامعه اشاره میکند، که شماها از هیچچیز حاضر نیستید بگذرید؛ نه از جانتان، نه از مالتان، نه از وجاهت و آبرویتان. نه حاضرید یک اخم کنید، نه حاضرید یک سیلی بخورید در راه احقاق حق ضعفا، «فَلا مالاً بَذَلتُموهُ» نه مالی بذل کردید، «وَ لا نَفساً خاطَرتُمْ بِها لِلَّذی خَلَقَها» نه جانتان را به مخاطره انداختید برای خاطر خدایی که این جان را آفریده بود و به شما داده بود. «وَ لا عَشیرَةً عادَیتُموها فِ ذاتِ اللهِ» حاضر نشدید به خویشاوندان خودتان، اگر از راه خدا منحرف هستند، اخم نشان بدهید و با آنها دشمنی کنید. اشاره میکند امام حسین به اینکه اینها چقدر درمقابل ارزشهای حقیقی و دین خدا بیتفاوتند، اما درمقابلِ مسائل شخصی خودشان متعصب. «وَ قَد تَرونَ عُهودَ اللهِ مَنقوضَةً فَلا تَفزَعونَ» میبینید که عهد و پیمان الهی را دارند میشکنند و شما سکوت میکنید و هیچچیز نمیگویید و میترسید از اظهارنظر. چطور عهد الهی نقض میشود؟ عهد الهی اینطور نقض میشود که در رأس کار، جبارانی قرار داشته باشند، حق مردم را ضایع کنند، به وظایف والی و حاکم اصلاً عمل نکنند و خودشان را صاحب امتیازات بیشمار بدانند و مردم را بندگان و بردگان خودشان بهحساب بیاورند، برای مردم ارزش قائل نشوند؛ عهد خدا اینطور شکسته میشود. «وَ اَنتمُ لِبَعضِ ذِمَمِ آبائِکُم تَفزَعونَ» اما شماها ـ که درمقابل پیمان الهی اینقدر بیتفاوت هستید ـ اگر تعصبات جاهلی خودتان و پیمانهای آبا و اجدادی خودتان از بین برود، دادوفریاد به راه میاندازید.عهد با خدا
نامهای دیگر: عهد الهی
توضیحتهیهشده با هوش مصنوعی
پیمان انسان با خداوند و لزوم وفا به آن.
نخستین کاربرد در متنهای این سایت:بیانات در دیدار بسیجیان و پرسنل سپاه پاسداران استان گیلان— ۱۳۸۰/۰۲/۱۶
سیر زمانی
از ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۵۱۳۸۰۱۳۹۵
فقط سال ۱۳۹۰همهٔ سالها
تعریف در کلام رهبر
شاهدها (۱ پاراگراف)
سود وفای به عهد با خدا و زیان شکستن آن برای خود انسان
… است، کالای معنوی هم داریم. معارف ما، درس ما، قرآن ما، سنت ما، احادیث ائمهی اطهار (علیهمالسّلام)، اینها همه، سرمایههای ماست. اگر چنانچه به این سرمایهها توجه کنیم، از آنها استفاده کنیم، خودمان را از آنها محروم نکنیم، پیش میرویم؛ «ان احسنتم احسنتم لأنفسکم»؛ اگر به دست خودمان خود را محروم کردیم، «و ان اسأتم فلها».[4] «و من اوفی بما عاهد علیه الله»؛ اگر چنانچه به آنچه با خدا معاهده کردیم، عمل کردیم، «فسیؤتیه اجرا عظیما»؛[5] اگر چنانچه نه، آنچه را که با خدای متعال معاهده کردیم و قرارداد گذاشتیم، شکستیم، «فمن نکث فانّما ینکث علی نفسه»،[6] علیه خودمان کار کردهایم.