نقد طرح موافقت و مخالفت با شریعتی بهعنوان مایهٔ اختلاف
… ایشان فعّال بود امّا آن اندازهاى که ما مسائل را زیر نظر داشتیم، ایشان [وارد نبود]؛ چون مشغول کارهاى اجرائى بود. ایشان و آقاى فیروزآبادى،[4] شاید بتوانند الان آن چیزى را که نقطهنظر من هست و من دارم از دور مىبینم، احتمالاً تشخیص بدهند و تشریح کنند براى شما. علىاىّحال نگذاریم که با این حرفها [اختلاف ایجاد شود] و [بگویند آقا!] طرفداران دکتر شریعتی مخالفت کردند. [آیا] امروز این یک مسئله است در دنیا؟ حالا واقعاً در کشور ما الان جاى این است که بحث بشود چه کسى با شریعتى موافق است، چه کسى با شریعتى مخالف است؟ همهى بحثها، همهى دودستگىها و اختلافات دیگر حل شده، تمام شده، حالا نوبت این رسیده؟ یک چیز جدید، یک چیز بسیار آمادهساز ذهنها براى برخورد و اصطکاک؟ چه لزومى دارد این مسائل مطرح بشود؟ علىاىّحال من آن خبر را خیلى نمیتوانم باور کنم؛ کلّ قضایا هم اینجورى [است].
تعقیب نشدن سخنرانان مراسم سالگرد او با وجود سخنان نادرست
… اتّفاق افتاده در جاهاى دیگر و چنین چیزى نبوده. در همین مسجد دانشگاه تهران، در سالگرد دکتر شریعتى سخنرانى کردند، حرفهایى هم زدند؛ گزارشها هم آمد براى من؛ بعضى از حرفها غلط بود؛ یعنى غلط محض بود. هیچ کس نرفت سراغ او، بگوید آقا شما چرا این حرفهاى غلط را گفتید؛ این غلط را چرا کردید. با اینکه غلط بود؛ او حرف بدی زده بود، حرف خلافی گفته بود، یعنى [اینکه] یک نفر برود و براى خاطر تعریف از یک کسى، یک چیزهایى را ادّعا کند، یک چیزهایى را بگوید، یک بنیانهایى را ویران کند، غلط محض است؛ [امّا] هیچ کس هم آنها را تعقیب نکرد و زندانشان هم نبرد، نگهشان هم نداشت. مشهد هم من باورم نمىآید؛ حالا شاید تحقیق بکنیم نسبت به این قضیّه. دقایق آن را، زمان و شخص و مانند اینها را بگویید، من حرفى ندارم بگویم یک تحقیقى بکنند لکن خیلى بىسبب است، چیز دیگرى آنجا در کار است. این هم که از آنجا بیایند بیرون، نقل کنند که بله، گفتند شما …