برجستهترین پاراگرافهای هر رهبر دربارهٔ این نمایه، هر کدام از یک متن.
تهیهشده با هوش مصنوعینویسنده و سخنران مذهبی پیش از انقلاب و مناقشههای مربوط به او.
امام خمینی
خودداری از پاسخ به پرسش دربارهٔ او برای پرهیز از اختلاف
من جواب از این نمیدهم. همین مساله، مسئله ایجاد اختلاف است. همین مساله، اسباب این میشود که شما یک دسته بشوید، آنها یک دستهای بشوند، مشغول یک کاری بشوید، آنها هم کار خودشان را بکنند؛ همین که در تهران الآن هست، در مشهد هست، در اصفهان هست. مشغول هستند که شماها را با قشر روحانی به جان هم بریزند؛
دامن زدن به دعوای تکفیر و تمجید او و غفلت هر دو طرف از فریبکار
… میآوردند ما هم غفلت از مسائل روز و از مسائل سیاسی، همه به جان هم میافتادیم. همین قم تمام وقتش را صرف کرد سر «شهید جاوید» تا تمام شد بعد که تمام شد، حالا یک وقت دیگر نزدیک دارد میشود، آقای شمسآبادی[10] را پیش کشیدند! شاید هم خودشان کشتند تا پیش بیاورند. بعد این هم یک خردهای کم شد، شریعتی[11] را پیش کشیدند، هِی دامنبزن! از این ور تکفیر؛ از آن ور تمجید. هر دو طایفه غافل از اینکه کی دارد کلاه سرشان میگذارد! هر دو طایفه غافل. هر دو برای خدا، یعنی محرابی و منبری، و عرض میکنم، چیزی که اشکال میکرد میگفت که برای خدا دارد دین خدا از دست میرود! آن جوان چه و چه میگفت: نه باز هم او برای خدا، این ما را آشنا کرد به اسلام. هر دو کلاه سرتان رفته و آنها نتیجه بردند و …
نکوهش نزاع بر سر مسلمان بودن یا نبودن او در شرایط کنونی
حالایی که قبل از ماه رمضان است و حالایی که باید قدرتها با هم جمع بشود و این مقدرات مملکت را درست بکنند و اسلامی کنند حکومت را، سر یک شخصی[13] دعوا میکنند آیا این مسلمان است یا نه! مسلمان است به من چه؛ مسلمان نیست به تو چه! چرا همه قدرتها را به باد فنا میدهید برای اینکه زید مسلمان است یا غیر مسلمان؟ قضیه مرحوم شمسآبادی[14] شما خیال کردید که یک چیز عادی بود. این هم جزء همانها بود که با طریقهای مختلف اینها میآمدند و درست میکردند. یک وقت «شهید[15]) 451 (» را پیش میآوردند، دِ از این ور، دِ از آن ور! یک ماه محرم و صفر و بیشتر، منبرها همه خرج این میشد که …
دامن زدن رژیم به مناقشه دربارهٔ او میان اهل منبر و جوانان
… صرف این میشد و از آن مطلب اساسی که داشتند اینها، ذهنشان منصرف میشد. بعد میدیدند خوب، این هم یک چیز کمی است تمام میشود! تمام شد دیگر- عرض میکنم که- وقت این است که باز یک ماه رمضانی باشد، یک ماه محرّمی باشد، باز اختلافاتی لازم دارند، باز میافتند تو کار! مسئله «دکتر شریعتی» را پیش میآوردند. از آن طرف دامنبزن به اینکه این مثلًا چطور است! اهل منبر هم- بیتوجه به مطلب که عمق قضیه چیست- منبر میرفتند و حرف میزدند. از آن طرف جوانهای داغ هم- بیتوجه به واقعیت مطلب- از این ور میافتادند. این دو گروه را مقابل هم قرار میدادند برای اینکه ذهنشان را از خودشان منصرف کنند.
طرح ماجرای او برای تبلیغات له و علیه و صرف نیروها
… را درست میکردند و دو دسته راه میانداختند، یک دسته از آن ور و یک دسته از آن ور. و قوای ما و نیروی ما که باید صرف بشود در مصالح اسلام، سر این قضیه هدر میدادند تا اینکه این یک خردهای سرد میشد. وقتی که این سرد میشد، نزدیک میشد- مثلًا- یا ماه رمضان یا ... میشد، قضیه «دکترشریعتی»[8] را پیش میکشیدند؛ از آن ور یا الله شروع میکردند تبلیغات بر له او، از آن ور شروع میکردند تبلیغات علیه او. تمام قوا صرف میشد سر این. و الآن هم مشغولند. الآن هم آنهایی که میخواهند نگذارند که این مسائل ایران روی مصالح مسلمین [درست] بشود، حالا هم این مسائل هست. وقتی این هم سرد شد، یک مسئله دیگر! حالا شما خواهید دید بعد از اینکه مثلًا این غائله اخیر از بین رفت و حل شد- و چنانچه حل است و خود …
نقد طرح موافقت و مخالفت با شریعتی بهعنوان مایهٔ اختلاف
… ایشان فعّال بود امّا آن اندازهاى که ما مسائل را زیر نظر داشتیم، ایشان [وارد نبود]؛ چون مشغول کارهاى اجرائى بود. ایشان و آقاى فیروزآبادى،[4] شاید بتوانند الان آن چیزى را که نقطهنظر من هست و من دارم از دور مىبینم، احتمالاً تشخیص بدهند و تشریح کنند براى شما. علىاىّحال نگذاریم که با این حرفها [اختلاف ایجاد شود] و [بگویند آقا!] طرفداران دکتر شریعتی مخالفت کردند. [آیا] امروز این یک مسئله است در دنیا؟ حالا واقعاً در کشور ما الان جاى این است که بحث بشود چه کسى با شریعتى موافق است، چه کسى با شریعتى مخالف است؟ همهى بحثها، همهى دودستگىها و اختلافات دیگر حل شده، تمام شده، حالا نوبت این رسیده؟ یک چیز جدید، یک چیز بسیار آمادهساز ذهنها براى برخورد و اصطکاک؟ چه لزومى دارد این مسائل مطرح بشود؟ علىاىّحال من آن خبر را خیلى نمیتوانم باور کنم؛ کلّ قضایا هم اینجورى [است].