امروز هم که به دنیا نگاه کنید، هر جا که جنگ و خونریزی و برادرکشی است، اگر کاوش کنید، دست امریکا و بقیه شیطانهای دنیا را در آن خواهد دید. در شمال عراق، بین کردها - اقوام واحد - اختلاف ایجاد کردند، هزاران نفر را بیخانمان نمودند، چقدر انسانها را کشتند و فاجعهآفرینی کردند. در همسایگی ما، در افغانستان، یک طور دیگر و در هر جای دنیا، به یک طور.
حمایت قدرتها از عراق هنگام مبارزه با ایران و صفآرایی بعدی در برابر آن
… ولی عراق را محکوم نکردند و بسیاری از محافل جهانی - چه برسد به دولتها - به رونیاوردند! البته، جمهوری اسلامی در دنیا قیامتی راه انداخت و عدّهای مجبور شدند و دیدند که در مقابل افکار عمومی، چارهای ندارند و به همین خاطر، دو کلمه حرفی زدند، والاّ نمیگفتند! ولی بعد از گذشت دو یا سه سال، از همان عراق به عنوان غول مهیبی یاد کردند و در مقابلش صفآرایی نمودند؛ چون آن روز، عراق با ایران اسلامی مبارزه میکرد!
نقشهٔ عراق برای جدا کردن منطقهٔ نفتی و تجزیهٔ ایران
… این جنگ، دفاع بود دیگر! اگر آن روز که عراق به خرمشهر و اهواز حمله کرد - اینها که نرفتند ببینند آنجاها چه خبر بود. ما رفتیم و از نزدیک، واقعاً کربلای خوزستان را دیدیم - جوانان دفاع نمیکردند و اگر فداکاریهای بسیج و سپاه و ارتش نمیبود، امروز چه وضعی داشتیم؟! اگر عراق، منطقه نفتی ایران را از دزفول و اندیمشک جدا میکرد و تحت عنوان «عربستان» به خاک خود منضم مینمود - کما این که نقشهشان همین بود - و یا امارت جدیدی مثل قطر و کویت به وجود میآورد و در حقیقت به تجزیه ایران میپرداخت، امروز چه وضعی داشتیم؟! در دورههای قبل از جمهوری اسلامی، همیشه ایران تجزیه شد و همیشه از ایران کَندند. هیچ کدام از سلاطین پهلوی و قاجار، این افتخار را ندارند که بتوانند بگویند ما مرزهای ایران را حفظ کردهایم. قاجارها که وضعشان معلوم است. پهلویها هم، شهرهای مرکزی ایران را سالها زیر …