تخطئهٔ حمله به عراق از سوی آمریکاییها بهدلیل صرفه، نه جنایت
… باشد، اگر این حرف راست باشد، بهخاطر چیست؟ خیلی وجدانشان آزرده میشود از اینکه حملهی نظامی به یک کشوری بشود، یک عدّهای کشته بشوند؟ نه، مقرون به صرفه نمیدانند. بنده هم قاطعاً میگویم: حملهی نظامی به جمهوری اسلامی ایران برای هیچ کشوری مقرون به صرفه نیست. امروز خود آمریکاییها حملهی به عراق را تخطئه میکنند. نکتهی مهم و جالب توجّه این است که این کار را نه از باب اینکه جنایت بود، تخطئه میکنند؛ [نه]، میگویند به صرفهی آمریکا نبود! یعنی اگر به صرفهی آمریکا بود، اشکالی نداشت. نمیگویند ما خطا کردیم که آدم کشتیم، خطا کردیم به مردمی بیگناه حمله کردیم، خطا کردیم که سربازان ما [درِ] خانههای مردم را با لگد باز کردند، زن و بچهی مردم را جلوی چشم همه به خاک و خون کشیدند؛ این را نمیگویند.
هدف آمریکا: نفت منطقه و پایگاه در خلیج فارس، نه آزادی مردم عراق
… میکرد، و آن روزی که این حمله را انجام داد، ما صریحاً و علناً گفتیم شما دروغ میگوئید که میگوئید دنبال آزادسازی مردم عراق آمدهاید؛ نه، شما دنبال اسارت مردم عراقید. «چو دیدم، عاقبت گرگم تو بودی». صدام، گرگ ضعیفتری بود نسبت به نیروهای اشغالگر آمریکائی. آمدند، گفتیم برای نفت آمدهاند؛ نه فقط نفت عراق، بلکه برای نفت منطقه؛ برای اینکه یک پایگاهی در خلیج فارس با زور و قدرت، نه با سیاست، به دست بیاورند. آمریکائیها به این نیت آمدند. حالا این آقای نامزد ریاست جمهورىِ حزب جمهوریخواه آمریکا صریحاً این معنا را اعتراف میکند و میگوید من یک نقشهای دارم که آمریکا دیگر احتیاج به نفت خاورمیانه نداشته باشد، که مجبور نباشد جوانهایش را به میدان جنگ بفرستد. یعنی ملت …
جنگی ظالمانه و خانمانسوز که پایانش در اختیار آغازگران نیست
ما امسال سال نو را در حالی آغاز میکنیم که متأسّفانه یک جنگ خانمانسوز، ظالمانه و مبتنی بر قلدری در جریان است. متأسّفانه امریکا و پشت سرِ او بعضی از کشورهای دیگر از جمله انگلیس، به تبع انگیزههای شیطانی، حرکتی را آغاز کردهاند که اگرچه شروعش با آنها بوده است؛ معلوم نیست که ختم آن به دست و اختیار آنها باشد؛ مگر آنکه هرچه سریعتر خود را از معرکه عقب بکشند و به این فاجعهی انسانی پایان دهند.
اهداف جنگ: اشغال، سلطه بر منطقه، نفت و حمایت از رژیم صهیونیستی
… در معارضهی قطعی با افکار عمومی مردم جهان قرار دارد. همهی صاحبنظران دنیا و افکار عمومی مردم جهان، این جنگ و برپاکنندگان آن را محکوم کردهاند. جنگافروزان که ادّعا میکنند برای آرای انسانها ارزش قائلند، بدون اعتنا به این افکار عمومی کار خود را انجام میدهند. هدف آنها اشغال عراق، سلطه بر منطقهی خاورمیانه، گنجینهی گرانقیمت نفت عراق و منطقه و حمایت و حراست از موجودیت دولت نامشروع صهیونیستی است. در چنین شرایطی ما برای مردم عراق دعا میکنیم. این به معنای دفاع از دیکتاتور عراق و رژیم بعثی آن نیست. ما بهتر از هر کسی آنها را میشناسیم و موشکها و مواد شیمیایی آنها را با پوست و گوشت و جان و جوانان خود حس و لمس کردیم. جنگافروزان امریکایی و انگلیسی، خود …
محکومیت جنگ و لزوم توقف فوری آن پیش از زیان مهاجمان
ما این جنگ را محکوم میکنیم و دلسوزی و جانبداری خود را از مردم عراق اعلام مینماییم و اعتقاد داریم که این جنگ باید هرچه سریعتر متوقّف شود. اگر مهاجمین این جنگ را متوقّف نکنند، بلاشک به زیان آنها تمام خواهد شد و ضربهی آن به خود آنها برمیگردد.
نادرستی حمله با بهانههای ساختگی و ابعاد فراتر از عراق
آنچه امروز درباره محور دوم یعنی موضوع حمله آمریکا به عراق - که بسیار موضوع مهمی است - عرض میکنم این است که ملت عزیز ما بدانند این حمله ابعادی دارد و وسیعتر از عراق است. موضوع فقط حمله به عراق نیست. حمله به یک کشور - چه عراق و چه غیرعراق - از سوی قدرتی از راه دور و با بهانههای مصنوعی و ساختگی، به هر صورت غلط است. مردم و افکار عمومی دنیا هم این کار را محکوم کردند. الان در تلویزیونها، اجتماعات عظیم مردم را در شرق و غرب دنیا حتّی در خود آمریکا مشاهده میکنید. اما موضوع برای دنیای اسلام، خطرناکتر است و ابعاد وسیعتری دارد. نباید به موضوع فقط اینطور نگاه کرد که دولت و …
کثیفترین جنگ با هدف نفت و نصب رژیم مطیع، نه دموکراسی
آنها خود باید صدام را از سرکار بردارند تا بتوانند دیگری را بر روی کار بگذارند. ماهیت حمله به عراق، در اینجا معلوم میشود. جنگی که اکنون در عراق آغاز شده و جریان دارد، هنوز شدت نگرفته است. بعد از این، شدت بیشتری خواهد گرفت و این هنوز اول کار است. این جنگ یکی از کثیفترین جنگهاست؛ چراکه هدف آن به هیچوجه بویی از اهداف انسانی نبرده است. اگر آمریکاییها میگویند برای دمکراسی میجنگیم، دروغ میگویند؛ آنها برای نفت و روی کار آوردن یک رژیم مطیع و تسلیم خود میجنگند. آنها به قصد تصرف عراق و به قبضه گرفتن این کشور قدیمی، ملت کهن، منطقه حساس و منابع سرشار و غنی آن میجنگند و میخواهند راحت و بیدردسر آن را ببلعند. امروز اقتصاد آمریکا متزلزل است. این موضوع مربوط به امروز نمیشود، بلکه چند سالی است که اقتصاد آمریکا رو به تزلزل …
حملهٔ نظامی آمریکا و انگلیس به عراق با بهانهٔ واهی و عقبنشینی
نکته سوم مربوط به این قضایای اخیر است که عمده آن حمله به کشور عراق بود. امریکا و به دنبال امریکا هم انگلیس، آمدند با یک بهانه واهی، حملات نظامی را به این کشور شروع کردند. البته اوّل هم جنجال کردند که این حملات ادامه خواهد داشت، ولو یک ماه هم طول بکشد؛ ماه رمضان هم مانع ما نخواهد بود! از این رجزخوانیها کردند، بعد هم چند روزی گذشت، مشکلات داخلی و خراب بودن عقبههای خودشان موجب شد که عقبنشینی کنند. معلوم شد که اصل کار هم یک کار هوسی و ناشی از مصالح شخصی و حزبی بوده است! این هم نمونهای از مضارّ اختلاف، حتّی در دولتی مثل دولت امریکاست. اختلافات آنجا هم پدر آنها را درمیآورد. آنها هم براثر اختلافات، پدرشان درمیآید. دولتی که از لحاظ ثروت و از لحاظ …
جنگ واقعی و همهجانبهٔ آمریکا در عراق و تصادفی نبودن آن
… کوتاهی انجام گرفته؛[7] خب این نمیتواند تصادفی باشد؛ با یکی بیش از ۱۳۰۰ کیلومتر مرز داریم، با یکی بیش از ۸۰۰ کیلومتر مرز داریم؛ ناگهان در شرق و غرب ما آتش بلند میشود. ما هم دخالتی نداریم، کناریم، امّا عوامل مستکبر وارد میشوند، جنگ راه میاندازند، جنگ جدّی. اتّفاقی که در عراق افتاد، ورود آمریکاییها، شوخی نبود؛ یک جنگِ واقعیِ همهجانبهی کاملاً جدّی بود که همهی نیروی زمینی و همهی نیروی هوایی آمریکا به کار افتاد در عراق. در افغانستان هم تقریباً همینجور؛ آن را هم با یک فاصلهی کمی زودتر از عراق شروع کردند. خب این تصادفی است؟ اینکه در شرق ایران و غرب ایران یک چنین اتّفاقی بیفتد در فاصلهی کوتاه، این یک چیز تصادفی است؟ قطعاً نمیتواند تصادفی باشد؛ این یک فکری پشت سرش است. ممکن …
بهانهٔ دروغ ساخت سلاح هستهای برای حمله به عراق
میگویند ما متعهد به عدم تکثیر سلاح هستهای هستیم. بهانهی حملهی به عراق هم در یازده سال قبل از این همین بود که گفتند در عراق رژیم صدام دارد سلاح هستهای درست میکند. البته رفتند و پیدا هم نکردند و معلوم شد دروغ بوده است. میگویند ما متعهدیم که سلاح هستهای تکثیر نشود؛ در عین حال از یک دولت شریری که دارای سلاح هستهای هم هست، تهدید به سلاح هستهای هم میکند - یعنی دولت صهیونیستی - دفاع میکنند، حمایت میکنند. آن حرفشان است، این عملشان است.
پروژهٔ آمریکاییصهیونیستی و قدم اول توطئه در خاورمیانه
… اسم آوردم و به او گفتم که این جنگها بین دولتهای مسیحی بوده و بین مسیحیان و مسلمانان نبوده است. آن وقت، تعجب کردم از این که چرا این حرف را مطرح کرد. بعد از چندی این ماجرای برجهای نیویورک اتفاق افتاد و اظهارنظر رئیسجمهور امریکا که: جنگ صلیبی شروع شده است! این شخصی که مورد بحث ماست - که با من صحبت میکرد - یکی از کسانِ اصلیای بود که پس از بیانات جورج بوش در پروژهی امریکایی - صهیونیستىِ حملهی به عراق، دخالت مستقیم داشت. من آنجا توجه کردم که این حرفی که با من در اینجا مطرح شده بود، مسبوقِ به یک مذاکره، به یک گفتگو، به یک قرار در بین سران استکبار جهانی بوده است. آن کسانی که حلقهی توطئهی امریکایی - صهیونیستی را در مورد خاورمیانه تشکیل داده بودند، که قدم اولشان هم حملهی به عراق بود. آنجا معنای آن حرف برای من آشکار شد؛ جنگ صلیبی! جنگ مسلمانان و مسیحیان! البته موفق نشدند.
بیاثری تظاهرات میلیونی اروپاییان در جلوگیری از آن
… در فرانسه و در سایر کشورها چقدر تلاش کردند که از جنگ جهانی اول پیشگیری کنند - با مقالات آتشین، با نطق های مهیج، با اجتماعات گوناگون - اما نشد که نشد. نمونه ی دیگرش را بعد از گذشت تقریباً نود سال از وقوع جنگ جهانی اول، در تهاجم امریکا به عراق ملاحظه کردید. دیدید که در دنیا چقدر راهپیمایی شد؛ دیدید که ملتهای اروپایی تظاهرات میلیونی راه انداختند؛ این که دیگر در روزنامه ها منعکس شد و از تلویزیون ها پخش گردید. در همین کشورهای اروپایی تظاهرات میلیونی راه انداختند برای این که از تهاجم امریکا و انگلیس به عراق جلوگیری کنند؛ اما نشد. تمام تلاش های مخلصانه یی که در طول این مدت از سوی بعضی از گروه ها انجام گرفت - که البته مخلصانه بود، منتها غلط بود؛ چون بر پایه ی نادرستی استوار شده بود، که عرض خواهم کرد - بیهوده شد.
طراحی جنگ عراق برای منافع اقتصادی، نفت منطقه و حمایت از صهیونیسم
… و قدرتهایند؛ اما پشت سر این دولتها، کمپانی ها، مراکز اقتصادی و مراکز مالی هستند؛ تعیین کننده ی سیاستها امروز در نهایت آنها هستند. فرض بفرمایید آن کمپانی هایی که هیأت حاکمه ی کنونی امریکا دنباله رو و تابع آنهایند، اگر بخواهند در خاورمیانه دست و پایی باز کنند؛ ثروت جدیدی پیدا کنند یا احتمالاً از ورشکستگی های خودشان جلوگیری کنند، یا بر منابع نفتی در منطقه ی خاورمیانه دسترسی پیدا کنند، یا از منافع سرمایه دارهای صهیونیسم و دولت صهیونیستی حمایت کنند و به خاطر همه ی اینها احتیاج به حضور قوی در خاورمیانه داشته باشند، چه کار می کنند، جنگ عراق را طراحی می کنند. طراحی یک جنگ؛ طراحی یک حضور نظامی با این همه خسارت. وقتی که سلسله وار دنبال می کنید، می رسد به مطامع و اغراض آمیخته ی اقتصادی و سیاسی قدرتهایی که پشت پرده ی سیاستهای مقتدر دنیا تلاش و فعالیت می کنند.
پیشبینی ناکامی آمریکا در این جنگ همانند موارد پیشین
… که با پول امریکا یا با پول نفت عُمّال امریکا در افغانستان و مناطق دیگر آمده بودند، در چه وضعیاند و کجا هستند؟ امریکا در همهی این موارد، بهویژه وقتی با فاجعهآفرینی در آفریقا حاضر شد، بالاخره ناچار گردید با خزی و ذلّت و سرافکندگی آن کشورها را ترک کند. در هیچیک از این قضایا امریکا موفّق نبوده است؛ در این قضیه هم همینطور خواهد شد.
بیپاسخ بودن توجیه حمله با حفظ منافع ملی و رفع تهدید
اکنون هم هم توجیه آمریکاییهابرای حمله به عراق و قبل از آن به افغانستان این است که میخواهیم منافع ملی خود را تأمین و حفظ کنیم و تهدید را از خود برطرف نماییم. این هم توجیهی باب امروز است. حالا کشور عراق کجا، آمریکا کجا!؟ چه تهدیدی میتواند برای آنها داشته باشد!؟ یا منافع آمریکا چه چیزی است که لازمه حفظ آنها مجوّز رژیم آمریکا برای حمله علیه یک کشور و ملّت است؟ این سؤالها، بیپاسخ است. تعریف آمریکاییها از منافع ملی خود شبیه تعریف خانها و گردنکلفتهای قدیم است که در بعضی از محلات و روستاها وجود داشتند. اگر دختری روستایی قالیچهای قشنگ میبافت و چشم خان به آن میافتاد و از آن خوشش میآمد، پدر دختر باید قالیچه را تقدیمش میکرد. توجیه هم این بود …
پیشبینی تبدیل منافع ادعایی آمریکا به تهدید جدی برای آن در صورت حمله
… قلدر زورگو و بیمنطق میدانند. من عرض میکنم که به فردا نمیرسد و همین امروز مردم دنیا مسؤولان امریکایی را فاشیست، قلدر و زورگو و متجاوز میدانند. دیدید در صدوشصت شهر دنیا تظاهرات شد و مردمِ خشمگین از رفتار امریکاییها به خیابانها آمدند! البته این اوّلِ کار است. اگر امریکاییها درگیر حمله به عراق شوند، مشکلات آنها را چنان احاطه خواهد کرد که آن نفع بلند مدّتی که از راه تسلّط بر خلیج فارس و عراق برای خود فرض و تعریف کرده بودند، به تهدیدهای جدّی علیه نظام امریکا تبدیل خواهد شد. امروز مثل دیروز نیست که ملتها در مقابل قلدریهای فراملیتی ساکت بمانند. امروز ملتها میایستند. ملتها و دولتهای مسلمان جز با تمسّک به اسلام، وحدت کلمه، احساس عزّت اسلامی و شجاعت لازم نمیتوانند این خطرهای بزرگ را از خود دفع کنند. راه ملت مسلمان ایران - راه …
بیاعتنایی آشکار قدرتمداران به افکار عمومی جهان در تصمیم به حمله
… علم و با این همه تحقیقات علمی که دانشمندان و علما در مسائل کون و حیات انجام دادهاند و با این همه اکتشافات و اختراعات و ترقی در علم که محیّرالعقول است، در ناحیهی اخلاق، افتخار قدرتهای برتر امروز دنیا به زورگویی، تجاوز، ظلم و بیاعتنایی به آرای انسانهاست. حتی امروز وقاحت به قدری در میان این قدرتمداران زیاد است که اعتراف هم میکنند و میگویند افکار عمومی مردم دنیا مانعِ حملهی ما به عراق نیست، این یعنی یک حرکت صددرصد حیوانی. کسی که در عمل و حرکت خود اخلاق، عدالت، فضیلت و حقوق مردم را درنظر نمیگیرد، حیوان است. وگرنه روح انسانی این معیارها و ارزشها را رعایت میکند و زندگی انسانی قائم به این ارزشهاست. عالم و آسمان و زمین قائم به عدالت است؛ «بالعدل قامت السّموات والارض». آن وقت عدالت …
مشکل روانی سربازان آمریکایی و اعتراف نکردن رسمی به فجایع
[الان] سربازهایشان بهخاطر فجایعی که در آنجا انجام گرفته است، دچار مشکل روانیاند، امّا به صورت رسمی اعتراف نمیکنند؛ میگویند این کار به صرفه نبود. خب، بنابراین هم در زمینهی تحریم، هم در زمینهی تهدید نظامی، دست دشمن خالی است: وَ لا تَهِنوا وَ لا تَحزَنوا وَ اَنتُمُ الاَعلَونَ اِن کُنتُم مُؤمِنین؛[27] اگر ما [مؤمن باشیم]، دشمن در میدان واقعی کاری نمیتواند بکند. خب، حالا که کاری در میدان واقعی نمیتواند …
ناکافی بودن بهانهٔ حملهٔ عراق به کویت برای کوبیدن شهرهای عراق
… میدان آزمایش معلوم میشود که هر کس چهکاره است! افغانستان میدان آزمایش جدیدی برای لیبرالیزم غرب شد تا نشان داده شود اینها آنجایی که منافع و خواست استکباریشان اقتضا کند، از هیچ عملی فروگذار نمیکنند و حاضرند یک کشور و ملت را بدون هیچ دلیلی به خاک و خون بکشند. در قضیه حمله به عراق، دولت امریکا دلیلگونه و بهانهای داشت؛ میگفت عراق به کویت حمله کرده است؛ البته آن دلیل هم کافی نبود. اگر عراق به کویت حمله کرده است، چرا باید به شهرهای عراق حمله کنند؟! به نیروهای نظامی باید حمله میکردند. بنابراین آنجا این دلیل، کاملاً قانعکننده نبود؛ اما اینجا همان هم نیست. اینها خودشان هم اعتراف میکنند که مردم هرات، قندهار، کابل و جلالآباد هیچ تقصیری ندارد؛ بلکه یک گروه یا چند نفر انگشتشمار مسؤولیت دارند. پس چرا مردم …